Hoe zorg ik dat mijn hond de hondentaal begrijpt?
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
De twee vorige berichten zijn gewoon reclame.
Als je pup regelmatig met andere honden omgaat, moet hij de hondentaal wel kennen.
Dus het is ofwel zoals Kainate suggereert een kwestie van emotieregulatie, of zoals Hben zegt: misschien is het gewoon een correctie zonder dat het echt gevaarlijk is.
Hoi, superbedankt maar er zijn echt geen socialisatieproblemen hoor. Hij ziet elke dag wel twee tot vier honden en in het weekend hebben we honden-dates met wel 13 honden!
Oké, superbedankt!!
Ik raad je de groepswandelingen van Pole canin (een Franse organisatie) aan voor de socialisatie van je hond! :)
www.polecanin.fr
Hoi,
Ik kan je deze methode echt aanraden, het heeft bij onze hond heel goed gewerkt
https://1tpe.net/goto.php?dat=kev14800_zenoto_6&tk=
Succes!
Gemeld
Nog een laatste puntje: het feit dat hij naar honden toe rent die hem willen aanvallen.
Vaak denken baasjes dat ze andere honden beter kunnen lezen dan hun eigen hond, en dat ze hondentaal beter begrijpen dan een hond dat zelf doet. Soms is dat ook zo... maar... zelden.
Wat jij interpreteert als de wil om aan te vallen bij de andere hond, is dat misschien helemaal niet. En je hond weet dat misschien wel, hij weet dat hij geen gevaar loopt, vandaar dat hij in jouw ogen "gevaarlijk" blijft aandringen. Natuurlijk kan ik zonder de situatie zelf gezien te hebben niet met zekerheid zeggen dat je ernaast zit als je zegt dat die andere hond wil aanvallen, maar het is een mogelijkheid die ik zou overwegen als ik jou was. Hondentaal is subtieler dan we vaak denken.
Een van de meest voorkomende valkuilen waar veel baasjes intrappen, is agressief gedrag dat sommige honden vertonen uit frustratie omdat ze aan de lijn zitten terwijl ze eigenlijk willen spelen, aan te zien voor de intentie om aan te vallen. Echt, die frustratie-agressie kan heel indrukwekkend zijn: de hond stort zich in de lijn, heeft uitpuilende ogen, blaft, gromt, keert zich soms om om in de riem te bijten... of zelfs zijn baasje te bijten (omgerichte agressie)! En toch is het vaak simpelweg het onvermogen om met emoties (frustratie) om te gaan dat dit veroorzaakt, en geen echte drang om de andere hond aan te vallen. Veel van die honden (maar niet allemaal) zullen uiteindelijk niet aanvallen als je ze loslaat, maar juist op de andere hond afstormen om... te spelen!
Natuurlijk moet je wel heel zeker van je zaak zijn voordat je het baasje van zo'n hond voorstelt om hem los te laten... Dat is niet iets wat ik in de praktijk aanraad.
Maar... het kan je misschien wat inzichten geven.
Als ik een hond tegenkom die dit probleem met frustratie-agressie heeft, merk ik dat doordat mijn eigen honden niet op de agressie van de ander reageren. Ze zijn niet bang, want ze weten dat de ander niet écht agressief is... en ze dringen vaak zelfs aan om even gedag te gaan zeggen!
Misschien is het bij jouw hond precies zo: hij blijft honden die voor jou agressief lijken uitnodigen om te spelen, omdat hij aanvoelt dat ze dat eigenlijk niet zijn. Natuurlijk kan ik dit niet garanderen zonder de situatie te zien, en ik zal je ook niet adviseren om het andere baasje te vragen zijn "wilde beest" los te laten. Maar het is een hypothese die je kan helpen om het gedrag van je hond beter te begrijpen.
Als hij goed gesocialiseerd is, is er geen enkele reden waarom hij de hondentaal niet zou begrijpen.
Veel waarschijnlijker is dat hij ze wel begrijpt (de betekenis ervan snapt), maar soms zo opgewonden is dat hij ze niet meer ziet, hoort of er rekening mee houdt.
..net zoals een hond het commando "hier" van zijn baasje perfect kan kennen, maar het niet meer kan horen als hij te enthousiast is of ergens op gefocust is.
Volgens mij is het dus eerder een probleem met emotieregulatie dan met begrip.
En die emotieregulatie... dat is niet bepaald het sterkste punt van de Australian Shepherd, een ras dat heel (te) snel opgewonden raakt.
Let ook op het drijfgedrag, wat vaak voorkomt bij Aussies. Dit kan op spelen lijken, terwijl dat het eigenlijk niet is. De hond rent achter andere honden aan, vaak zenuwachtig blaffend, en probeert ze te stoppen door bijvoorbeeld in hun nek of achterpoten te happen, alsof het schapen zijn. Wanneer herdershonden dit gedrag bij hun soortgenoten vertonen, zijn ze soms zo geobsedeerd en opgewonden dat ze de hondentaal negeren, zelfs als hun "doelwit" geïrriteerd raakt en agressief wordt. In dat geval moet je leren om je hond te stoppen voordat hij dit gedrag gaat vertonen en de grip op de realiteit verliest.
Hoe dan ook, er is geen geheim: om de sociale vaardigheden van je hond te verbeteren, moet hij met andere honden kunnen communiceren, aan de lange lijn of los. Hondenspeeltuinen, hondenwandelingen georganiseerd door een trainer (++), Facebook-wandelgroepen... je hebt genoeg manieren om hem andere honden te laten ontmoeten.
Maar.. om zijn sociale vaardigheden te verbeteren, zou ik hem niet zomaar elke hond laten ontmoeten, op wat voor manier dan ook.
Je hond zou er baat bij hebben om rustige, zelfverzekerde volwassen honden te ontmoeten die niet ingaan op zijn speluitnodigingen, maar hem wel kunnen afwijzen zonder te agressief te worden. Dit is beter dan jonge, speelse honden die hem alleen maar meer opwinden. Idealiter vinden deze ontmoetingen al wandelend plaats in de natuur, in plaats van op één plek in een park of een veld. Zo richt je hond zich meer op het verkennen van de omgeving en minder op de andere honden, waardoor hij rustiger blijft en de signalen van de andere honden beter kan lezen.
Hem uit gevaarlijke situaties halen... waren ze dat ook echt allemaal? Dat weet ik niet. Misschien helpt het hem juist om het soms zelf uit te laten zoeken (zo leren wij tenslotte ook), maar het is natuurlijk wel belangrijk dat je goed kunt inschatten wanneer het écht riskant is of niet.
Hem zijn gang laten gaan bij honden die hij kent en die hem kennen, is waarschijnlijk de beste aanpak.
En probeer het niet steeds bij vreemde honden, honden die hij niet kent. In ieder geval niet in het begin.
Je kunt via Facebook of internet zoeken naar wandelgroepjes bij jou in de buurt, of informeer eens bij een kynologenclub of ze cursussen voor gehoorzaamheid of ontspanning aanbieden.
10 reacties van 10