Mijn puppy wordt 's avonds onhandelbaar, wat moet ik doen?

Goedenavond.

Ik heb helaas niet echt een kant-en-klare oplossing voor je. Laten we zeggen dat we met het verzetten van de klok en het mooie weer hebben besloten om haar wat vaker in de tuin te laten met haar speeltje, waar ze dan naar hartenlust mee kan schudden en gooien. We laten de schuifpui open zodat ze naar binnen kan wanneer ze maar wil. En als ze binnenkomt en ons weer lastigvalt, stuur ik haar weer een paar minuten naar buiten tot ze rustig genoeg is. Ik laat haar 45 tot 50 minuten uit zodra ik thuiskom van mijn werk en we spelen zeker 20 minuten met haar, maar we hebben natuurlijk ook ons eigen leven en onze verplichtingen. Mijn hond is een volwaardig gezinslid en ik ben dol op haar, maar ze kan niet het middelpunt van het universum zijn waar alles om draait.

Ik moet wel zeggen dat ze in het weekend veel makkelijker is. Hoe dat komt? Omdat we dan thuis zijn en ze daardoor meer prikkels krijgt, lekker de tuin in en uit kan, enzovoort. Ze 'ontploft' dan minder snel dan op werkdagen. Bovendien is haar in de tuin laten uitrazen voor ons veel prettiger, en ik denk voor haar ook. We houden haar minder scherp in de gaten en ze richt zich minder op ons, waardoor we haar minder hoeven te corrigeren en de opwinding dus niet verder oploopt. En tja, ze is ook erg slim... Als we aan tafel zitten te eten, ligt 'mevrouwtje' braaf op haar kleedje (zonder dat we het vragen) te wachten tot we klaar zijn en zij haar voerbak krijgt, voordat ze weer aan haar 'bui' begint ^^

Wat is precies het probleem bij jou? Misschien zijn er dingen waar je iets aan hebt 🙂

Goedenavond! Je bericht trok mijn aandacht omdat ik er zelf ook een beetje doorheen begin te zitten... Heb je al oplossingen gevonden? Mijn hond luistert wel naar mijn man, maar bij mij is het een heel ander verhaal.... Ik heb echt hulp nodig!

Sorry voor de late reactie.

Nee, er zit geen vakantie aan te komen. We moesten, een beetje noodgedwongen, thuisblijven. Laten we zeggen dat ze de eerste maand wel alleen is geweest, maar uiteindelijk viel dat nog wel mee. Eigenlijk was ze alleen vorige week echt alleen, behalve op vrijdag, want dan is mijn vriend eerder thuis.

Ze heeft dit weekend met een oudere hond kunnen kennismaken en spelen... Ze kwam die avond echt k.o. thuis, we hebben haar niet meer gehoord 😅

Ik denk dat ik me er maar overheen moet zetten en moet hopen dat het minder wordt naarmate ze ouder wordt... Maar omdat ze nu midden in de puberteit komt, denk ik dat we er nog wel een flinke tijd mee moeten dealen 😣

Goedenavond!

Ik begrijp inderdaad dat het behoorlijk duur kan worden, daarom is het soms handiger om het aan de buren te vragen in ruil voor een andere dienst (boodschappen doen, een keertje voor taxi spelen, op hun kat passen als ze op vakantie zijn, de plantjes water geven, iets klussen...) dat kan soms beter werken! ^^ Of een tiener die een bijbaantje zoekt; ik denk dat je makkelijk kunt onderhandelen voor 5 euro per uur, dat kreeg ik vroeger ook voor oppassen! 4 uur per week zou dan op 20 euro uitkomen, dus 80 euro per maand, dat is al een stuk redelijker.

Wat betreft het opsluiten, het huis is daar inderdaad niet handig voor, maar... is er geen apart toilet? Of kun je anders in de gang een soort sluis maken met behulp van hekjes?

Ik denk echt niet dat je alles aan het verpesten bent. Het is misschien niet de meest ideale situatie, maar sommige honden wennen er gewoon aan om zo lang alleen te zijn zonder de boel af te breken. De hond van mijn ouders deed dat ook, en die kreeg nog minder beweging dan die van ons...

