Ik kom nooit over het verlies van mijn hondje heen

Sab1706
Sab1706 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
Rapporteren

Hoi allemaal, ik heb me net aangemeld op dit forum omdat ik afgelopen zaterdag 29/01/22 mijn hondje heb verloren. Een klein chihuahuatje van 16 jaar oud. Ik hield meer van hem dan van wat dan ook ter wereld. Ik heb hem moeten laten inslapen, en dat was echt de ergste dag van mijn leven. Nu ben ik nergens meer bang voor, want de moed die je hiervoor moet opbrengen... ik zou zelf wel dood kunnen gaan, het maakt me niks meer uit. Mijn verdriet is onbeschrijfelijk groot. Hij was echt mijn kleine jongen en we hadden zo'n geweldige band. Ik huil elke minuut, elke seconde. Ik kan het niet accepteren dat hij niet meer aan mijn zijde is, ik lijd er te veel onder. Hij was inmiddels doof en blind en aan twee pootjes verlamd. We hielden hem ondanks dat nog steeds bij ons; we hadden een kleine babybox voor hem ingericht en dat ging eigenlijk wel, hij was ondanks alles nog tevreden. Maar de afgelopen vier dagen moesten we hem meerdere keren naar de dierenarts brengen. Dit keer raakte hij aan alle vier zijn pootjes verlamd en hij jankte non-stop, dag en nacht. Hij leed omdat hij niet meer kon gaan zitten en hij had pijn. Uiteindelijk moesten we de knoop doorhakken en hem laten inslapen. Ik heb hem in mijn armen gehouden tot zijn laatste ademteug. Ik ben geen seconde van zijn zijde geweken, ook al stortte ik zelf bijna in, maar ik heb voor hem volgehouden tot het einde. Ik heb hem in mijn armen gehouden. Ik krijg het verdriet maar niet verwerkt en ik herbeleef dat vreselijke moment steeds opnieuw, waarbij ik me constant afvraag of ik de juiste beslissing heb genomen. Ik ben het spoor bijster. Mijn pijn is te zwaar en mensen begrijpen het niet. Ik praat nog elk moment tegen hem, ook al is hij er niet meer. 😞

Vertaald Frans
icon info

De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.

Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.

Schrijf je bericht en upload een foto als je dat wilt. Wees beleefd in je uitwisselingen

Je bericht zal zichtbaar zijn voor alle leden van het internationale Wamiz-forum.

57 antwoorden
Sorteren op:
  • Bekijk eerdere opmerkingen
    • BuseModerne8826
    Busemoderne8826 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hallo, mijn meisje van 15 jaar en 10 maanden had sinds een maand mondkanker. Ze kreeg een behandeling voor haar kwaliteit van leven, maar dat was geen wondermiddel. Ze had ook artrose en kreeg voedingssupplementen om haar te helpen. De tumor werd steeds groter en ze begon te bloeden. Ze kon bijna niet meer eten en ze leed te veel; het deed me zo'n pijn om haar zo te zien. Ik heb haar in moeten laten slapen, ze is in mijn armen ingeslapen. Het is nu twee dagen geleden. Ze was als een dochter voor me, ze is hier bij mij thuis geboren. Dit was mijn eerste ervaring met zoiets en het is loodzwaar. De pijn blijft en het laat zo'n leegte achter. Ze volgde me overal en sliep bij me. Ik huil elke dag om haar, het is echt een lijdensweg om dit mee te moeten maken. Veel sterkte aan iedereen die in hetzelfde schuitje zit als ik.

