Ik kom nooit over het verlies van mijn hondje heen

Ik wil geen discussie uitlokken, maar laten we de zaken wel even in het juiste perspectief plaatsen.

We zitten hier op een forum dat over dieren gaat.

Je verdriet uiten na het verlies van een dier lijkt me volkomen terecht (en aangezien ik al mijn honden van de afgelopen 50 jaar heb moeten laten inslapen, weet ik zelf ook heel goed waar ik het over heb).

En elke keer was ik er weer "totaal kapot van".

En je mag me geloven als ik zeg dat mensen in Frankrijk niet "overleven". Ik heb heel vaak de kans gehad om veel tijd door te brengen in zogenaamde "ontwikkelingslanden" en daar heb ik pas echt gezien wat overleven is.

Je hebt natuurlijk het volste recht om je te storen aan bepaalde reacties, maar het is misschien niet zo handig om dat te zeggen tegen iemand die hier gewoon even komt voor wat medeleven en steun.

Goedenavond Sab, ik heb ook een onvoorstelbaar grote liefde voor mijn Coton, ik begrijp je verdriet zo ontzettend goed. Het is een prachtig bewijs van liefde dat je hem hebt laten gaan; je hebt hem tegen je aan gehouden tot zijn laatste ademtocht. Je bent een heel moedige "mama" geweest. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je steun kunt vinden bij de mensen om je heen, want het is belangrijk om je verdriet te kunnen uiten en te praten over je overleden lieverd... ik leef enorm met je mee!

Natuurlijk heb je de juiste keuze gemaakt!

En weet je, honden accepteren de dood veel makkelijker dan wij. Ze weten gewoon wanneer het hun tijd is...

Mijn buurvrouw heeft onlangs haar kruising pinscher van 17 laten inslapen. Ze was er kapot van, vooral omdat ze zichzelf te oud en te arm vindt om nog aan een nieuwe hond te beginnen. (Daarom verwent ze die van mij nu extra veel).

Persoonlijk ben ik ook flink van slag geweest door onverwachte sterfgevallen, maar bij een overlijden dat je ziet aankomen (door ouderdom of ziekte) heb ik dat minder. Dat hoort nu eenmaal bij de natuurlijke loop van het leven.

Hoi

Wat een daad van liefde en moed om je hond te laten gaan als hij lijdt. Er was niets meer aan te doen en ik begrijp heel goed dat dit ontzettend zwaar is, maar je kleine pluizenbol kon echt niet meer. Voel je vooral niet schuldig.

Het is nog zo vers... maar over een tijdje zul je weer terugdenken aan de mooie momenten.

Sterkte

Graag gedaan🐶 Superblij dat ik je heb kunnen helpen!

Bedankt voor je berichtje. Zo ontzettend zwaar 🙏🏻

De band die je met een hond kunt hebben is enorm sterk. Ik heb zelf nooit een hond gehad, maar ik kan het me heel goed voorstellen. In plaats van steeds terug te denken aan dat vreselijke moment van het laten inslapen (ik weet hoe zwaar dat is, we hebben het met onze kat ook moeten doen), probeer vooral terug te denken aan de mooie momenten en aan het goede leven dat je hem hebt gegeven. De liefde die je voor een dier voelt is soms net zo groot als voor een mens, ook al spreek je niet dezelfde taal. En dat is iets wat de meeste mensen niet begrijpen. 16 jaar is een flinke leeftijd voor dit hondenras. Dankzij jou heeft hij een mooi en lang leven gehad. Veel sterkte met dit verlies.