Hoi Oxmo
Wij zitten een beetje in hetzelfde schuitje met onze Rhodesian Ridgeback-puppy van bijna 5 maanden!
Hij is 's ochtends ook zo dolgelukkig als we naar beneden komen: hij maakt gekkensprongen, probeert de trap op te gaan, springt tegen ons op en stopt niet met happen. Kortom, hij vindt het lastig om rustig te blijven.
Ook heeft hij 's avonds vaak een flink gekkenuurtje, meestal na de avondwandeling: een echte stuiterbal die als een idioot rondrent en springt als een kangoeroe. Het lijkt nu wat rustiger te worden, maar vorige maand was het echt bizar!
We laten hem minstens 3 keer per dag uit, tussen de 20 minuten en een uur, dus het ligt niet per se aan te weinig beweging...
En het viel me op dat hij deze momenten zelfs heeft als hij echt 'bekaf' is na een langere wandeling.
Maar ja, als je je in hem verplaatst: hij heeft jullie de hele nacht niet gezien en is blij dat jullie er weer zijn. Waarschijnlijk weet hij ook dat dit betekent dat er gegeten en gewandeld gaat worden: alleen maar leuke dingen dus! De opwinding bij een puppy is soms bijna onbeheersbaar. Net als bij sommige kinderen lukt het hem niet om uit zichzelf te stoppen en rustig te worden.
Ik volg dus dezelfde logica als jij: hem leren rustig te worden en te gaan liggen, door hem duidelijk te maken dat hij PAS aandacht krijgt als hij rustig is.
Ik gebruik vaak het commando 'zit', dat hij al goed beheerst, en 'niet springen, zit' zodra hij aanstalten maakt om te springen. Stapje voor stapje krijgt hij zijn neiging om te springen steeds beter onder controle: hij maakt nu alleen nog kleine minisprongetjes in de lucht.
Als hij springt: ik draai me om en zeg resoluut 'zit'.
Zolang hij niet zit, draai ik me niet om. Zodra hij zit, krijgt hij een knuffel.
Je moet dit ook aan je vrouw en dochter uitleggen, zodat iedereen hetzelfde doet.
Ik heb thuis hetzelfde probleem; vanmorgen nog stond mijn zoon van 9 wel 5 minuten met zijn rug naar de hond toe terwijl hij paniekerig 'Ziiiiiiit' riep tegen de hond die tegen hem op aan het springen was...
Wat het happen betreft, dat is bij ons wat lastiger. Vanmorgen nog was hij zo enthousiast dat ik hem mijn hand liet pakken; hij zet heel weinig druk en zodra het me irriteert, roep ik 'Au' en dan laat hij goed los. Bovendien denk ik dat hij, net als de onze, nu aan het tanden wisselen is... niet de makkelijkste periode.
Ik denk dat het goed is dat je er nu met 5 maanden over nadenkt om met de training te beginnen, want zodra commando's als 'zit', 'af' en 'blijf' er goed in zitten, kun je die ook gebruiken om hem te kalmeren.
Wat je wel even moet checken bij mensen met meer ervaring dan ik, maar persoonlijk zou ik hem niet naar zijn mand sturen als hij gewoon blij is (ook al is het overdreven) om je te zien. Hij zou dat als straf kunnen zien en dat kan de vertrouwensband met je hond beschadigen. Tenzij hij natuurlijk echt doordraait en niet meer kalmeert.
Laat hem gewoon zien dat je liever hebt dat hij zijn blijdschap op een andere manier toont.
We kunnen elkaar op de hoogte houden van de vorderingen als je wilt!
