Probleem met de beschermkraag

Hoi, 

Allereerst moet je inderdaad die kraag of iets vergelijkbaars blijven gebruiken tot woensdag. Maar ik wil wel even de nadruk leggen op dat 'vergelijkbare'. Er bestaan tegenwoordig rompertjes (medische bodysuits) die je je hond kunt aandoen zodat hij niet aan de wonden krabt. Dat is veel minder onhandig en stressvol voor het dier. Je kunt ze makkelijk online vinden.
Een muilkorf is hier echt uit den boze; dat is ontzettend traumatisch voor je dier en het werkt totaal niet. Wat de wandelingen betreft, moet je nog heel even geduld hebben. 

Jules

Hoi!

Ik bestel mijn beschermkragen zelf altijd via: collerette.fr (een Franse webshop).

Super kwaliteit en ik raad het je echt aan.

Nog een fijne dag!

Groetjes

Ik heb het niet over een trauma gehad en ik voel me niet persoonlijk aangesproken door wat je zegt, alleen betrokken omdat je onder andere nogal wat generaliseert over baasjes, en die generalisaties gelden logischerwijs voor iedereen.

Je moet echt ophouden met altijd alles wat ik zeg te verdraaien, Mel. Dat wordt op een gegeven moment wel echt vermoeiend, hoor.

Als je het niet wilt lezen, hou dan in dat geval ook gewoon je mond. Het heeft geen zin om te reageren op iets wat je niet eens de moeite hebt genomen om te lezen terwijl ik juist mijn best doe om het je uit te leggen, terwijl je me de vorige keer nog verweet dat ik geen uitleg gaf. Ben je dan eigenlijk nooit tevreden?

Ik had dat toen niet gedaan omdat je me direct veroordeelde zonder ook maar één vraag te stellen. Je bent er blijkbaar altijd van overtuigd dat je alles in één keer begrijpt zonder dat je vragen hoeft te stellen, en nu lees je het zelfs niet eens meer.

En bespaar me je lesjes over hoe iemand voor zijn hond moet zorgen en waar hij wel of niet aan went, zeker als je er zelf twee hebt achtergelaten terwijl je de hele wereld de schuld geeft zonder ooit kritisch naar jezelf te kijken. Dat heb ik nu ook wel weer even gezien.

Wat dat betreft negeer ik je gezever vanaf nu gewoon, ik ben degene die jou niet meer gaat lezen. Ciao.

Fleur85, je moet je niet zo aangesproken voelen hoor, ik reageerde gewoon op het onderwerp en op iedereen. Niet alleen op jou.

En die ellenlange verhalen... Ik had niet eens de puf om verder te lezen dan de eerste reactie...

En ja, een hond blijft een hond, net als een kind begrijpt hij niet alles. En net als bij een kind: ook al snapt hij niet dat het voor zijn eigen bestwil is, dan doen we gewoon wat er moet gebeuren en hij heeft het er maar mee te doen.

Een baby van 12 of 18 maanden die een arm breekt, begrijpt ook niet waarom hij in het gips moet, maar we doen het toch en die baby moet er ook gewoon mee dealen.

Ik ben gek op mijn hond, het is m'n grote baby. Maar het is wel een hond. En als ik iets moet doen wat hij niet snapt voor zijn eigen bestwil, dan ga ik daar niet te moeilijk over doen. Het is niet anders en klaar.

De hond zal er wel wat last van hebben, maar hij past zich wel aan, net als wij.

Natuurlijk kun je naar een minder vervelende oplossing zoeken, maar ik heb nog nooit een hond of kat meegemaakt die getraumatiseerd is geraakt omdat ze een paar dagen een kap om moesten...

Bedankt Jazz, ik heb inderdaad niet veel keus, ik doe wat ik kan... Ik hoop dat het vanavond niet zo'n circus wordt als ik hem weer omdoe, het is bijna zover.

Bedankt in ieder geval ; )

Jeetje, wat balen! Hij zal dat wel niet op voorraad hebben en dat is jammer, want voor mijn twee honden van heel verschillend formaat (een Tervuerense herder en een Bichon-teefje) was dit echt een uitkomst. Bij onze eerste hond, een Ierse Setter, hadden we geen keus en die beschermkraag was echt een drama... Daarom weet ik even niet zo goed wat ik je anders kan aanraden en ik ben bang dat je het er nog een paar dagen mee moet doen🤷 's Nachts heb je in ieder geval gelijk om hem weer om te doen, en overdag af en toe afdoen lijkt me een goed idee, zolang je hem maar goed in de gaten houdt!

