Hond die bijt als je hem op zijn kop geeft

Ik zou willen afsluiten door je aan te moedigen om te werken aan het nee-commando met je hond. Het is een Border Collie, dus er is geen enkele reden waarom hij dat niet zou begrijpen. Ik denk dat "Nee" bovenaan het lijstje staat van de meest gebruikte commando's om iets te verbieden. Zelf gebruik ik een geluidje: "Tscchht". Ik heb ook andere commando's die "nee" betekenen, maar dan specifieker. Ik heb bijvoorbeeld een commando om te vragen of hij z'n vier pootjes op de grond houdt; dat betekent dus eigenlijk: "Nee, niet tegen deze persoon opspringen".

Je hond **moet** je altijd en in elke situatie begrijpen als je iets niet wilt. En als hij je op dit moment bijt wanneer hij het eindelijk begrijpt, dan is het proces om hem te leren dat hij niet altijd z'n zin kan krijgen misschien wat te abrupt. Misschien te negatief. Pak het systematisch aan in sessies die je daar speciaal voor inplant.

Met de tijd en door veel te oefenen krijgen deze concepten — die trouwens niets te maken hebben met "de hond straffen" — vorm. Hier is een voorbeeld van een sessie waarin ik "Nee" aanleer (vanaf minuut 1:00):

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=NorAGvEnT0o]

Hier is een heel recente clip waarin ik het verbod toepas in twee lastige situaties. Ten eerste, rond 1 minuut 15 geloof ik, voorkom ik dat ze naar rechts afwijkt. Ze wilde naar een nestje kittens onder een balkon, die bewaakt werden door hun moeder (een vervelende situatie die ochtend waarbij ze niet luisterde toen ik haar riep). Daarna, rond 2 minuut 40, komt de ultieme test: de verleiding weerstaan om tegen een kind van een jaar of 4-5 op te springen, zo'n klein ukkie in felle kleurtjes. Je ziet in beide gevallen duidelijk dat de "Nee" en de "Tschht" werken:

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=PTjan5r1Cwg]

Ik kan dezelfde commando's gebruiken om te voorkomen dat ze een kippenbotje van de grond pakt. Het vraagt om concentratie en het is een kwestie van de lange adem, maar het is de enige echt interessante manier om samen met je hond te groeien. Na verloop van tijd en honderden herhalingen vervaagt dat ongewenste gedrag en reageert de hond steeds beter op een verbod. Houd er wel rekening mee dat als je hond constant honger heeft en je geen snoepjes bij je hebt, je vecht tegen een heel sterk instinct: dat om te overleven!

Ik heb het volgende artikeltje samengesteld over controle in het algemeen: https://wamiz.com/chiens/forum/vous-trouveriez-pratique-d-apprendre-a-calmer-votre-chien-59513.html

Verder hou ik niet zo van het idee van "boos worden", want dat brengt waarschijnlijk negatieve energie met zich mee. Als het even kan, moet je dat volgens mij vermijden. Ik geef de voorkeur aan corrigeren. Het beste voorbeeld, dat ik dagelijks meemaak, is wanneer ze niet luistert als ik haar roep. Mijn correctie is altijd hetzelfde en ik verhef mijn stem er niet bij. Ik ga haar halen, ze draagt een tuigje met de aanlijning op de rug, en ik til haar voorpoten van de grond. We blijven dan even zo staan. Ze spartelt dan wat in de lucht, als de kleine eigenwijze drol die ze is omdat ze niet luisterde. Is dat boos worden? Ik dacht het niet. Het is de enige manier waarop ik haar kan leren om niet ongehoorzaam te zijn. Als ik zou gaan foeteren, zou ik alleen maar negatieve energie toevoegen en dat is het niet waard.

Kortom, ik zou zeggen dat je nooit boos moet worden om dingen die regelmatig gebeuren. Als mijn hond mijn kitten zo hard zou bijten dat haar poot breekt, geloof me, als ik dan klaar ben met tegen haar uitvallen, is ze echt wel bang voor me. Dat wordt dan zo negatief ervaren dat ze wel twee keer nadenkt voordat ze de controle over haar kaken verliest. Maar zo'n hypothetische gebeurtenis zou extreem zeldzaam zijn. In dat geval kan boos worden wel.

En? Nu stel ik de vraag aan jou. Is boos worden in jouw situatie de beste manier om het probleem op te lossen?

