Avondgekte

Hoi Gabyn, aaien is op dat moment echt niet te doen, hij "bijt". Of nou ja, hij hapt eigenlijk, want hij begrijpt donders goed dat hij zijn kaken niet op onze arme, weerloze armpjes moet zetten.

Dat gekke kwartiertje heeft hij 's avonds altijd al gehad, maar voorheen was het grappig om te zien en werd hij vanzelf weer rustig. Nu merk je dat er een punt komt waarop de opwinding het overneemt. Hij gromt dan "vals", zijn speeltjes, zijn poot, zijn staart, alles moet eraan geloven, om uiteindelijk midden in de woonkamer een plasje te doen, waar hij trouwens niet eens echt rustiger van wordt... En dat terwijl hij de rest van de tijd gewoon zindelijk is...

Het wordt ook steeds lastiger (ik val in herhaling, sorry) om het spel te stoppen voordat het uit de hand loopt.

@Yoyolut, ja, eergisteravond werkte het wel! We hebben 'zit en blijf' gedaan en 'zit, af en blijf', maar gisteravond kreeg ik een blaf recht in mijn gezicht, hij draaide zich om en hop, daar ging hij weer: staart vangen, grommen en in rondjes rennen...

@Ach3nar, misschien heeft hij ook wel last van zijn tanden, maar als ik hem met zijn flostouw zie smijten van links naar rechts en weer terug, dan zijn het niet alleen zijn tanden die opspelen.

👌

Ik denk dat de "dolle vijf minuten", zoals we ze vaak noemen, meestal een soort uitlaatklep zijn; de pup of hond moet even wat overtollige emoties kwijt om weer tot rust te kunnen komen. Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar wat er in het brein van een pup gebeurt tijdens een wandeling van een half uur is echt bizar.

Er komen ladingen nieuwe informatie op hem af en als de (mentale) grens is bereikt, krijg je een ontploffing. Ik heb ook volwassen honden gekend die dit soort "aanvallen" hadden na het wandelen, zoals een husky die nooit los mocht en een jachthond die niet meer kon jagen door knieproblemen. Je kunt je wel voorstellen dat de wandeling voor deze twee honden eigenlijk een opeenhoping van frustratie was (bij elke ontmoeting, bij elk geurtje), die ze dan eenmaal thuis weer kwijt moesten. De spaniël sprong zelfs over de meubels... gelukkig kon hij later weer beginnen met jagen.

Hoi,

er zijn al veel adviezen gegeven... Maar ik zat aan zoiets te denken, al kan ik het natuurlijk mis hebben.

Hij is lekker actief, hij "takelt" 's avonds een speeltje toe en wordt dan helemaal druk...

op deze leeftijd hebben puppy's soms last van hun tanden... misschien een speeltje met noppen zodat hij er goed op kan kauwen en zijn tandvlees kan masseren? De pijn aan zijn tanden en tandvlees zorgt misschien voor ongemak en onrust. Zo'n speeltje met noppen zou hem kunnen helpen.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

Als hij bij mij onbeheersbaar werd, was de beste oplossing die ik vond om aan training te doen. Ik heb echt geen idee waarom, maar ik liet hem zitten, dan liggen en een tijdje volgen; dat kalmeerde hem.

Ik vond het trouwens altijd verbazingwekkend dat hij naar die nogal saaie en op dat moment nutteloze commando's luisterde terwijl hij compleet doordraaide... maar het werkte, dus ik maakte er dankbaar gebruik van, en op een dag hield hij op met doordraaien.

Misschien kun je ook kalmerende signalen nadoen om hem te laten merken dat je zijn gedrag niet prettig vindt, zoals elke andere soortgenoot dat zou doen! Ik was echt stomverbaasd over de reactie van mijn hond op een dag dat ik over mijn lippen likte toen hij me irriteerde.

Super bedankt! Je stelt me echt gerust!! Want ik ben me er inderdaad van bewust dat dit een ras is met enorm veel energie, maar ik merk ook dat 5 minuutjes rustig met de bal spelen prima gaat. Zodra we langer doorgaan of de bal te hard gooien, wordt hij echt knettergek en is het heel lastig om hem weer enigszins rustig te krijgen. Hetzelfde geldt voor die paar wandelingen die iets langer dan een half uur duurden; aan het eind was hij een echte Speedy Gonzales.

Hij speelt vaak alleen of met ons, gromt wel eens... maar op dat moment 's avonds zie je duidelijk dat hij zichzelf niet meer onder controle heeft. Ik zou gewoon graag willen weten hoe ik dit het beste kan aanpakken.