    Vertaald Frans
    L
    Lynxcuisant5042 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren
    Hoi! Ik begrijp je verdriet echt helemaal, want ik maak momenteel precies hetzelfde mee. Ik moest mijn beagle Granola onlangs naar de dierenarts brengen om een einde aan haar lijden te maken. Ze had een blaastumor die ondanks de medicijnen alleen maar erger werd (ze kon niet meer plassen en haar eetlust werd steeds minder; ze moest een luier om omdat de medicijnen zorgden voor een overvloed aan urine die ze dan nog kwijt kon). Haar eetlust nam zo erg af dat haar laatste maaltje alleen maar 4 of 5 pinda's en wat kaas was. Het deed vreselijk veel pijn om te zien; ze at ze heel zwakjes op en liep altijd met een kromme rug, alsof ze de pijn of het ongemak probeerde te verlichten. We moesten haar dus naar de dierenarts brengen, wetende dat ik haar voor de laatste keer zag. Eenmaal daar drong het pas echt tot me door dat ze nog maar een paar momenten te leven had, en ik kreeg een enorme brok in mijn keel. De dierenarts was heel meelevend, maar het verdriet werd alleen maar heviger. Granola keek recht voor zich uit en het feit dat ik niet wist wat ze op dat moment voelde, is echt verschrikkelijk. Bij de eerste prik viel ze in mijn armen in slaap. Daarna heb ik haar op haar zij gelegd voor de tweede injectie, zodat ze definitief kon gaan... Ik zag haar laatste ademhalingen en toen was haar tijd bij ons voorbij. Het is nu 2 dagen geleden en mijn wereld is compleet ingestort. De volgende ochtend kwam de klap pas echt hard aan toen haar mandje leeg was, terwijl haar geur nog in de dekentjes hing. Alles in mij is ingestort, alles voelt leeg. Het is een totale puinhoop, en ik heb het gevoel dat ik hier nooit meer overheen kom omdat het zo ontzettend veel pijn doet. Het is pas 2 dagen geleden, maar een deel van mij beseft dat als ik me te diep in dit verdriet laat wegzakken, ik nooit meer overeind kom... Ik weet dat ik een helingsproces in moet om weer beter te worden, want ik wil hieruit komen. Dat gaat via een bijna onoverkomelijk verdriet, boosheid die nog zal komen, gevolgd door begrip en uiteindelijk acceptatie. Dat noemen ze veerkracht, want ik wil niet dat mijn eigen lichtje ook dooft. Het zal tijd kosten. Houd jezelf voor dat als je het niet had gedaan, haar lijden waarschijnlijk nog veel erger was geworden, en geen enkel goed baasje wil zijn hondje in zo'n grote pijn laten. Je huisdier laten inslapen is een daad en een beslissing waarvoor je ontzettend veel moed en innerlijke kracht nodig hebt; je moet echt diep gaan om dat te kunnen doen. Ik denk dat je je nog slechter zou voelen als je haar niet voor de laatste keer naar de dierenarts had gebracht. Je hond zien wegvallen zonder hulp zou je het gevoel geven dat je niets voor haar hebt gedaan, en dat is simpelweg niet waar. Pas goed op jezelf.
    Vertaald Frans
    Z
    Zazaiphioups37 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Ik begrijp je zo goed. Mijn chihuahua van 12 is gisteren aan mijn aandacht ontsnapt. Sindsdien is het een hel, een echte nachtmerrie. Zoals je al zegt, het is een unieke, symbiotische band. Ik ben radeloos en heb het gevoel dat ik hier nooit meer overheen kom. Ik leef dan ook ontzettend met je verdriet mee.

    Vertaald Frans
    L
    Laterreestbelle Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Op 18 maart 2025 ben ik mijn kleine bichon frisé Eliot verloren. Hij was 15 en een half jaar oud en het was echt een schatje.

    Ik heb hem moeten laten inslapen vanwege uitgezaaide longkanker.

    Hij laat een enorme leegte achter en ik huil elke dag... Ik heb echt wat steun nodig.

    Alvast bedankt.

    Ik wens je heel veel sterkte. Ik heb zelf ook mijn hond verloren. Dat doet pijn, echt heel veel pijn. Het is een zware klap.

