Hoe krijg ik de reactiviteit van mijn reu naar andere intacte reuen omlaag?

En ter info: ik heb nog nooit een klant gevraagd om hun dier te laten steriliseren. Ik leg de voor- en nadelen uit en dan nemen ze zelf een weloverwogen beslissing.

Je hebt echt een talent om de woorden van mensen zo te verdraaien dat het precies in je straatje past. Fascinerend hoor 😁

Het boeit me echt voor geen meter wat jij van mijn kwaliteiten vindt, maar ik ben wel benieuwd waarom je zo’n algemeen probleem hebt met hondentrainers. Een onderdrukt verlangen?

sorry dat ik je ongerust maak, het is aardig dat je anderen waarschuwt voor mijn vaardigheden

ik weet dat een paar mensen hier een probleempje hebben met hondentrainers, maakt niet uit

natuurlijk heeft de problematiek te maken met loopse teefjes, maar bij ontmoetingen hebben honden nou eenmaal geen bordje om dat aangeeft of ze loops zijn of niet, en ik kan je genoeg situaties schetsen waarin 2 intacte reuen vochten om Aby, die al 11 jaar gesteriliseerd is

je hebt natuurlijk alle recht om voor of tegen castratie te zijn, maar een gecastreerde reu neemt naar mijn bescheiden mening simpelweg een aantal gedragsproblemen weg

Dat de mindset van het baasje invloed kan hebben op het gedrag van de hond, dat geloof ik wel, maar dat het gedrag er volledig door ontstaat, nee. Elke keer dat mijn hond werd aangevallen door een intacte reu liep hij los op een flinke afstand van mij en regelden de twee honden hun interactie helemaal zelf. Vaak merk ik trouwens al aan het gedrag van een hond en de reactie van mijn eigen honden dat het om een intacte reu gaat, nog lang voordat ik heb gezien wat hij tussen zijn poten heeft hangen. Gevechten tussen intacte reuen zie je zelfs bij verwilderde honden, ver weg van elke menselijke invloed.

Wat betreft de mogelijkheid om daar met training iets aan te veranderen... ja, natuurlijk kun je de boel met opvoeding aanzienlijk verbeteren. Maar over het algemeen kom je niet verder dan een bepaald niveau van tolerantie. Ik ken niemand met een intacte reu met een verleden van vechtpartijen met andere reuen door seksuele rivaliteit die er, zonder castratie en puur door training, in is geslaagd om de hond zo betrouwbaar te maken in het contact met andere reuen dat je hem weer met een gerust hart los kunt laten en hem zijn zelfstandigheid terug kunt geven in hoe hij ontmoetingen met andere honden aanpakt. Ook al heb je je eigen hond onder controle, je hebt dat nooit over die van een ander. Je loopt dus continu het risico dat je hond die in heropvoeding is, wordt aangevallen simpelweg omdat hij "intact ruikt"... het is lastig om onder die omstandigheden vooruitgang te boeken met reactiviteit.

Ik vind het jammer dat er wordt gedacht dat die persoon het probleem alleen met castratie heeft opgelost.

Integendeel, ze legt juist uit dat het niet alleen de castratie was die de reactiviteit heeft verholpen, maar dat ze ook met een hondentrainer heeft gewerkt en er zelf veel tijd in heeft gestoken.

Het onderwerp blijft een lastig verhaal en zoals bij zoveel dingen verbaas ik me er altijd over hoe dogmatisch sommige mensen hierin staan.

Natuurlijk neemt een castratie de agressie bij sommige honden niet weg, maar om nou te zeggen dat twee ongecastreerde reuen niet sneller agressie tonen als er teefjes in de buurt zijn, dat is ook weer een ander uiterste.

Wat fijn dat je de moeite neemt om ons op de hoogte te houden, bedankt!

Je hebt het over het gedrag van Neels, maar heb je ook een verschil gemerkt in het gedrag van andere reuen (vooral de intacte reuen) naar jouw hond toe?

