Hoi, Neels is een Australische herder van nu 10 maanden oud. Alles ging eigenlijk heel goed sinds we hem in huis hebben (vanaf 2 maanden bij de fokker). Neels zag best veel honden, maar helaas vooral jonge honden (die niet altijd even goed wisten hoe ze zich moesten gedragen). Daardoor heeft hij, denk ik, wat lomp gedrag aangeleerd, maar hij is nooit kwaadwillend; het is echt een brok energie.
Dit ging een tijdje zo door, maar toen hij 7-8 maanden was, probeerde een ongecastreerde Boxer-reu (die niet bij zijn vaste speelgroepje hoorde) hem te bestijgen en dat liep uit op een vechtpartij. De knokpartij was niet heel heftig, we grepen snel in en voor mij was de kous daarmee af. Behalve dat Neels sindsdien blijkbaar de strijd opzoekt met alle intacte reuen (op eentje na, zijn jeugdvriend). Ik heb overal advies gevraagd en we hebben besloten om de castratie te vervroegen (we waren sowieso al van plan om hem te laten helpen). Neels is nu dus 10 dagen geleden gecastreerd.
Ik zet niet al mijn kaarten op deze ingreep; ik loop daarnaast ook bij een gedragstherapeut om de agressie naar andere intacte reuen aan te pakken.
De reden dat ik dit nu schrijf, is aan de ene kant om ervaringen en tips te horen van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt (gerichte agressie naar reuen/castratie en de effecten daarvan). Ik heb veel gezocht en het onderwerp komt vaak voorbij, maar vaak zonder dat je echt leest hoe het is afgelopen. Aan de andere kant wil ik mijn eigen verhaal delen en een soort dagboekje bijhouden om andere hondeneigenaren met hetzelfde probleem te informeren over de voortgang van de mijne, mocht dat iemand helpen of interesseren.
Dus als je ervaringen hebt, hoor ik het heel graag want ik baal hier flink van. Loslopen is op dit moment lastig, dus hij loopt nu 100% aan de lange lijn.
Bedankt voor het lezen en ik hoop op wat reacties!
