Hoi Lili-Joy,
Het lijkt me lastig om te voorkomen dat kinderen, zeker na schooltijd, enthousiast doen, overal rondrennen en soms gillen. Dat zijn nu eenmaal sterke prikkels waar je hond druk van wordt.
Wat dat "nee" betreft: ik verbaas me er altijd over hoe negatief dat woord wordt gezien in de communicatie met een hond. Ik heb hier zelfs mensen zien adviseren om nooit "nee" te gebruiken, maar dan wel "stop" of "blijf". Ik zoek nog steeds naar het verschil...
"Nee" is gewoon een woord. Voor de hond is het alleen maar een geluid. Dat geluid wordt vervolgens beïnvloed door je intonatie, en dat is waar een hond gevoelig voor is. Net zoals ze gevoelig zijn voor je houding en je gedrag op het moment dat je dat geluid maakt. Dat helpt de hond om je bedoeling te begrijpen. Als het je bedoeling is om gedrag te stoppen, maakt het echt niet uit welk woord je daarvoor gebruikt. Waar het om gaat is je intonatie en je algemene houding. "Nee", "stop", "blijf", het maakt echt niets uit. Ook de emotionele waarde die jij aan woorden koppelt, zegt een hond helemaal niets.
Even terug naar de kinderen.
Om de socialisatie met mensen compleet te maken, moet een hond met verschillende soorten mensen in contact komen. Voor hem kan elke variatie (mannen, vrouwen, kinderen, ouderen, mensen met verschillende huidskleuren) aanvoelen als een andere soort die socialisatie vereist.
Wat ik hiermee wil zeggen is dat je dochter voor je hond niet per se symbool staat voor álle kinderen. Kinderen die ze minder goed kent, kunnen eerder instinctieve dan sociale reacties uitlokken.
Misschien kun je eens een middagje organiseren met een groepje kinderen en hen, in de vorm van een spelletje, laten meehelpen aan de socialisatie van je hond. Ze kunnen haar bijvoorbeeld compleet negeren zolang ze druk is, en pas aandacht geven zodra ze kalmeert. Het is natuurlijk wel belangrijk dat de kinderen zelf ook rustig zijn. Je moet er zelf wel bij blijven om in te grijpen als dat nodig is. Laat kinderen nooit alleen met een hond, zeker niet als ze elkaar niet goed kennen.
Als de kinderen willen spelen en je hond wordt niet rustig, zet haar dan even apart tot ze bedaard is. Dit soort oefeningen zijn heel leerzaam voor zowel de hond als de kinderen, omdat ze allebei moeten leren zichzelf te beheersen voordat ze contact kunnen hebben. Zo leren de kinderen meer over de hond en de hond meer over kinderen. Het is ook cruciaal dat ze bekenden voor haar worden, zodat je hond geleidelijk kan overgaan van instinctief naar sociaal gedrag. Ze zal in ieder geval moeten leren dat te veel opwinding betekent dat er geen interactie is, terwijl rust juist zorgt voor aandacht en contact.