En heeft de dierenarts je geen passend rompertje aangeraden in plaats van die kraag?

Die pup is echt een brok energie als je hem niet elke dag lang genoeg uitlaat.

Wat betreft die rompertjes en T-shirts: ik schreef al dat ik ze niet in de dierenwinkel heb gevonden en ik heb ook niet verder gezocht. Ik zei namelijk al dat ik iets zocht wat --echt-- geschikt is (voor een pup die likt en constant wil krabben...). Een simpel stukje stof is in zijn geval niet geschikt, omdat hij zelfs door het plastic heen probeert te pielen. Als hij dat niet zou doen, had ik nog kunnen denken "waarom geen rompertje", maar in dit geval dus echt niet.

Er had een versteviging op die stoffen rompers moeten zitten (die ik dus niet heb gevonden, ik zeg het nog maar eens), met een extra kapje of iets dergelijks. Dan was het --misschien-- wel wat geweest (al had hij de stof alsnog kapot kunnen scheuren om het uit te trekken), maar dat soort dingen heb je daar allemaal niet en ik denk niet dat ik zoiets op de baby- of volwassenenafdeling ga vinden.

Met het puntje van zijn neus had hij kunnen gaan pielen of schuren; dat is veel te riskant. Het verband kan dan zo loslaten en de hechtingen kunnen knappen.

Ik had vooraf niets geregeld voor de operatie omdat ik het verkeerd begrepen had. Ik dacht dat hij hem maar twee dagen zou dragen (nou ja, drie dan, want hij is op een vrijdag geopereerd en we zagen de dierenarts pas op maandag). Daarnaast vertrouwde ik op die paar keer dat ik honden ermee had gezien; ze zagen er niet al te slecht uit (maar ik zag ze maar heel even en van een afstandje, zonder ze te kennen). Ik dacht dat het voor zo'n korte tijd wel zou lukken.

Maar toen ik wist dat het veel langer zou duren en toen ik zijn gedrag door de dagen heen zag, zie ik niet in wat het probleem is om te proberen het hem wat makkelijker te maken, of hem er zelfs helemaal van te verlossen als dat kan?

De mensen met wie ik erover heb gesproken, zeiden dat hun honden er ook flink last van hadden.

Er zijn dus niet alleen maar honden die er prima aan wennen.

Ik vind dat als je geen keus hebt, je het inderdaad maar moet accepteren, maar als je er íéts aan kunt doen, waarom zou je dan denken: "ach, ik ga me er niet druk om maken, het zijn maar 12 dagen, hij went er wel aan", zelfs als alles erop wijst dat dat niet het geval is?

Als je dan toch een vergelijking wilt maken, doe dat dan met een groep die niet beseft wat er gebeurt (zoals zwaar gehandicapten of alzheimerpatiënten bijvoorbeeld), maar niet met ons die alles kunnen begrijpen, inschatten, plannen en ons anders kunnen organiseren om het dagelijks leven draaglijker te maken. Dat kan een hond niet.

Ik wil het niet zomaar laten gaan en denken: "de tijd lost het wel op, ik hoef niks te doen". Als ik dit al laat varen, kun je alles wel laten varen, en dan kom je er straks achter dat de hond onhandelbaar is en breng je hem naar het asiel?

Ik volg zijn ontwikkeling en probeer het te begrijpen, wat is daar mis mee?

Ik heb hem vanmiddag losgelaten (aan de lange lijn), maar omdat hij nu nog vrijer was dan gisteren (toen hij die kap nog om had en we alleen op het veld waren, terwijl we nu op een veel leukere plek waren), was hij echt dolgelukkig om overal rond te rennen. We moeten nu alles heel snel weer oppakken en super alert zijn +++, want ik zie wel dat hij er zo vandoor zou gaan om ergens te verdwalen, zo blij dat hij weer vrij is en kan ademhalen.

Hoe was dat wel niet geweest als ik nog een week langer had gewacht?