Er wordt vaak gepraat over de impact van castratie op de reu zelf (met op de achtergrond het veelbesproken idee dat het de agressie zou kunnen verminderen), maar zelden over de invloed die het heeft op hoe hij door andere honden wordt gezien.

En toch heeft mijn ervaring juist aangetoond dat daar het grootste effect zit.

Ik woon zelf met drie reuen, allemaal gecastreerd. Omdat ze gecastreerd zijn, worden ze eigenlijk zelden lastiggevallen door andere reuen.

Dat was vooral heel opvallend bij mijn poedel, want die heb ik intact gelaten tot hij een jaar oud was. Vanaf de puberteit werd hij ineens aangevallen door andere reuen, echt zonder enige aanleiding (een beetje zoals Neels die zomaar uitvalt naar een intacte reu tijdens de agilityles, simpelweg omdat die "te veel naar man" ruikt). De castratie (eerst chemisch, nu operatief) heeft dit soort situaties drastisch verminderd, waardoor hij weer meer zelfvertrouwen kreeg naar zijn soortgenoten toe.

Ik geloof eerlijk gezegd dat castratie bijna onmisbaar is om dit soort agressieproblemen tussen reuen op te lossen. Het is natuurlijk niet genoeg: op het moment dat een hond eenmaal slechte gewoontes heeft aangeleerd of nare ervaringen heeft opgedaan, moet je sowieso aan de slag met heropvoeding en desensibilisatie. Dat is alleen maar tijdrovender en moeilijker naarmate je de situatie verder hebt laten escaleren. Maar het helpt wel, denk ik, al is het maar omdat de honden tegenover hem hem anders waarnemen. Want een intacte reu proberen te trainen terwijl hij alleen al door zijn geur agressie opwekt bij anderen, dat lijkt me een behoorlijk lastige opgave...

Bedankt voor de nieuwtjes :) Fijn om weer wat te horen

Hoi!

Ik probeer me aan mijn belofte te houden door jullie een update over Neels te geven en onze ervaringen te delen.

Even een herinnering: Neels is een reu die vanaf de leeftijd van 8 maanden reactief is naar andere reuen (vooral ongecastreerde).

Hij is gecastreerd toen hij 11 maanden was.

Achteraf gezien had de castratie niet direct invloed op zijn gedrag. Neels reageerde ook na de castratie nog steeds reactief. Toch denk ik dat het heeft geholpen om hem wat rustiger te krijgen. Let wel op: dit is maar een indruk, misschien heeft er onbewust nog iets anders meegespeeld.

Wat in ieder geval veel effect heeft gehad, is het TRAINEN. En ja, er bestaan helaas geen wonderen.

Als ik het over trainen heb, bedoel ik:

- De stap zetten naar een gedragstherapeut

- Goed opletten bij ontmoetingen, maar vooral niet stoppen met het contact met andere honden

- Goed gedrag belonen en ongewenst gedrag markeren (ik ben niet per se voor of tegen 'positive reinforcement' training).

Ik neem de tijd om met eigenaren te praten die ik tegenkom om samen te wandelen, zodat ik mijn kereltje kan desensibiliseren als de andere hond een goede match is (stabiel, stimulerend, etc.).

Neels is nog niet helemaal 'clean', we zijn er nog mee bezig, maar we zijn op de goede weg. De muilkorf is een geweldig hulpmiddel bij ontmoetingen. Het maakt de ontmoetingen veiliger en vooral IK als baasje heb hierdoor minder stress. Dat is niet niks, want ik denk dat mijn hond emoties opzuigt als een spons. Als ik gestrest ben, voelt hij dat er iets niet pluis is en vertoont hij stressgedrag waar hij zelf voor kiest: agressie. Met die muilkorf om ben ik zelf veel ontspannener en geloof het of niet, dat voelt hij direct.

Mijn conclusie:

Castratie lost het probleem niet op, maar ik denk dat het wel heeft geholpen om de scherpe randjes eraf te halen. Hard werken loont, en een deskundige gedragstherapeut is echt een aanwinst.

We gaan door met trainen en ik zal updates blijven geven als jullie dat interessant vinden.

