Pup die blaft naar andere honden

Hoi! Mijn Zwitserse Witte Herder, die ik heb geadopteerd toen ze 16 maanden oud was, blaft en trekt enorm aan de lijn zodra we een andere hond tegenkomen. Ik heb al contact gehad met een gedragstherapeut en we hebben samengewerkt, maar zonder echt resultaat. Daarna ben ik naar een hondenschool gegaan, maar ook daar bleef het probleem bestaan: ze blijft blaffen en trekken, en ik heb echt moeite om haar in bedwang te houden. Ze is absoluut niet agressief, maar door dit gedrag kunnen we haar niet zo makkelijk meenemen zoals we zouden willen. Hebben jullie nog tips voor me? Alvast bedankt!

Hoi Laukas,

Zoals eerder gezegd kan dit instinctief zijn. In de ethologie noemen we dit een gedragspatroon. Dat betekent dat gedrag genetisch is vastgelegd, aangeboren en 'geprogrammeerd' om naar boven te komen als reactie op bepaalde prikkels.

Het najagen en 'herder spelen' is bij sommige honden zo'n vastgelegd patroon.

Let heel goed op de kalmerende signalen die je hond laat zien. Vooral zodra hij iets ziet bewegen (een hond, mens, fiets, auto, enz.). Zo kun je de stemming van je hond beter begrijpen.

Wat je beschrijft, doet me eerder denken aan opwinding. Omdat het nog een puppy is, helpt dat natuurlijk niet mee; dat volwassen honden hem afwijzen of negeren is in deze situatie heel normaal gedrag.

Als het inderdaad om sterke opwinding gaat, is het ook logisch dat hij meer blaft als hij aan de lijn zit dan wanneer hij losloopt.

Het overeind staan van de haren kan verschillende betekenissen hebben.

Het kan een uiting zijn van angst, verrassing, een poging tot intimidatie of een sterke en plotselinge opwinding.

Hoi, wat voor ras is je viervoeter precies? Als het een Australische Herder of een Border Collie is (ik keek even op je profiel :s), en hij blaft niet uit angst of iets anders, dan is het misschien een kwestie van instinct. Ik heb weleens gelezen dat hun gedrag in een groep soms de indruk wekt dat ze 'herder spelen'. Misschien is dat wel precies wat hij mist: een kudde om te hoeden. Een Aussie of een Border (of een andere herder natuurlijk) met een sterk instinct en een grote behoefte om dat te uiten, zal dit gedrag proberen te projecteren op zijn omgeving als hij de kans krijgt. Denk aan achter kinderen, joggers of fietsen aanrennen, proberen andere honden bij elkaar te drijven, constant aan een strakke lijn lopen... sommigen doen dit zelfs bij rijdende auto's (en dat wordt echt gevaarlijk :/ ), of blaffen naar alles en iedereen die beweegt, enzovoort. Waarom kijk je niet of er cursussen schapendrijven bij jou in de buurt zijn? Ik weet dat dit niet voor iedereen even makkelijk is en dat het niet overal wordt aangeboden, maar het zou je misschien kunnen helpen. :) Verder blijft het natuurlijk lastig om vanaf een scherm te oordelen zonder de hond zelf te hebben gezien...

Ik hoop in ieder geval dat je hier wat aan hebt! :)

Hoi allemaal,

Na wat observatie heb ik gemerkt dat er verschillende situaties zijn:

Soms is hij tijdens een wandeling aan de lijn van begin tot eind heel rustig en blaft hij naar niemand (als er geen andere hond in de buurt is).

Maar op andere wandelingen is ALLES een reden om te blaffen. Op die momenten trekt hij enorm aan de riem, gaat hij op zijn achterpoten staan en gaan zijn haren echt heel erg overeind staan, vooral bij andere honden... :/ Is dit dan angst? Of iets anders?

Tijdens een groepswandeling (met maximaal 5 of 6 honden) is het anders: dan blaft hij de eerste 10 minuten dat hij losloopt heel veel, maar daarna wordt hij rustig en gaat hij spelen (als de andere honden daar zin in hebben xD hij wordt vaak genegeerd door de oudere honden). Hij blaft dan alleen nog als een van de honden naar een ander gromt of in dat soort situaties. Sowieso blaft hij veel minder als hij losloopt, of het nu naar andere honden, kinderen of dingen op wielen is!

Dus als jullie tips hebben, hoor ik het graag. Ik wil niet dat dit gedrag erin slijt en wil er graag zo snel mogelijk iets aan doen.

Hoi,

Blaffen kan verschillende oorzaken hebben: een uitnodiging om te spelen, een waarschuwing, ...

In dit geval denk ik dat je puppy gewoon met de anderen wil spelen. In welke houding staat hij eigenlijk als hij dat doet?

Mijn puppy blaft ook als hij andere honden ziet. Ik heb gemerkt dat hij dat doet wanneer hij zin heeft om te spelen of even gedag wil zeggen. Dus als ik andere honden tegenkom, glimlach ik naar de baasjes en vertel ik dat hij nog een baby is en het doet om te spelen. Dat is een goede ijsbreker en mensen zijn dan meteen een stuk vriendelijker; ze stoppen dan vaak graag even zodat de honden elkaar even "gedag kunnen zeggen".

Dat is een goede oplossing :)

Volgens mij moet je je hond zo veel mogelijk observeren om de kern van de problemen te achterhalen 😉

Heel erg bedankt :)

Ik ga hem daarom nog wat beter in de gaten houden om te proberen te begrijpen waar het vandaan komt.

Wat opvallend is, is dat hij precies hetzelfde gedrag vertoont als hij losloopt en met andere honden speelt. Hij blaft naar ze en jaagt ze na (soms lijkt het echt alsof hij de herder uithangt bij de andere honden en ze als een kudde bij elkaar probeert te drijven). Er staan schapen bij ons in de buurt en we wandelen vaak langs hun omheining. Eerst zag je het echt aan hem, hij blafte toen uit angst. Nu loopt hij naar het hek, "huppelt" hij en snuffelt hij aan ze als ze dichterbij komen. Hij blaft nu alleen nog maar om ze te roepen (wat niet echt goed werkt ^^).

Daarom dacht ik eraan om de ontmoetingen met andere honden op te schroeven, zowel aan de lijn als los. Zo kan ik de verschillen in zijn gedrag echt goed zien, en als er niets verandert, schakel ik de hulp in van iemand die er verstand van heeft :)

"De stoere bink uithangen" kan een manier zijn om de ander weg te jagen, en dit wordt vaak gedaan door een hond die eigenlijk bang is. Dat is precies wat Haï Olly bij mij doet, en hij is al volwassen... als het gedrag voortkomt uit angst, wordt het namelijk versterkt: de "anderen" verdwijnen uit het zicht van de hond, zijn gedrag werkt dus en dat is voor hem een beloning. Daardoor is er geen reden dat het op volwassen leeftijd verdwijnt; sterker nog, de kans is groot dat het gedrag juist blijvend wordt. Daarom zou het goed zijn om zeker te weten dat het niet met angst te maken heeft. Het kan ook door opwinding komen, maar wat je over de joggers vertelt, doet me toch eerder aan angst denken. Je zou hem eens goed moeten observeren en erover nadenken. Aarzel niet om een goede hondengedragsdeskundige in te schakelen; dat lijkt misschien wat vroeg, maar zolang het gedrag nog niet echt is ingeslepen, heb je veel meer ruimte om er iets aan te doen!