Goedenavond.
We hebben nu iets meer dan een maand geleden onze kleine Rhéa in huis genomen, ze is nu 3,5 maand oud.
Ze is echt geweldig. Super sociaal (misschien wel iets té!), bijna zindelijk (heel af en toe 's nachts nog een ongelukje), ontzettend lief, luistert bijna altijd naar commando's als 'zit' en 'blijf', ze is actief, speels, noem maar op. Zelfs mijn dierenarts had niets dan lof tijdens ons bezoekje een paar dagen geleden.
Maar er is een maar... Rhéa 'verandert' 's avonds voor ongeveer anderhalf uur: ze luistert dan helemaal niet meer, bijt vooral in onze voeten of zelfs in onze armen, trekt aan onze kleren en maakt er gaten in, en ze gromt zelfs als we haar proberen te corrigeren als ze iets doet wat niet mag (bijvoorbeeld op de bank springen). Kortom, ze is dan onhandelbaar en ik moet eerlijk zeggen dat het na een lange werkdag best zwaar is om met haar buien te dealen, zonder dat ik een andere oplossing zie dan me in de slaapkamer op te sluiten.
We hebben geprobeerd haar te negeren, maar dan komt ze alleen maar harder terug en bijt ze nog meer. Haar wegduwen helpt ook niet, want ze ziet dat als een spelletje. 'Stop' zeggen (wat ze buiten haar dolle uurtjes wel snapt), haar afleiden met een speeltje, 'zit/blijf' vragen (waar ze op die momenten totaal niet naar luistert), 'nee' zeggen... Niets lijkt te helpen. Ze wordt steeds wilder en na anderhalf uur is ze ineens weer mijn 'normale' puppy, inclusief knuffels, likjes, enz.
Omdat ik dagelijks twee uur onderweg ben voor werk bovenop een werkdag van 7 uur, gaat ze doordeweeks maar twee keer per dag naar buiten en in het weekend drie keer. 's Ochtends 45 minuten wandelen + 10 minuten spelen voordat ik vertrek. Ze heeft een snuffelmat, een Kong en twee andere speeltjes om zich overdag te vermaken. Als ik om 18:15 thuiskom, gaat ze 10 minuten de tuin in terwijl ik haar plasje opruim, en daarna gaan we 50 minuten wandelen waarbij we ook spelen. Halverwege de wandeling begint ze al druk te worden en zodra we over de drempel zijn... verandert ze in een Gremlin. Op dat moment kunnen we niet met haar spelen of haar knuffelen, want bij het minste of geringste contact wordt ze nóg wilder.
Ik voel me een beetje radeloos. Ik doe mijn stinkende best met de weinige tijd die ik heb om aan haar behoeften te voldoen. Ik geef haar zoveel tijd dat ik bijna geen tijd meer voor mezelf overhoud. Ik snap dat ze een puppy is en dat ze haar energie kwijt moet... maar dat ze zich zo op ons afreageert wordt steeds lastiger. Ik zou tenminste graag mijn eten willen koken zonder dat er in mijn voeten wordt gehapt en er gaten in mijn broek komen.
Ik hoor heel graag jullie advies en uitleg. Ik kijk uit naar jullie reacties (het liefst een beetje vriendelijk...)