Zelf maak ik dit ook mee (logisch, een Shiba Inu **is** een jachthond, zijn hoofddoel is om die 'schatten' op te sporen). Ik ga nooit de deur uit zonder een zakje beloningen. Als ik wil voorkomen dat ze afval eet, dan hou ik haar tegen en beloon ik haar door iets veel beters aan te bieden.

Neem nou dat goede voorbeeld van het oprapen van 'schatten' die je hond tijdens het wandelen vindt. Volgens mij raakt dat aan een van de grootste plezierige dingen die een hond dagelijks beleeft. Wij mensen hebben onze eigen dingetjes waar we gelukkig van worden. Voor een hond is het tegenkomen van een lekkere geur of iets lekkers te eten tijdens het wandelen hetzelfde als het vinden van briefjes van 10 euro. Op je kop krijgen omdat hij simpelweg zijn neus volgt, is dan hetzelfde als op je kop krijgen omdat je die briefjes van 10 euro wilt oprapen.

Geef toe, het is voor een hond niet echt makkelijk om te begrijpen wat daar nou het probleem van is, toch?

Ik vind dat we bij alles wat ons irriteert of zorgen baart, en waarbij we willen ingrijpen in de opvoeding (en iedereen moet voor zichzelf bepalen wat dat is), er eerst voor moeten zorgen dat de hond de verwachtingen goed begrijpt. De hond 'vooraf' al op zijn kop geven lijkt me contraproductief. Met andere woorden: ik geloof niet dat boos worden om iets 'aan te leren' effectiever is. Druk uitoefenen of negatieve energie overbrengen versnelt volgens mij het leerproces van het dier totaal niet.

Ik denk juist dat we kritisch naar onszelf moeten kijken: begrijpen we het dier wel en worden we zelf wel begrepen? We moeten rustig en geduldig blijven tot we er zeker van zijn dat de hond ons snapt. Pas daarna heb je de keuze om hem wel of niet op zijn kop te geven als hij niet luistert.

Eerlijk gezegd denk ik dat je weet dat je dat punt hebt bereikt wanneer het overduidelijk is dat een hond in de basis goede bedoelingen heeft. Wat ik hiermee wil zeggen is: hoe meer moeite je doet om te begrijpen en begrepen te worden, hoe meer je beseft: 'Oh, ik hoef helemaal geen druk uit te oefenen, mijn hond is van goede wil!'.

Het probleem is alleen dat ik op dat moment aan de wandel ben. En tijdens een wandeling is hem naar zijn mand sturen onmogelijk... :/

Wat betreft het aaien van de hond zodra hij stopt met naar me te grommen: dat is precies wat ze me bij de hondenschool hadden geadviseerd.

Ik laat mijn hond zowel aan de lijn als los uit. Het hangt er maar net vanaf waar ik ben: in het bos of in de stad.

Ik heb het hier over het moment dat mijn hond LOS loopt en hij iets slechts of zelfs gevaarlijks eet en ik hem daarmee wil laten stoppen. Het resultaat: wegrennen, grommen, bijten. Ik probeer telkens te anticiperen met het commando "los", maar dat werkt niet altijd. Op dat moment vlucht hij weg met wat hij gevonden heeft en slikt hij het door. Hij vreet alles wat er ligt: oud eten, paardenvijgen, ... Dat is wat ik bedoel met "streken". Ik val niet om het minste of geringste tegen mijn hond uit, maar dit kan echt gevaarlijk voor hem zijn.

Ik doe geen oefeningen met het "af"-commando voor de lol. Dat is de positie die ik van hem vraag zodra hij tegen me begint te grommen. Ik laat hem liggen, wacht tot hij kalmeert en dan geef ik hem een complimentje. Natuurlijk aai ik hem niet als hij me net gebeten heeft. Als het tot een beet komt, zeg ik "nee" en houd ik zijn kop tegen de grond om hem te dwingen in de liggende positie te blijven. Daarna laat ik hem los, wacht ik een paar minuten en dan doe ik hem weer aan de lijn voor een deel van de wandeling.

Mijn vraag is dus of mijn aanpak de juiste is? Bestaat er volgens jullie ervaring een andere, betere manier? Want ook al doe ik dit elke keer, ik zie geen enkel verschil.

Misschien moet ik hem, zoals @Irisea14 zegt, aan de lijn houden tot het einde van de wandeling als hij me bijt, en niet alleen voor een klein stukje van de route.

Ik begrijp de beginsituatie niet helemaal

Is hij tijdens de wandeling aangelijnd of loopt hij los?