Dat gevoel van "ik wil het extra goed doen omdat ik er vandaag niet was, het arme beestje etc.", dat ken ik. Je moet dat schuldgevoel echt van je afzetten. Persoonlijk zorgt schuldgevoel er vaak voor dat ik fouten maak, zoals iets ondeugends door de vingers zien of hem niet op tijd in zijn eigen ruimte zetten, waardoor hij te druk wordt (en dan is het weer lastiger om hem rustig te krijgen). Ja, ze is veel alleen geweest, maar je doet je best. Er zijn honden die het veel slechter hebben en die zouden dromen van een plekje bij jou.

Heb je niet toevallig binnenkort vakantie? Ik moet zeggen dat het mij in het begin echt hielp om twee weken vakantie te hebben vlak nadat ik hem kreeg, zodat we elkaar leerden begrijpen.

In het begin hadden we een oppas. Helaas is dat met 16 euro per dag bijna 300 euro per maand, zelfs als we maar één bezoekje per dag vragen. Mijn vriend en ik kunnen niet even naar huis: ik moet een uur heen en een uur terug rijden voor mijn werk. Hij 45 minuten... Ik weet dat het lang is en het zou top zijn als er halverwege de dag iemand een uurtje kon komen, maar qua budget zitten we ook aan onze grens 😞

Wat betreft dat afzonderen: ik ben degene die mezelf opsluit of van kamer wisselt. Simpelweg omdat de indeling van ons huis het niet toelaat om haar in een aparte kamer te zetten. De woonkamer/keuken is één grote leefruimte en bij de gang is er geen deur, dus ze kan vrij tussen de woonkamer en de gang lopen. De badkamer grenst direct aan de slaapkamer zonder deur, dus ik kan je vertellen dat ik haar daar niet wil neerzetten. Dan heb je nog de garage, maar daar staan twee motoren in en ik heb echt geen zin dat ze op het idee komt om die te grazen te nemen.

Vanochtend was de wandeling wat korter... We deden er 20 minuten over om aan het einde van de straat te komen, terwijl dat normaal 5 minuten duurt. Door tijdgebrek heb ik het bij een rondje door de buurt moeten houden. Eenmaal binnen heb ik met haar gespeeld. Ik ben blijven oefenen op het spelletje gevolgd door 'stop'. Dat werkt heel goed, ze luisterde goed. Maar het is wel zo dat ze veel beter luistert omdat ze niet echt in een "drukke" bui was... Ik blijf hieraan werken.

Ik ben echt radeloos... Ik ben bang dat ik alles verpest en haar niet geef wat ze nodig heeft. Het gaat me echt aan het hart 😭 Ik probeer zo erg om alles goed te doen als ik er ben om mijn afwezigheid te compenseren, maar ik heb het gevoel dat het niet genoeg is. Ik zie erg op tegen de komende tijd, ik ben bang dat ik het niet ga redden.

Goedenavond, ik snap het niet helemaal, sluit jij jezelf op?

Sluit haar liever op. Elk puppy heeft wel van dit soort buien. Maar als je wacht tot ze uit zichzelf kalmeert, loop je het risico dat ze niet leert om naar jouw aanwijzingen te luisteren. Niet iedereen heeft evenveel geduld, maar je hond zal je leren kennen en jouw menselijke codes leren ontcijferen, net zoals jij een communicatie met haar opbouwt en soms meer rekening houdt met hondencodes.

Verder is het heel normaal dat puppy's na het wandelen even helemaal losgaan in de spelmodus. Je kunt spelen wanneer je wilt, maar als je besluit te stoppen, gebruik dan steeds hetzelfde woord en dezelfde toon. Bijvoorbeeld: [naam], klaar. Ga daarna gewoon door met je eigen bezigheden en laat haar met haar speeltjes. Als ze de grens overgaat, zet haar dan een paar minuten in het toilet of de badkamer. Wanneer je haar weer ophaalt en ze is rustig als ze eruit komt, geef haar dan veel rustige aaitjes. Is ze niet rustig? Dan gaat ze direct weer terug in afzondering. Dit kan 1 à 2 weken duren, maar de basis op deze leeftijd is: rust = aaitjes / affectie = beloning.

Deze koppeling is voor mij de basis van alles. Een hond staat alleen maar in contact met zichzelf als hij in een staat van opwinding is, of het nu een puppy of een volwassen hond is.

