Hoe krijg ik de reactiviteit van mijn reu naar andere intacte reuen omlaag?

Wij hebben zelf een slipketting, maar die gebruiken we als een gewone halsband: de stop is afgesteld op haar nekomvang. Ze verliest gewone platte halsbanden namelijk heel makkelijk.

Het mooiste advies is nog altijd: "je pakt de hond, drukt hem op zijn rug tegen de grond en houdt hem zo vast om te laten zien dat jij de baas bent"

Nou ja, je laat hem vooral zien dat de mens een compleet gestoord en onberekenbaar wezen is.

Bij die van mij bereik je daar echt helemaal niks mee; ze lacht je gewoon vierkant uit en wacht het beste moment af om je te laten barsten en er vandoor te gaan

je hebt ook nog de slipketting, of de high kick, de kopstoot, of als je het geluk hebt dat je een van de weinige competente hondentrainers in Frankrijk tegenkomt met 20 jaar ervaring die alle hondenrassen heeft gehad 😁

Hè balen, nu kunnen we dus niet meer spelenderwijs leren. Echt stom, want het was hartstikke handig.

Ik stap wel over op een goeie prikband en ga lekker "AF, BLIJF" brullen. Luistert ze niet? Een flinke tik, daar wordt ze wel hard van.

nee, er staat balletjes en snacks

Het is algemeen bekend dat hondentrainers wandelingen en snoepjes aanbieden aan honden.

Eigenlijk word ik echt een beetje moe van die onnodige kattigheid tegenover hondentrainers. Als jij daar niet bij hoort, dan mijn excuses.

Aangenaam kennis met je te maken Mr grreumunf, je voelt je hopelijk al wat beter. Een vriend van sbaar, gok ik zo 😁

Ja, nou ja, die Foxjes zijn wel echt een verhaal apart. Door de selectie zijn het echt van die zenuwpezen geworden. Ik ken er toevallig eentje, gecastreerd, maar geen enkele hond is veilig als zijn baasje in de buurt is. Laatst zette hij nog een Stafford op zijn nummer. Het is echt zo’n ras waar je echt een kenner voor moet zijn, iemand die het ras, honden in het algemeen en hun grote behoeften echt begrijpt. Persoonlijk ben ik gek op het ras, maar met mijn huidige levensstijl zou ik er niet aan beginnen.

Mijn persoonlijke ervaring: ik liet de honden spelen in een klein, verlaten baaitje. Drie teefjes (mijn eigen honden, totaal niet loops) en de fox van mijn ouders, een ongecastreerde reu (mijn oude vader vond dat idee maar niks). Ineens stoof de fox er als een speer vandoor: op zeker 400 meter afstand op het pad liep een vrouw met een ongeholpen teckel. De fox viel hem meteen aan en verwondde hem, ik zag het echt niet aankomen. Ik ben van mening dat een ongeholpen reu een objectief gevaar vormt voor andere reuen. (Toen die hond eindelijk gecastreerd werd op advies van de dierenarts – en na het overlijden van mijn vader – kon mijn moeder eindelijk weer rustig met haar hond wandelen zonder met die agressie te hoeven dealen.)

Ik wil niet alle reuen over één kam scheren; hiervoor hadden mijn ouders een Fauve de Bretagne, ook niet gecastreerd, die met de hele wereld dikke vrienden was.

Maar als een reu agressief is, dan zorgt een castratie er inderdaad voor dat iedereen weer opgelucht adem kan halen.

Je laat blijkbaar liever steriliseren dan dat je opvoedt.

Nou, dat is echt een enorm constructieve opmerking hoor.

En dat terwijl ik juist iemand ben die heel graag van gedachten wisselt en continu probeert om nieuwe dingen te leren.