Wat een avonturen zeg ^^

Wat die markt betreft: hij was waarschijnlijk van zichzelf al nerveus (de drukte, het lawaai...) en die hond onder de kraam was vast de druppel. Daardoor had hij helemaal geen zin meer om aan andere honden te snuffelen. Misschien de volgende keer even een rustig plekje opzoeken zodat hij weer kalm kan worden?

Wat het strand betreft: je hebt goed gehandeld door Neels af te leiden van de situatie die behoorlijk gespannen leek (als je had geprobeerd hem direct te pakken, was hij waarschijnlijk uitgevallen). Maar blijkbaar stond hij nog steeds onder spanning toen je hem weer aanlijnde (vaak maakt de beperking van de riem honden nerveuzer en gevoeliger voor reactiviteit).

Wat die hond uit de buurt betreft: je kop of poten op de rug van een andere hond leggen kan heel slecht vallen, vandaar de reactie van Neels.

En die teef lijkt hij wel leuk te vinden ^^ dat rijden kan zowel door vrouwtjes als mannetjes gedaan worden (en bij elkaar), het is niet per se seksueel bedoeld (het bewijs is dat ze gesteriliseerd/gecastreerd zijn ^^), het kan ook voortkomen uit spel of opwinding...

Nou, ik ga weer verder met mijn dagboek.

We zijn op vakantie geweest en Neels heeft een hoop nieuwe dingen meegemaakt:

- het strand

- de zee en wat er gebeurt als je er te veel van drinkt...

- de kano

- wildkamperen midden in de natuur

- suppen

- de avondmarkt

- het terras

-...

Over het algemeen ging alles hartstikke goed, maar er waren een aantal momenten dat Neels uitviel en die wilde ik even met jullie delen:

1/ Op de markt, op een plek waar het superdruk was, zat er een grote hond verstopt onder een marktkraampje die hem liet schrikken (ik weet niet of het een reu of een teef was). Neels schrok in eerste instantie (hij maakte een sprongetje), maar ging toen vol in de aanval! Hij viel dus eigenlijk niet zomaar uit, maar reageerde heel fel. Daarna blafte hij naar elke hond die hij op de markt tegenkwam, terwijl hij daarvoor alleen maar hun kant op trok.

2/ Op het strand kwamen we een Duitse Dog tegen. Neels liep los en die andere hond ook. De Duitse Dog verstijfde en Neels ook, maar hij durfde verder niks te doen. Wel stond zijn staart recht omhoog en stonden zijn oren gespannen (horizontaal). Ik riep hem mee om uit die vervelende situatie te komen en hij volgde me. Toen we de Duitse Dog voorbij waren, lijnde ik Neels aan omdat we in een gebied kwamen waar dat moest. En ja hoor, ineens viel hij uit, terwijl die Dog al een heel stuk verderop was en totaal buiten bereik. Hij viel maar heel even uit, een seconde of 3...

3/ Weer terug in onze eigen buurt liepen we ons vaste rondje en kwamen we een andere ongecastreerde Aussie-reu tegen. Neels liep los en de andere hond aan een lange lijn. Ik liet het even begaan om te kijken wat er gebeurde, terwijl ik natuurlijk goed oplette. Het contact leek gespannen, dus ik bleef niet hangen, liep door en vroeg Neels om mee te komen. Die andere herder, die niet echt dominant overkwam, legde zijn kop op de rug van Neels en toen viel Neels uit. Die andere hond ging er vandoor en Neels ging erachteraan, maar tot mijn verbazing werkte mijn 'hier'-commando meteen de eerste keer.

Nog iets wat ik opvallend vond: we zijn twee weken op pad geweest met vrienden die ook een Aussie hebben. Een gesteriliseerde teef, 8 maanden ouder dan Neels, maar kleiner en fijner gebouwd dan hij. Zij domineerde hem echt volledig. Neels liet zich berijden, ja echt, hij liet op zich rijden alsof ze allebei ongecastreerd waren maar dan met de rollen omgedraaid, en Neels gaf geen krimp.

Zoals gewoonlijk zijn jullie reacties van harte welkom.