Mijn gecastreerde hond wordt door alle reutjes bereden en hij wordt er verdrietig van

Dat doet me trouwens denken aan een situatie in een hondenpark.

Twee niet-gecastreerde Cane Corso's (Cani Corsi?) van zo'n 2 à 3 jaar oud waren aan het strijden om dat krullerige kontje van mijn grote rode reu. Ze draaiden om hem heen, deden heel lief en speelden de grote, onschadelijke lobbesen, terwijl ze met hun korte staartstompjes alle kanten op kwispelden. Er was geen zichtbare poging tot rijden (maar voor wie een beetje oplet, was de intentie overduidelijk), want die rode van mij bleef die twee reuzen steeds aankijken om zijn achterkant te beschermen. Hij bleef ook speluitnodigingen maken, wat volgens mij gewoon een manier was om ze af te leiden. Ik probeerde die baasjes nog uit te leggen dat het elk moment zou gaan knallen tussen hun twee honden en dat ze elkaar aan het aftasten waren. Natuurlijk snapten ze er geen snars van: voor hen waren ze gewoon aan het spelen. Mijn hond deed spelbuigingen, die twee Cane's kwispelden als een stel helikopterwieken... kortom, alles was oké. Ik begon me alvast rustig richting de uitgang van dat verdomde hondenpark te begeven, maar te laat: de vlam sloeg in de pan.

Wat denk je, wie was er uiteindelijk gewond en wie kwam er zonder kleerscheuren vanaf?

Natuurlijk waren het de twee Cane's die elkaar toetakelden, als twee reuen die vechten om een teefje. De een eindigde met een bebloed oor, de ander lag op de grond terwijl zijn baasje hem tegen de grond drukte en hem bij de keel greep, terwijl hij hem toeschreeuwde met zijn gezicht op 5 cm van die bek: "IK BEN HIER DE BAAS!" (echt gebeurd, een ware klucht).

Mijn rode en ik zijn er, zoals je je wel kunt voorstellen, maar gewoon beleefd vandoor gegaan.

Nou, dat kan zeker hoor :)

Alleen krijg je dan te maken met veel vijandiger en potentieel gewelddadiger gedrag, omdat het voortkomt uit rivaliteit. Je moet dan veel sneller ingrijpen. Het risico op een echte aanval met verwondingen als gevolg — of dat nu voor de hond is die besprongen wordt, degene die erop rijdt, of het baasje dat ze uit elkaar probeert te halen — is simpelweg groter.

Ik heb beide situaties meegemaakt (ik heb een van mijn honden juist laten castreren omdat het agonistische gedrag van andere reuen steeds vaker voorkwam en heftiger werd), en ik help mijn hond echt veel liever wanneer hij wordt achtervolgd door een "verliefde" reu (vaak totaal niet agressief, meer een soort blije ***** die volledig wordt geleid door zijn hormonen), dan wanneer ik hem moet helpen tegen een reu die echt ruzie zoekt. Hij is zelf ook veel relaxter nu hij heel af en toe wordt gevolgd door "verliefde" reuen, in plaats van dat hij constant wordt opgezocht door rivaliserende reuen.

Heel interessant dit allemaal ^^

Als je je een beetje verdiept in de ethologie van honden, leer je dat het berijden bij honden... multifactorieel is :)

Dat het te maken kan hebben met seksuele opwinding, een emotionele ontlading na stress, spel, of zelfs agonistisch gedrag (confrontatiegedrag).

Elke hond, wat zijn hormonale status ook is (teefje, reu, wel of niet in de puberteit, gesteriliseerd of niet), kan om verschillende redenen bereden worden. Castratie verhoogt over het algemeen het seksuele berijden (een gecastreerde reu is aantrekkelijk en wordt door andere reuen als weinig bedreigend gezien). Aan de andere kant zorgt het feit dat een hond intact blijft eerder voor agonistisch berijden... wat ook niet veel beter is.

Een intacte reu leert heel snel om respect af te dwingen, want hij heeft geen keus: de reuen die hem proberen te berijden, doen dat meestal vanuit rivaliteit, dus met vijandigheid. Meestal krijg je het berijden zelf niet eens te zien, omdat het stopt bij een poot of een kop op de rug, gevolgd door een flinke terechtwijzing of zelfs een vechtpartij als de 'rijder' aandringt. Hierdoor kun je denken dat dit gedrag niet voorkomt tussen intacte honden, terwijl het juist overal is... alleen wordt het meteen afgekapt.

Meestal duurt het bij gecastreerde reuen, die te maken krijgen met seksueel getint berijden, langer voordat ze hun grenzen aangeven. Dat komt doordat de honden die hen berijden dat niet doen vanuit rivaliteit. Integendeel: ik heb intacte reuen, die bekend stonden als extreem agressief naar andere intacte honden, letterlijk mijn honden het hof zien maken. Eigenlijk lijkt het heel erg op straatintimidatie bij vrouwen: het is lastig om echt fel uit te vallen tegen een man die je volgt en "alleen maar" zegt dat je mooi bent en je nummer wil. Want ook al is zijn gedrag super irritant, hij is niet agressief, dus je hebt in principe geen reden om dat zelf wel te worden. En het is juist door die irritatie, als het te vaak gebeurt, dat gecastreerde reuen uiteindelijk reageren en leren om respect af te dwingen.

Het idee is simpelweg om ze genoeg te steunen zodat ze leren "nee" te zeggen zonder door te slaan in agressie. Zo blijven de relaties met soortgenoten op de lange termijn harmonieus.

👍

Eigenlijk hoeft dit probleem echt geen verloren zaak te zijn.