Ik denk dat de wandeling als volgt zou moeten verlopen:

* loslopen op plekken waar de hond zichzelf niet in gevaar kan brengen, en daar laat je hem gewoon lekker z'n gang gaan en snuffelen zoveel hij wil: dan is er geen enkel conflict mogelijk /

* aan de lijn, netjes naast je, met een korte riem die je goed verticaal houdt zodat hij z'n neus niet op de grond kan steken, zodra loslopen niet meer veilig is: ook dan is er geen conflict mogelijk als je leert hoe je de riem goed vasthoudt

Ik begreep niet precies wat voor "streken" je hond uithaalt tijdens het wandelen, of waarom je "af"-oefeningen doet tijdens de wandeling. Sorry, maar door je beschrijving van de omstandigheden kan ik me er geen goed beeld van vormen

- Wat betreft de blikken van voorbijgangers: besluit gewoon voor eens en altijd dat het je niks kan schelen, dat scheelt je alweer een hoop stress

- Als je hond je gebeten heeft, is het niet meer het moment om gemaakte fouten te analyseren, maar om hem duidelijk te maken dat dit absoluut niet getolereerd wordt en dat jij de baas bent; dus ja, hem heel stevig in een onderdanige positie houden tot de hond kalmeert, dat lijkt me onvermijdelijk

Ja, dat is een goed idee Irisea14, van die riem. Mijn honden waren niet agressief, dus ik kon die methode gewoon gebruiken, maar zo had ik het nog niet bekeken.

Hem de rest van de wandeling aan de lijn houden en een strenge toon gebruiken als hij iets stouts probeert te doen, kan een goede oplossing zijn.

Precies, dit is nou net het soort advies dat gevaarlijk kan zijn.

Als een hond agressief is, maakt slaan de situatie alleen maar erger. Geweld lokt geweld uit.

En door een hond een wandeling te ontzeggen als straf, gaat hij echt niet begrijpen wat hij verkeerd heeft gedaan, want hij legt waarschijnlijk helemaal de link niet tussen die twee.

Het klopt inderdaad dat je hond aaien nadat hij je heeft gebeten, hem het idee kan geven dat hij je mag bijten :(

Ik denk dat je tijdens het wandelen je hond gewoon zijn gang moet laten gaan, maar zodra hij iets stouts doet, moet je hem even streng toespreken. Als hij probeert te bijten of niet luistert, gaat hij aan de lijn tot het einde van de wandeling. Na een tijdje zal hij wel snappen dat hij aan de riem moet vanwege zijn gedrag en dat dat niet de bedoeling is :)

Doggylovie, ieder zijn eigen mening, ik respecteer die van jou ook al ben ik het er niet mee eens. De dag dat de hond haar of een kind verwondt, zullen de gevolgen ernstig zijn. Ik zeg niet dat je je hond met een stok moet slaan zoals sommigen doen, maar zijn bek even vasthouden is echt geen dierenmishandeling. Je moet op een gegeven moment begrijpen dat je een hond dingen niet bijbrengt door hem alleen maar snoepjes te geven. Als mijn honden stout zijn, ben ik streng. Als ze het goed doen, krijgen ze knuffels en kusjes. Mijn honden hebben nog nooit tegen me gegromd en ook nooit geprobeerd me te bijten. Ondanks dat ik streng ben, wat heel normaal is, wijken mijn honden nooit van mijn zijde. Ze beschermen me en zijn enorme knuffelkonten.

In ieder geval hoop ik dat Isa_belle een oplossing vindt voor haar hond, want dit kan gevaarlijk zijn.

Eerlijk gezegd zal mijn antwoord vast niet bij iedereen in de smaak vallen, maar ik had zijn bek vastgepakt en dichtgehouden, en hem daarna een tik op zijn achterste gegeven. Klaar met de wandeling; ik had hem in de hoek gezet en hij had niet mogen verroeren totdat ik zou zeggen dat het weer mocht.

Nu weet ik niet welk ras je hond is, maar je moet je niet door hem laten domineren, want anders krijg je later echt problemen. Je moet laten zien wie de baas is door kordaat op te treden.

En ook al ben je het soms spuugzat, je hebt veel geduld nodig met een hond, dus je moet echt doorzetten.

Ik heb mijn twee Duitse herders ook op die manier opgevoed en ze doen het hartstikke goed. Ze zijn superlief, maar ze weten dondersgoed wat ze wel en niet mogen doen (: