Hoe krijg ik de reactiviteit van mijn reu naar andere intacte reuen omlaag?

Hoi,

Ik ken je hele verhaal niet, maar als ik het zo lees, lijken de wandelingen een stuk leuker te gaan :)

Maar waar komt die vooruitgang eigenlijk door? Wat heb je precies gedaan?

Ik begrijp namelijk niet zo goed waarom je daarna om tips vraagt voor als er op hem gereden wordt... en hij daar verkeerd of overdreven op reageert? Waarom werkt wat aan de ene kant hielp, niet voor de andere situatie?

Dit vraag ik even om het beter te begrijpen.

Hoi allemaal,

Ik kom even bij jullie terug om een update te geven over Neels en mijn ervaring te delen met andere eigenaren die in hetzelfde schuitje zitten.

Terugblik:

Neels, een Australische Herder (reu), werd rond de puberteit (8-9 maanden) reactief naar andere reuen, en dan vooral naar ongeholpen reuen. Hij is anderhalve maand later gecastreerd. Ik heb in totaal drie verschillende hondentrainers bezocht.

Vandaag:

Neels is vandaag precies 2 jaar geworden (hij is jarig!). Ik kan hem inmiddels overal mee naartoe nemen. Andere honden passeren gaat super, zolang de andere hond ook gewoon relaxed is.

Maar als de andere hond gromt of te opdringerig en lomp is, dan vliegt hij er bovenop. En ik hoef je waarschijnlijk niet te vertellen wat er gebeurt als een andere hond op hem probeert te rijden.

De laatste trainster die ik heb gezien, zei simpelweg dat ik een hond heb met een sterk karakter en dat ik dat moet accepteren; onze honden hebben nu eenmaal hun eigen voorkeuren. Je hoeft echter niet te accepteren dat hij zomaar elke hond aanvalt, en dankzij haar doet hij dat nu ook niet meer.

In de basis gaat het dus best goed. Ik ben een stuk relaxter tijdens het wandelen en het passeren gaat soepeler. Het blijft wel een beetje een loterij omdat je nooit weet wie je tegenover je krijgt. Ik laat hem wel even snuffelen, maar als ik zie dat de andere hond niet relaxed is of té 'verliefd' op Neels wordt, dan zijn we weg voordat de bom barst!

Trouwens, als iemand nog tips heeft over hoe je het beste kunt reageren als er een andere hond op die van jou probeert te rijden, dan hoor ik dat graag.

Tot snel!

Het kan dat ik dingen door elkaar haal, ik heb niet echt te maken gehad met een traditionele opvoeding of van die domme mythes.

Sbaar, dit zijn tips die ik kreeg toen ik Maya net had. Ze was echt een druk ding, en omdat we in een appartement wonen was het zindelijk maken net even wat lastiger. We moesten haar buiten echt helemaal op haar gemak stellen voordat ze daar eindelijk haar behoefte durfde te doen. Er werd me vaker verteld dat ik haar bij haar nekvel moest pakken.

Bij ons kijken we naar wat er nog ontbreekt en daar werken we dan in de praktijk aan. Als gedrag echt onacceptabel is, dan laat ik mijn ongenoegen wel merken, maar zonder dat het op een boksgevecht uitloopt.

Er is ook veel verwarring tussen streng zijn en een schreeuwerd zijn. Ik kreeg het verwijt dat ik autoriteit miste omdat mijn hond niet bang voor me is als ik boos word. Misschien dat ze zich niet als een zielig hoopje "onderwerpt", maar ze stopt in ieder geval wel.

Het heeft geen zin om bijna tiranniek te zijn. Het is makkelijk om bepaald gedrag met dwang te bereiken, maar om een goede band en de juiste instelling te krijgen, wordt het een ander verhaal.

Die van mij is trouwens heel gevoelig. Als ik haar bij haar nek of de huid van haar achterste zou pakken, zou ze alleen maar proberen te vluchten en luistert ze nog minder. Soms, bij te veel opwinding, heb ik haar wel eens even stevig moeten aanpakken om haar weer met beide benen op de grond te krijgen, maar dat hangt echt van de situatie af. Ik zie mezelf geen drama maken, zoals je vaak ziet, puur omdat een "af" niet wordt uitgevoerd.

Whaaat?! Hoe durf je me tegen te spreken?! 😝 hihihi ^^

Ik denk niet dat je hoeft te schreeuwen of de fysieke confrontatie aan moet gaan om ervoor te zorgen dat ze luisteren, bij mij heeft dat in ieder geval nooit gewerkt. In het ideale geval werk ik preventief met snoepjes en aaien, en als het echt moet gebruik ik een serieuzere stem en een meer beheerste lichaamstaal.

Ik ga nu niet te veel in details treden want ik ga aan tafel, maar we praten er binnenkort wel weer eens over ^^

Hoi Kikaah,

Het is niet om je tegen te spreken hoor, je kent me ;) Zonder de positieve opvoeding af te kraken, want iedereen moet het zelf weten en het gaat uiteindelijk om het resultaat.