Van mijn drie reuen was er eentje het slachtoffer van dit soort pesterijen in het eerste jaar na zijn castratie. Dat is geleidelijk aan minder geworden, denk ik, deels omdat hij zelfverzekerder werd en deels omdat zijn geur veranderde. Hij is heel sociaal gebleven naar andere honden. Af en toe gebeurt het nog weleens dat een reu hem lastigvalt; in dat geval draait hij zich plotseling om om de confrontatie aan te gaan. Als de ander dan aandringt, geeft hij een flinke snauw, en meestal begrijpt die andere hond het dan wel en gaat hij wat anders doen. Daarna kunnen we gewoon weer verder wandelen.

Mijn tweede reu is soms ook aantrekkelijk voor andere reuen, maar die gaan zelden echt rijden. Ik vermoed dat dat komt omdat hij groter en indrukwekkender is. De (ongecastreerde) reuen die op hem vallen, lopen meestal alleen maar een beetje suf achter hem aan, terwijl hij gewoon zijn eigen gang gaat alsof er niks aan de hand is.

Bij de derde gebeurt het nooit. Zijn manier van communiceren is veel dominanter. Andere honden durven het simpelweg niet.

In het geval van jouw hond moet je een middenweg zien te vinden. Laat hem zelf communiceren zodat hij leert om op een effectieve maar redelijke manier 'nee' te zeggen. Uiteindelijk is het namelijk zijn eigen gedrag dat ervoor zorgt dat de pogingen van andere reuen afnemen. Maar verdedig hem wel als je ziet dat hij er zelf niet uitkomt. Houd er rekening mee dat je moet ingrijpen ver voordat je merkt dat je hond het echt niet meer trekt. Zo voorkom je dat hij contact met andere honden uiteindelijk helemaal niet meer leuk vindt of dat hij zelfs agressief wordt.

Waarom heb je hem eigenlijk laten castreren? Was er vóór de castratie al een probleem in de omgang met andere honden?

Hoe dan ook, ik herhaal het nog maar eens: stilstaan in een hondenpark is geen goed idee. Ik kom al vijf jaar op dit soort plekken, dus ik heb al heel wat vechtpartijen gezien. Dat rondhangen op één plek werkt conflicten tussen honden enorm in de hand. Als je hond nog intact was, zou het risico groot zijn dat hij flinke ruzie zou krijgen met andere ongecastreerde reuen. Nu hij gecastreerd is, loopt hij juist het risico om gepest te worden.

Organiseer liever wandelingen met andere hondeneigenaren waarbij jullie lekker in beweging blijven.

Als je toch geen andere keus hebt dan naar het park te gaan, voorkom dan dat jullie op één plek blijven hangen (zoals met z'n allen op een bankje gaan zitten kletsen). Houd de honden in beweging, bied ze activiteiten aan en stuur de interacties bij.

Hoi!

Inderdaad, probeer op rustige plekken te wandelen en het liefst met rustige honden die luisteren als je zegt dat ze moeten stoppen. Dan kun je gewoon verbaal ingrijpen.

Het is toch beter om in te grijpen zodat hij niet te veel over zich heen krijgt wat hij niet fijn vindt... Anders kan het hem op den duur gaan stressen en/of kan hij gefrustreerd raken door soortgenoten, wat de communicatie met hen in de toekomst alleen maar lastiger maakt.

Hoe lang is je hond al gecastreerd?

Meestal ontstaat dat rijgedrag vrij snel na de castratie en lost het zich na verloop van tijd wel op.

Als de castratie al maanden of jaren geleden is, is het best vreemd dat dit opeens gebeurt bij honden die hij al lang kent. Weet je zeker dat alles goed is met zijn gezondheid? Ik denk niet direct aan iets ernstigs, maar misschien een kleine infectie aan de geslachtsdelen waardoor zijn geur verandert en hij aantrekkelijker wordt voor anderen.

Zijn de reuen die hem lastigvallen gecastreerd of intact? Hoe oud zijn ze?

Als het jonge, intacte reuen zijn ( 3 jaar) die hem opeens zijn gaan berijden terwijl ze dat eerst niet deden, dan ligt het misschien aan hun hormonen en niet aan jouw hond.

Hoe dan ook, als je ziet dat je hond er zelf niet uitkomt door rustig te blijven, is het aan jou om het voor hem op te nemen en de honden die hem lastigvallen weg te sturen. Praat erover met de eigenaren van de honden die dit doen, zodat zij hun hond ook op de juiste manier corrigeren.

Honden het onderling laten uitzoeken is in eerste instantie prima, maar als je ziet dat het niet werkt en er één wordt geterroriseerd door de rest, moet je ingrijpen.

Houd er trouwens ook rekening mee dat een hondenpark een prima noodoplossing is als je je hond in de stad los wilt laten en geen tijd hebt om ergens anders heen te gaan, maar het moet wel bij een noodoplossing blijven. Er gaat niets boven wandelingen in de vrije natuur. Honden hebben het in zo'n parkje snel gezien en gaan dan al gauw anderen klieren om zichzelf bezig te houden. Het statische karakter van een afgesloten park werkt dit soort lastigval-gedrag enorm in de hand.

Hoi, je moet er gewoon even tussen gaan staan en voorkomen dat andere honden op hem rijden. Ik heb mijn eigen hond ook altijd verboden om op anderen te rijden en ik zorg er altijd voor dat andere honden dat niet bij hem doen...

Ga lekker wandelen buiten de hondenspeelweide waar hij geen afstand kan nemen van andere honden. Zo voorkom je dat hij wordt lastiggevallen zonder dat hij weg kan :)