    Vertaald Frans
    L
    Laterreestbelle Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Vandaag is een verdrietige dag. Ik heb mijn hond Bibou verloren. Hij was het zonnetje in mijn leven. Bij hem voelde ik me gelukkig en zelfverzekerd, omringd door warmte en zachtheid. 7 jaar vol streken, vreugde en verbondenheid. We hadden aan één blik genoeg om elkaar te begrijpen. Ik praatte tegen hem zoals je tegen een mens praat. Hij overlaadde me met zijn liefde. Het was een malamute zoals geen ander. En toen kwam die ene teek die mijn hond van me heeft afgepakt. Hij besmette hem via zijn speeksel met babesiose (piroplasmose). Ik zag de ziekte niet aankomen. Ik dacht dat hij gewoon even moe was en dat het wel over zou gaan. Maar die druppel bloed die ik bij je zag, deed me beseffen dat het einde van ons verhaal nabij was. In drie dagen tijd was ik je kwijt. Vandaag belde de dierenarts om te vertellen dat het zover is, het is voorbij, je bent naar de hondenhemel gegaan. Gelukkig is het koninkrijk der hemelen, want honden zijn daar thuis. Ik voel zo’n leegte in mijn leven. Overal waar ik kijk, zie ik je. Bibou, je hebt me verlaten, je laat me alleen achter, ik heb het koud. Ik weet zeker dat we elkaar op een dag weer zien en onze wandelingen weer zullen oppakken. Ik hou van je, mijn hond, ik hou van je, mijn lieverd, ik hou van je, mijn hartendief.

    Vertaald Frans
    Toffer2211
    Toffer2211 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hallo. Ik ga mijn mopshondje verliezen, ze is net 2 jaar oud. Buikvliesontsteking na een operatie aan haar blaas. Ze was nog zo jong, knuffelig en vol leven. Ik weet niet hoe lang dit verdriet zal duren. Het is totaal niet te vergelijken met mijn andere honden die door ouderdom zijn overleden. Zodra ik aan haar denk, moet ik huilen... ik ben er kapot van.

    Vertaald Frans
    F
    Frisbeeducrabetambour Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Goedenavond Mimi94,

    Ik weet precies wat je voelt. Na al die jaren is die enorme leegte en het verdriet heel normaal.

    Laat al die emoties er gewoon zijn. Houd jezelf voor dat je het juiste hebt gedaan, ook al is het ontzettend moeilijk! Ik kamp zelf ook al twee maanden met schuldgevoelens.

    Denk vooral terug aan de mooie momenten met je lieverd. Geef jezelf de tijd om het op je eigen manier te verwerken.

    Ik ben er voor je als je me nodig hebt.

    Sterkte,

    Sandrine

    Vertaald Frans
    M
    Mimi94 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi allemaal,

    Op 18 maart 2025 heb ik mijn kleine bichon frisé Eliot verloren. Hij was 15,5 jaar oud en het was echt een schatje.

    Ik heb hem moeten laten inslapen vanwege uitgezaaide longkanker.

    Hij laat een enorme leegte achter en ik huil elke dag... Ik heb echt behoefte aan wat steun.

    Alvast bedankt.

    Vertaald Frans
    B
    Babouinetroit5861 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Er is geen goede keuze. Je zult sowieso pijn hebben, wat je ook besluit. Het verliezen van een geliefde is ontzettend pijnlijk. Ik heb de tegenovergestelde keuze gemaakt en ik heb net zoveel verdriet als jij.

    Vertaald Frans
    B
    Babouinetroit5861 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Er is geen juiste keuze. Je zult hoe dan ook verdriet hebben, wat je ook beslist. Het verliezen van een geliefde is ontzettend pijnlijk. Ik heb de tegenovergestelde keuze gemaakt en ik lijd net zo hard als jij.

    Vertaald Frans

  • 30 reacties van 57

    Meer weergeven
    • Heb je een vraag? Of wil je een ervaring delen? Schrijf een bericht!
    Deze onderwerpen zijn wellicht interessant voor je!
    Ontdek meer