Hoi, ik hoop dat ik dit in de juiste rubriek heb geplaatst, maar ik wil graag jullie advies vragen. Ik heb een Maremma herder (een reu) van 16 maanden die in een eigen tuin van ongeveer 40 m² woont. 's Avonds mag hij uit dit gedeelte en verblijft hij zo'n 1 tot 2 uur in een grotere ruimte. Het is een lieve knuffelbeer, maar hij kan soms behoorlijk eigenwijs zijn. Sinds een paar dagen zorg ik voor een Maremma-pup, ook een reu, van ongeveer 3 maanden. Toen de pup net aankwam, is hij in ons bijzijn een paar minuten samen met de grote hond in de tuin geweest. Dat ging prima. Sinds die dag zijn ze 's Avonds samen in de grotere ruimte en dat lijkt goed te gaan. Ze spelen, zitten bij elkaar, rennen achter elkaar aan... er is nog nooit gegromd. 's Avonds, als de grote hond weer teruggaat naar zijn eigen plek, gaat de kleine vlak bij hem zitten, ook al zit er gaas tussen. Het is alsof de kleine zich 's nachts beschermd voelt door de hond. Ik overweeg nu om hem voor altijd te houden en ze samen in de tuin te laten wonen... helaas heb ik tot nu toe alleen maar negatieve verhalen hierover gehoord. Daarom vraag ik jullie of je je ervaringen hiermee zou willen delen. Ik wil de pup namelijk liever niet wegdoen, maar ik wil ook geen verkeerde keuze maken die hun welzijn in de toekomst in de weg kan zitten.
Even ter verduidelijking: de pup woont nu op het platteland met zijn Maremma-moeder en een broer uit een vorig nest. Bedankt aan iedereen die de tijd neemt om me te helpen de juiste keuze te maken. Niet alleen voor mij, maar vooral voor hen.