Wat betreft de uren dat je weg bent: dat is toch wel erg lang. Het is niet zeker of ze wel stabiel opgroeit, want honden zijn er niet op gebouwd om alleen te zijn. Er kunnen andere problemen ontstaan, hoewel ik dat natuurlijk niet voor je hoop. Ik dacht hetzelfde als Lewina. Misschien kun je iemand in de buurt vinden die dagelijks met de eigen honden wandelt en die het ziet zitten om die van jou aan het eind van de ochtend of begin van de middag mee te nemen.

Je kunt soms echt versteld staan van de empathie en de hulpvaardigheid van andere hondeneigenaren onderling ;)

Veel succes en zet door, ze wordt vanzelf rustiger. Je moet alleen wel consequent blijven.

Goedenavond! Jammer dat het niet zo goed is gegaan als je had gehoopt ^^

Aan de andere kant is het logisch dat hij na 10 uur alleen zijn niet hetzelfde enthousiasme toont als die van mij, denk ik. Op dit moment is mijn man thuis, maar als hij werkt komt hij in ieder geval tussen de middag even naar huis om hem te zien, te eten, even te ontspannen en hem 20 minuutjes uit te laten.

Toen hij tussen de middag niet naar huis kon, hadden we een gepensioneerde buurman gevraagd om Athos uit te laten en te voeren, want we vonden het geen fijn idee om hem met 3 maanden al 10 uur alleen te laten.

Als je geen buren hebt die dat zouden willen doen, is een petsitter misschien een optie? Er zijn studenten of anderen die heel serieus zijn en hun diensten aanbieden. Voor 4 dagen per week, zeg een uurtje gezelschap en een korte wandeling aan de lijn, is het misschien niet eens zo duur. Of zelfs 30 minuutjes als je op de kosten wilt letten?

Ah echt super, ik weet zeker dat dit iedereen al goed zal doen!

Ze kan zich even lekker uitleven en het gaat jullie vast helpen om haar beter te begrijpen :-)

Ja, het duurt lang. Dat besef ik heel goed, en daarom probeer ik het te compenseren als ik er ben, en dan vooral in het weekend. Helaas heeft mijn partner een erg drukke baan; hij vertrekt eerder dan ik en komt later thuis... Meestal regel ik alles, maar op vrijdag is hij aan het begin van de middag al thuis, dus laten we zeggen dat ze echt vier dagen heeft waarop de dagen lang zijn. Ze maakt gelukkig niets kapot, we hebben maar één of twee plasjes in huis, dat is een gelukje... En helaas kan ik haar niet in de tuin laten. We wonen in een huis, maar het is een soort groot pand met vier woningen. Wij wonen op de begane grond, vandaar dat we de tuin hebben. Er staan overal heggen omheen, maar er is geen hekwerk en er zitten wat gaten in... Ik zou veel te bang zijn dat ze ontsnapt en de weg op rent, of zelfs dat ze gestolen wordt.

En ja, 's avonds is het groot feest ☺ en als het daarbij bleef, zou ik het helemaal niet erg vinden 😔

Wat betreft andere honden: ik heb alvast vooruitgedacht naar aanleiding van wat jullie zeiden. Ik heb een Facebook-groep bij mij in de buurt gevonden en gevraagd of er baasjes zijn die zin hebben in een ontmoeting 's avonds of in het weekend... Er staat er al eentje gepland voor dit weekend en als ik iemand kan vinden voor minstens één keer per week, zou dat echt top zijn ☺

Bedankt voor alle info!

Ze treuzelt ook tijdens het wandelen omdat ze het moment wil rekken... :-) Ze geniet er echt van!

Dus ze is meer dan 10 uur alleen binnen (omdat je schreef dat je plasjes moet opruimen)? Zelfs al krijgt ze in totaal genoeg beweging, 10 uur lang niks doen zonder andere hond of mens om zich heen... je hebt echt geluk dat ze niet is gaan blaffen of de boel afbreekt.

Waarom laat je haar eigenlijk niet in de tuin?...

Ze zit 's avonds vast met smart op je te wachten! :-) Te veel opwinding, te veel emoties... dat is echt een vicieuze cirkel.

Wat betreft contact met andere honden: je zou echt een manier moeten vinden om dat te regelen, anders wordt het steeds lastiger. Misschien een lokale Facebook-groep? En ja, de puppyschool biedt misschien wel "speelkwartiertjes" aan, of misschien zijn er wel leuke baasjes met sociale honden in de buurt. Het is echt de moeite waard om nummers uit te wisselen, al is het maar voor één gezamenlijke wandeling per week...