Maar voor dit keer ben ik het wel eens met @Sbaar. Ik heb eerder teven gehad die behoorlijk gehoorzaam waren: eentje was heel speels en kerngezond, de andere was als pup al een 'oudje'! Het type hond dat zo gehoorzaam, rustig en slim is dat één keer iets zeggen genoeg is. Zo'n hond als haar had ik nog nooit meegemaakt...

Maar die van mij nu... je kunt hem laten zien wat je wilt, hij zal er alles aan doen om zijn eigen zin door te drijven. En dat terwijl hij alles wat je hem leert echt supersnel oppikt. Hij loopt kilometerslang netjes los mee aan de voet en luistert goed, maar als de verleiding groot is, probeert hij het toch altijd even. Als ik op zo'n moment met een zacht stemmetje tegen hem zou praten, zou hij me niet eens horen...

En wat andere honden betreft, lapt hij mijn commando's soms nog steeds bewust aan zijn laars. Hij weet dondersgoed wat ik van hem vraag, maar hij stelt zijn eigen belang dan even boven mijn bevel.

Omdat mijn hond van nature hyperactief is, kun je bij hem simpelweg niet met halve maatregelen aankomen. Toen hij klein was, moest ik hem tijdens het rennen wel eens bij zijn nek grijpen met een stevige aanraking om hem uit die trance te krijgen als hij achter honden aan zat die echt niet op zo’n 'stuiterbal' zaten te wachten. Die methode kwam vorige week weer even naar boven toen een jonge hond (geadopteerd door een oudere meneer) met een pup van 5 maanden speelde en niet terugkwam toen de baas riep. Omdat de hele groep was gestopt zodat hij zijn hond kon vangen, heb ik die hond uiteindelijk in het voorbijgaan onderschept met een korte tik. >> Hond stond direct stil, aan de lijn en we konden weer verder.

Ik moet dus zeggen dat ik ook regelmatig mijn stem verhef en dat ik best fysiek met hem ben. Ik sla hem niet, maar ik gebruik aanrakingen voor van alles en nog wat...

Eerlijk, als je kijkt hoe honden onderling met elkaar omgaan, die zijn ook niet bepaald zachtzinnig. Zij reageren op elkaar en dat is vaak een correctie. Belonen is echt iets menselijks, niet iets honds. Tegen de grond gewerkt worden door honden die hem bij zijn nekvel grepen en naar beneden duwden, dat heeft die van mij als pup ook een paar keer meegemaakt!

Dus ja, je kunt ze een hoop leren, maar ik begrijp nog steeds niet hoe je een hond een verbod of correctie duidelijk kunt maken zonder iets negatiefs uit te stralen. Communicatie draait toch juist om het combineren van geluid en lichaamstaal met je intentie, toch?

Gisteren kwam ik in een park in Lorient een stel tegen met een Cairn-pup van 3 maanden en een trainster.

Zijn bek gebruiken was blijkbaar echt uit den boze voor dat arme beestje. Hij mocht een paar minuten spelen met mijn pup van 6 maanden, maar er werd telkens flink aan de riem getrokken zodra hij zijn bekje opendeed... En ik kreeg de volle laag omdat ik zo’n speelse pup als mijn Saphir los liet lopen. In één moeite door werd me verteld dat ik ze eigenlijk alle drie aan de lijn had moeten houden (ik hield Elastic vast, want omdat ze voor 90% doof en blind is, is het nogal een gedoe als ze me kwijtraakt). Volgens de eigenaren en de trainster was ik een echt probleemgeval aan het creëren door haar zo vrij te laten...

Tja.

Ik heb het vooral over die overdreven worstelgrepen. Plast de pup in huis? Dan moet je hem blijkbaar bij z’n nekvel grijpen en door elkaar schudden terwijl je de boel bij elkaar schreeuwt. Bijt de pup een beetje? Dan probeert hij de baas over je te spelen en moet je hem een flinke klap verkopen.

Zoveel gedragingen die je gewoon met een normale houding kunt corrigeren.

Je mag je hond best straffen, maar wees wel een beetje consequent. Je gaat toch niet als een bezetene staan gillen om een drolletje of omdat hij niet direct gaat zitten.

Trouwens, ik heb zelf nooit hoeven schreeuwen. Als je dan een keer je stem verheft, maakt dat veel meer indruk dan bij iemand die de hele dag loopt te brullen. Op een gegeven moment boeit het die hond niks meer, en geef hem eens ongelijk.

Er wordt vaak een karikatuur gemaakt van 'positieve opvoeding', maar het is echt veel meer dan alleen maar problemen oplossen met wat snoepjes en een balletje.

Wat me opvalt bij de meeste "ouderwetse" trainers is dat ze wachten tot de hond ongewenst gedrag vertoont om hem dan pas te corrigeren (min of meer hardhandig, maar ik zie vooral die ruk aan de lijn en zo’n vent die "NEE!" schreeuwt). Een beetje zoals in jouw voorbeeld: de hond vertoont ongewenst gedrag, men gaat de alfahond uithangen en drukt hem tegen de grond, of geeft hem zelfs een tik. Hebben ze er nou nooit aan gedacht om de hond van tevoren gewoon de commando’s aan te leren?