Wandelingen te lang?

Ik stop misschien wel met dit forum. Slechts twee discussies: eentje die ik zelf ben gestart en eentje waar ik op heb gereageerd. Waarschijnlijk schrikken mijn te lange vragen of antwoorden iedereen af en krijg ik daarom geen reactie, of maar heel zelden. Bedankt aan degenen die wel zo vriendelijk waren om te antwoorden. Echt jammer, het leek me leuk om ervaringen uit te wisselen, maar ik heb geen alledaags hondenras en niemand hier lijkt de Sloughi te kennen of erin geïnteresseerd te zijn. Jammer... Bovendien voel ik me een beetje alleen in een land waar het zeldzaam is dat een hond echt onderdeel is van een gezin... Ik had gehoopt op advies van mensen met meer ervaring, maar in plaats daarvan blijft het stil. Ik vertrouw voortaan maar op mijn instinct en voed haar op een natuurlijke manier op. Ik zal vast een hoop stomme dingen doen, maar goed, het is niet anders. Het grote voordeel voor haar is in ieder geval dat ze nooit alleen zal zijn; ze kan rennen zoveel ze wil en op hazen jagen. Wat haar opvoeding betreft is ze voorlopig een koningin: er zijn geen regels, behalve de salontafel. We laten haar spelen en knabbelen wanneer ze wil. Ik geloof niet zo in het idee dat je je hond absoluut moet domineren. Ze is nog maar een heel klein pupje en ze slaapt al tegen ons aan sinds we haar hebben. Misschien doen we het wel helemaal verkeerd, maar we leren van onze fouten. Veel liefs uit Marokko van Yahia, Juliette en Xena. En wat betreft het onderwerp van deze discussie: ik blijf haar lekker laten rondrennen, ook al is ze nog geen twee maanden oud. Honden in Marokko zijn heel taai...

@Patou, vandaag hetzelfde verhaal, maar ze leek bang te zijn en totaal niet moe, want ze is al de hele ochtend aan het rondspringen. Mijn man ging mee en toen ging het super, ze heeft lekker gerend. Laatst was ze bang voor een ezel… misschien was dat haar blokkade van vandaag, gisteren was het zeker weten de vermoeidheid… Aan de andere kant, ik ben eigenlijk fel tegen een riem, maar misschien moet ik er toch aan geloven voor een paar maanden. Tot nu toe liep ze alleen mee als wij ook liepen en luisterde ze goed, maar vandaag kreeg ze meer zelfvertrouwen en rende ze supersnel weg als een spelletje, zonder terug te komen toen we haar riepen. (Er stond inderdaad een ezel die ik niet had gezien) en ze vond het prachtig dat ik als een idioot achter haar aan rende. Geen gevaar voor auto's, maar wel het risico op een trap van een ezel of een koe, dus we moeten echt harder aan het hierkomen gaan werken. Ik kan me niet voorstellen hoe hard ze gaat rennen als ze straks volwassen is, maar als dat 40 km/u is zoals bij haar ras, moet ze echt goed getraind worden. Andere vraag: ik zit al twee dagen te klooien met haar eten. Omdat we nog geen brokken hadden (die hebben we net pas binnen), kookte ik zelf voor haar: rijst, vis, vlees, groenten, enz. Ze at alleen wanneer ze honger had en at haar bak niet altijd leeg, maar ze at wel goed. Het probleem is dat mijn man haar ook op z'n Marokkaans voert, wat betekent dat ze gewoon met ons mee-eet. Niet echt best voor haar: couscous, lamsvlees, zout, kip met ingelegde citroen… kortom, ik heb hem duidelijk gemaakt dat dit niet gezond is voor een hond, maar hier doen ze dat nu eenmaal zo. Sinds twee dagen geef ik haar brokken, gemengd met een beetje vlees, maar walou, ze raakt het niet aan; het staat nog steeds in haar bak. Ik vond al dat ze niet veel at, zeker gezien hoeveel energie ze verbruikt. Zal ze uiteindelijk haar brokken wel gaan eten of blijft ze weigeren tot we haar weer mijn eten geven? Hier zijn twee foto's: eentje waarop ze springt en de andere waar je de grootte van haar poten al goed kunt zien voor 1,5 maand!

Hoi allemaal

Ik heb al eerder een bericht geplaatst en ik zit met dezelfde vraag als Munch. Het is bij ons nog 'erger' omdat mijn teefje pas net iets ouder is dan anderhalve maand en ik echt niet zou weten hoe ik haar moet beperken tot 10 minuten wandelen per dag, ze barst namelijk van de energie… (We komen net bij de dierenarts vandaan en we hebben haar inderdaad al gekregen toen ze 1 maand oud was).

Een ander probleem is dat we een groot huis hebben met drie verdiepingen en buitentrappen waar ze meerdere keren per dag vanaf sjeest. (Ze is al enorm groot voor haar leeftijd, het is een Sloughi, een windhond met lange poten) en ze heeft er nu al geen enkele moeite mee om op het bed, de bank, enz. te springen. Die zijn best hoog, wat blijkbaar niet best is voor haar gewrichten, maar ze lijkt het heerlijk te vinden om overal op te springen. Als ik niet met haar ga wandelen, rent ze sowieso wel rond in de tuin en door het huis. (Ik word hier op het forum misschien wel afgekraakt, maar we laten haar gewoon op de bank en op ons bed).

Ik wandel een uur met haar en ze lijkt bij thuiskomst niet eens moe. Zonder riem trouwens (ook dat zal misschien niet bij iedereen in de smaak vallen, maar er zijn hier geen wegen waar we wonen en ik ben ook niet van plan haar aan de lijn te doen, behalve als we naar de stad gaan), dus ze loopt in haar eigen tempo. Behalve gisteren dan, dat was de eerste keer dat ze weigerde mee te gaan. Ze ging op het pad voor het huis zitten, dus we zijn meteen omgedraaid. Ik dacht de hele dag dat ze ziek was, ze heeft alleen maar liggen maffen, maar eigenlijk was ze gewoon hartstikke moe. Dus nu maak ik me niet meer zo druk: als ze veel energie lijkt te hebben gaan we lekker wandelen en spelen, en anders laat ik haar rusten. En zodra ze wat groter is, gaan we echt lange wandelingen maken; we hebben het geluk dat we in de bergen wonen en direct toegang hebben tot mooie wandelroutes. Ik wacht daar nog even mee, maar ik ga nu liever op mijn gevoel af dan dat ik me strikt houd aan de regel van 5 minuten per maand. Ik zie echt niet voor me hoe ze met 5 maanden maar 25 minuten zou wandelen, dat lijkt me echt heel erg weinig…

Goedenavond

Voor onze kleine meid hebben we altijd best lange wandelingen gemaakt, zonder echt op de tijd te letten... Een uurtje meer of minder, of zelfs hele dagdelen buiten. Na 20 minuutjes sprinten drentelt ze rustig mee en we nemen ook vaak pauzes op bankjes, op terrasjes of we staan gewoon even stil in het bos. Zo leert de hond ook om buiten te zijn zonder meteen helemaal hyper te worden zodra je daar bent. Eh, ook al is die van ons altijd blij ^^ maar ze kon al heel jong rustig blijven op de juiste plekken, zelfs met haar vriendjes erbij... Ach, ik moet haar ook altijd verdedigen 😅

Eigenlijk kun je het hebben over zwakke gewrichten, actieve en explosieve honden... Maar nadat er een stukje bot was losgelaten en bij de pezen terecht was gekomen, vertelde de orthopeed ons dat ze dit gewoon zelf heeft kunnen doen tijdens het rennen... We tillen haar op de steile trappen en bij het in- en uitstappen van de camper... Maar ja, een ongeluk zit in een klein hoekje.

Als ik je dit allemaal vertel, is dat natuurlijk om over mijn eigen kleine te kletsen 😂 maar ook om te zeggen: als je echt bang bent dat de activiteit te intens is voor je pup, doe dan een stapje terug, leer je pup geleidelijk aan om rustig te worden tijdens het spelen enz... (dat duurt lang, wij zijn er nog steeds mee bezig)... Maar maak je ook weer niet te druk.

Binnenkort moet ze geopereerd worden, maar zelfs als we terugkijken, zouden we niets veranderd hebben. Niet dat we denken dat we overal gelijk in hebben, maar ze heeft gewoon genoten van elke wandeling, van elke ontmoeting met haar maatjes en als ze haar knie simpelweg heeft vernacheld tijdens een sprintje... Tja, dan heeft ze gewoon pech gehad... Maar ze heeft wel een echte puppytijd gehad (die voorlopig nog lang niet voorbij lijkt te zijn ^^)

Fijne avond en veel wandelplezier!

Klopt, ik ken die regel ook, maar zelfs met de beste wil van de wereld lukt het me niet meer om die toe te passen! Tenminste, niet zonder mijn hond ontzettend te frustreren...

Phô slaapt veel. Naast de wandelingen die ik net noemde, is het eten, een beetje met mij spelen of in z'n eentje wat scharrelen, en verder is het alleen maar slapen of lekker tegen me aan liggen dromen!

Alle uitlaatbeurten (behalve die van 's middags) zijn ofwel even snel de behoeften doen, of een kort speels uitstapje in de stad zodat hij de wereld kan ontdekken.

Voor de wandeling tussen de middag bepaal ik het niet echt zelf; ik neem hem gewoon mee naar toffe plekken waar hij kan rennen, spelen en mensen en andere honden kan ontmoeten. Ik beperk zijn tijd niet echt; zolang hij alert is, is hij niet moe. Dus ik laat hem zijn gang gaan en forceer niets. We wandelen wat, hij snuffelt rond, en ik stop als hij stopt, maar we maken toch al snel een tochtje van minimaal een uur.

Ik probeer tijdens die wandeling gewoon naar zijn behoeften te kijken en het is wel duidelijk dat we die verplichte 20 minuten ver overschrijden!

En even om op te scheppen... hij is dol op de auto omdat hij weet dat het betekent dat we naar het strand of de puppycursus gaan! 😁

Maar goed... hij geeft aan dat alles prima is, maar zou dit in de toekomst geen gevolgen kunnen hebben?

@Munch, dit is niet mijn eigen idee. Je hebt waarschijnlijk al wel van die regel gehoord, anders zou je je niet afvragen wat de effecten op de gezondheid zijn. Je kunt er makkelijk zelf even wat informatie over opzoeken.

Wat wij zelf hebben gedaan: we hielden ongeveer de aanbevolen tijden aan voor de wandelingen, zonder de speeltijd en rustmomenten mee te rekenen. Het was dus niet alleen maar wandelen.

We reden er direct met de auto naartoe en de tijd in de auto telden we niet mee; daardoor is ze nu ook superrelaxed in de auto.

We stopten zodra ze tekenen van vermoeidheid liet zien.

@Leeleebijou Je idee voor die regel tijdens het wandelen lijkt me echt onuitvoerbaar!😁 Met zo weinig wandelingen (terwijl hij er juist zo dol op is: hij komt zelfs de riem al naar me toe brengen!) zou hij helemaal doordraaien! Hij zou het appartement helemaal op stelten zetten met gegrom, geblaf, druk rondrennen en geknaag aan werkelijk alles, met zo'n blik van: "ik ga het je nog flink lastig maken!"😈

@Damsdams dat stelt me een beetje gerust, maar als ik het verhaal van @AmieDesBoxers over Orphée lees, zie je dat er echt een groot probleem is met de botstructuur van dogachtigen. Goed opletten dus, maar zoals Patou al zegt, moet je hem ook weer niet overbeschermen. Ik houd hem in de gaten en probeer te stoppen zodra hij zijn grens begint te bereiken, terwijl ik een veilige marge aanhoud... maar ja, ik weet niet of dat wel voldoende is!

Wat de foto's betreft: ik had wat problemen met uploaden, maar Tania was zo lief om het voor me te doen!^^ Je kunt ze hier vinden:

https://wamiz.com/chiens/forum/rochefort-17-lieux-de-promenade-82638/4.html

Binnenkort maak ik weer nieuwe, want hij verandert echt snel!😎

Goedenavond, goeie vraag. Natuurlijk ga je op die leeftijd geen wandelingen van 3 uur maken, over obstakels springen en heuvels beklimmen, maar ik denk dat je ook niet in het andere uiterste moet doorslaan en hem moet overbeschermen. Mijn hond liep al 1,5 uur per dag toen we hem met 4 maanden uit het asiel haalden, en hij wilde zelfs nog meer, anders begon hij de boel af te breken zodra we weer binnen waren. Hij is ook altijd met een rotgang de trap op en af gerend 🤭 zonder dat hij er last van kreeg. Kortom, wat mij betreft is er geen reden om te stressen.

ps: deel gerust een foto of twee van het kleine monstertje ^^