Panische angst sinds sterilisatie

Castreren of steriliseren is nooit zomaar iets en speelt een belangrijke rol, zowel op lichamelijk vlak als voor het gedrag. Testosteron en progesteron zijn erg belangrijk voor de emotionele toestand van een dier, omdat ze via chemische reacties invloed hebben op de hersenen. Ze helpen namelijk om angst, ongerustheid en stress te onderdrukken. Het gebeurt dan ook regelmatig dat dierenartsen castratie voorstellen bij een zogenaamde 'te dominante' hond om dit gedrag te verminderen. En inderdaad, vaak werkt het ook, maar je moet wel begrijpen waarom dat nou echt zo is. Simpelweg omdat de hond het vertrouwen in zijn eigen kunnen verliest. Emotioneel gezien is dat niet best, maar voor de baasjes komt het vaak wel goed uit, omdat zij zich vooral focussen op wat zichtbaar is (het gedrag) in plaats van op het onzichtbare (de emotionele toestand, oftewel hoe de hond zich psychologisch voelt). In sommige gevallen zorgt de chemische reactie van progesteron of testosteron voor een balans tussen angst en zelfvertrouwen, en door sterilisatie wordt dat evenwicht simpelweg verbroken. Je moet ook weten dat sommige Scandinavische landen sterilisatie verboden hebben, omdat het wordt gezien als een inbreuk op het dierenwelzijn en zelfs wordt beschouwd als een strafbaar feit waar een gevangenisstraf op staat.

Hoi!

Je moet je vrienden echt tegenhouden als ze haar hun aaien willen opdringen.

Als ze echt aardig zijn en meevoelen met je hond, is het beste wat ze kunnen doen gewoon met je mee gaan wandelen op onverharde weggetjes, zonder op de hond te letten. Ze moet weer zin krijgen in het leven door nieuwe geurtjes op te snuiven; de beste manier om een hond te laten ontspannen is door haar de kans te geven haar neus te gebruiken.

De volgende stap heeft ook met die neus te maken; ik neem aan dat ze als een echte Aussie dol is op achter haar bal aan rennen. Je kunt haar lievelingsbal verstoppen op een plek waar ze echt systematisch een gebied moet afzoeken.

Dan vier je haar overwinning natuurlijk uitgebreid!

Er is niets beters voor het zelfvertrouwen van een hond dan haar de kans geven om een lastig voorwerp binnen vijf minuten terug te vinden.

En vooral, zeker op haar leeftijd: gun haar het plezier van dagelijkse ontmoetingen met haar beste hondenvriendjes. Ik neem aan dat ze in het park al wat goede maatjes heeft gemaakt. Voor een Aussie van nog geen twee jaar is dat immers duizend keer belangrijker dan vriendschappen met mensen!

Goedenavond en welkom

Ik begrijp het! Het is "verwarrend", zeker als het zo plotseling gebeurt na de puberteit... Niet meer willen spelen op zo'n jonge leeftijd van 10 maanden 😔

Qua gezondheid verder niks aan de hand, behalve haar sterilisatie?

Heb je haar al eens bij de dierenarts achtergelaten of bij iemand anders?

Geen ongelukjes in huis?

Als ze wegloopt, schudt ze zich dan niet uit alsof ze nat is? (Dat is een teken van stress), wat je ook kunt zien wanneer ze andere honden tegenkomt...

Eet ze goed? Doet ze niet moeilijk over haar eten of laat ze het staan?

Zijn jullie niet toevallig verhuisd?

Ik zie niet echt in hoe de sterilisatie het gedrag zo erg zou kunnen veranderen...

Misschien kun je eens contact opnemen met een goede gedragstherapeut? Die kan haar dan eerst alleen testen en daarna samen met jou...