Ik denk dat voor een puppy van 3 maanden de beweging die je hierboven beschrijft wel voldoende is.

Maar zou het niet gewoon zijn gekke kwartiertje kunnen zijn? Met mijn Jack is het al van kleins af aan hetzelfde ritueel: na de laatste avondwandeling nemen we bij thuiskomst even 10-15 minuutjes de tijd. Ze rolt dan mopperend over het tapijt, we spelen met een knuffel en ze wrijft met haar snuit over het kleed of het bed. Daarna aai ik haar over haar borst en dan zakt de opwinding eindelijk, ze wordt rustig. Ik verlaat haar om weer aan het werk te gaan; soms blaft ze dan nog even om aandacht te vragen, maar ik zeg dan twee of drie keer nee en dan is het klaar. Met mijn nieuwe kereltje gaat het al 6 maanden precies zo: na de wandeling krijgt hij zijn gekke kwartiertje, hij sleept al zijn speelgoed tevoorschijn, we spelen met een knuffel of we stoeien 10-15 minuutjes en dan stort hij vanzelf in. Ik aai hem over zijn borst en dan wordt hij langzaam rustig.

Dus als je de opwinding bij je hond ziet toenemen, laat hem dan als het kan even uit op dat moment of neem 10-15 minuutjes de tijd om met hem te spelen en hem wat aaitjes te geven. Misschien heeft hij dat wel nodig om rustig te worden.

Ja, hij ziet andere honden, niet dagelijks maar wel een paar keer per week. Hij is alleen wel echt een enorme rauwdauwer tegenover honden die kleiner zijn dan hij. We spelen ook elke dag met hem, meerdere keren per dag, maar we moeten nog een manier vinden om die enorme dolle buien van hem wat meer te kanaliseren...

Nou, ik ben er echt niet voor om een pup van 3,5 maand oud fysiek en mentaal te veel te pushen.

Volgens mij lijkt de rol van het baasje bij een pup van deze leeftijd gewoon op die van een ouder met een klein kind. Zo'n beestje ontdekt alles, dus natuurlijk worden het brein en de zintuigen enorm geprikkeld (duizenden nieuwe neuronen per dag). Dat zorgt als het ware voor emotionele mini-burn-outs. Precies zoals een klein kind moeite heeft om zijn energie en emoties te beheersen, heeft een puppy vooral behoefte aan vertrouwde houvast en een rustige begeleider, niet aan een speelmaatje zonder grenzen dat maar door blijft gaan tot de pup uitgeput is of een driftbui krijgt.

Je moet dus in zijn behoeften voorzien, maar wel zijn grenzen respecteren. Als de pup te druk wordt, kalmeer je de boel. Zie je tekenen van frustratie of angst? Pas dan de routine aan om beter aan te sluiten bij zijn natuurlijke ritme (slaap, eten, activiteit).

Voor sommige pups werkt een piek in opwinding 's avonds bijvoorbeeld averechts; dan kun je de tijden of de duur van de activiteit aanpassen. Ik kende een jonge Epagneul Breton die na 20 minuten actie 's avonds helemaal doordraaide. Zijn baasje had het echt geklokt... Vanaf de dag dat hij besloot om na 19 minuten te stoppen met spelen, was het probleem opgelost! Goed observeren loont echt.

Verder blijf je natuurlijk altijd van die "gekke uurtjes" houden met een pup, dat is volkomen normaal. We leven niet in een laboratorium waar we alle prikkels in een reageerbuisje doseren zodat het altijd precies op maat is...

Bedankt voor jullie tips.

Ik ben me er heel goed van bewust dat dit een hond is die veel fysieke en mentale uitdaging nodig heeft. Maar hij is pas 3,5 maand oud. Ik kan hem toch nog geen wandelingen van 2 uur per dag voorschotelen? En die paar keer dat de wandeling wat langer duurde, werd hij juist onuitstaanbaar omdat hij dan uiteindelijk overprikkeld raakt.

Dit weekend hebben we een extra wandeling geprobeerd, maar het resultaat was 's avonds precies hetzelfde. Gelukkig slaapt hij 's nachts als een blok 😁

Wat ik graag zou willen, is die avondgekte een beetje weten te sturen, en dan op een rustige manier.

Qua spelletjes geven we hem ook een Kong die we vullen met brokjes en we hebben een standaard gemaakt met flessen die hij met zijn poot moet laten draaien en waar we ook brokjes in doen, plus wat oefeningen zoals zit, af, blijf, volg... we proberen het wat af te wisselen.