Australische Herder moeilijk onder controle te houden

Je moet proberen de oorzaak van dit bijtgedrag te achterhalen. In jouw ogen is het misschien zonder reden, maar meestal zijn er wel voortekenen, en die hoeven niet eens op het moment van het bijten zelf te zijn. Een onhandige beweging van het meisje? Angst voor kinderen? De drang om beweging te controleren (iets wat best vaak voorkomt bij herdershonden)? Als je de oorzaak kunt vinden, is het makkelijker om het probleem aan te pakken. Zo niet, schakel dan de hulp in van een gedragstherapeut.

Hoi,

Mijn Australische Herder heeft de neiging om kinderen te bijten.

Hij heeft net mijn dochtertje weer zonder enige aanleiding gebeten.

Ik heb twee teefjes, de moeder en de dochter.

Ik weet echt niet meer wat ik moet doen?

Hoi allemaal,

Ik heb een merk voedingssupplementen en medicijnen ontdekt dat echt goed werkt bij die van mij. Eerlijk gezegd heeft het hier in huis echt een verschil gemaakt.

Er is een product voor spijsverterings-, voortplantings- en andere problemen dat goede resultaten geeft, en de reviews zijn erg positief. Ik gebruik zelf ook een andere formule voor stress en blaasproblemen, en dat werkt bij ons heel goed.

Mijn dierenarts heeft me bevestigd dat de samenstelling serieus is en dat het door professionals is ontwikkeld.

Ik deel de link even voor het geval het iemand kan helpen: 👉 pharmacie-livraison24



Als je het test, laat dan zeker even weten wat je ervan vindt!

Fijne dag allemaal 😊

+1 Flip-Cockwood Dat je bent opgegroeid met honden bij je ouders betekent nog niet dat je weet hoe je een hond moet opvoeden. Ik ben zelf ook opgegroeid met honden (ze waren er al voordat ik geboren werd), maar mijn ouders hielden zich bezig met de opvoeding. En ik neem aan dat jij niet degene was die de hond opvoedde toen je 8 jaar oud was...

Mijn vraag, of liever gezegd mijn vragen: is dit je eerste hond? En waarom heb je voor zo'n actief ras gekozen terwijl je er eigenlijk geen tijd voor hebt?

Er zijn genoeg rustige honden die al tevreden zijn met een wandeling van een uur per dag (een vol uur hè, niet drie keer 20 minuutjes). Je had een ras kunnen vinden dat wel bij je planning past.

Want die hond heeft echt lak aan jouw schema! Hij moet eruit, rennen, spelen, mensen zien, etc... Als je niet aan die basisbehoeften voldoet, is het logisch dat hij doordraait. Het is het snelkookpan-effect: hij pikt het en hij pikt het, totdat de bom barst.

Sommige honden geven het uiteindelijk op en worden lusteloos. Ik ken mensen die er trots op zijn dat ze zo’n "brave" husky hebben. Die hond zit de hele dag in de tuin een beetje te staren naar wat er voorbijkomt. Hij wordt aangelijnd uitgelaten. Maar hij is "braaf", dus dan zal hij wel gelukkig zijn... Ik heb echt te doen met zo’n hond.

Eigenlijk stellen mensen zichzelf geen vragen zolang een hond maar "braaf" is. Het maakt niet uit of hij hartstikke depressief is; als hij zich koest houdt, is alles volgens hen prima.

Sébastien,

Hiermee los je al 50% van de problemen op. Je zorgt er namelijk voor dat je hond in de juiste stemming komt om te leren en met zijn frustraties om te gaan.

Met alle oefeningen en goede wil van de wereld is je hond simpelweg emotioneel en mentaal niet in staat om zich te concentreren en vooruitgang te boeken. Hij heeft zijn emoties en gedrag dan gewoon niet onder controle.

Stel je iemand voor die aan slapeloosheid lijdt en zich daardoor niet op zijn studie kan concentreren. Wat jij nu wilt doen, is diegene eigenlijk alleen maar meer werk geven, in de hoop dat hij door harder te werken meer vooruitgang boekt. Maar als die persoon niet de rust krijgt die hij nodig heeft om goed te functioneren, helpt al het werk van de wereld niet. Hij zal telkens weer vastlopen.

Jij zou deze vergelijking moeten begrijpen, aangezien je in de horeca werkt. Ik heb er zelf meer dan 10 jaar gewerkt... En in de horeca, tijdens seizoenswerk waarbij ik 7 dagen per week 12 uur per dag werkte gedurende 7 maanden, kon ik op een gegeven moment niemand of niets meer verdragen. Mijn zenuwen zaten compleet aan de oppervlakte en ik viel tegen iedereen uit om redenen die voor hen onredelijk en onterecht leken. Je hond bevindt zich in dezelfde staat, maar in zijn geval door een gebrek aan activiteit, wat een vitale behoefte is. Bij de kleinste interactie ontploft hij. Onder die omstandigheden verwachten dat hij iets leert, is een utopie.

Je hebt je hele leven al honden gehad, maar dat betekent niet dat ze allemaal dezelfde behoeften hadden of in dezelfde omstandigheden leefden. Een hond kan het prima volhouden in een tuin (hoewel dat nooit ideaal is) als er constant iemand bij hem is, als zijn energieniveau lager is, of als zijn instinctieve behoeften vanuit zijn genetica minder sterk zijn, enzovoort.

Zet je schuldgevoel opzij en vat de opmerkingen hier niet persoonlijk op. Kijk er met een afstandje naar en bedenk wat de belangrijkste factoren zijn bij de opvoeding van een Australische herder. Dan zul je zien dat de allereerste voorwaarde fysieke, mentale en geuruitdaging is.

Als je vervolgens een stabiele hond wilt, bereik je dat alleen door een grote diversiteit aan ontmoetingen (mensen, honden, andere dieren, voertuigen, enz.) en door die situaties constant te herhalen.

Hoi,

Dank je wel, ik ga met je tips aan de slag en m'n best doen om hem wat meer te laten bewegen.

Fijne dag nog!

De meeste gedragsproblemen ontstaan simpelweg door een gebrek aan beweging en aandacht.

Door jouw gebrek aan tijd is je hond het grootste deel van de tijd op zichzelf aangewezen en verveelt hij zich.

Ik adopteer volwassen honden waarvan ik het verleden niet ken. In mijn geval is het uitgesloten om te denken: "hij is zo omdat hij niet goed gesocialiseerd is, omdat hij geslagen is, of omdat hij te weinig eten kreeg...". Als ik de gedragsproblemen van mijn honden alleen maar probeer te verklaren vanuit hun verleden, kom ik geen steek verder met ze.

Ik ben alleen en werk best veel, dus bijna al mijn vrije tijd gaat naar mijn honden. Met z'n tweeën zouden jullie het moeten kunnen redden, ook al hebben jullie het druk.

Alles is te herstellen, maar je moet er wel voor werken. En ik geloof echt niet dat die eerste twee maanden bij de fokker zijn gedrag op 2,5-jarige leeftijd kunnen rechtvaardigen.

Als je zelf geen tijd hebt, probeer dan alternatieven te zoeken. Een hondentrainer zou wandelingen met je hond kunnen maken om de training op te starten, al zul je zelf ook met de trainer aan de slag moeten om op één lijn te komen.

Verder zorgen bepaalde intensievere activiteiten ervoor dat een hond in korte tijd zijn energie kwijt kan. Een mountainbikeritje van 30 minuten kan net zoveel vermoeidheid opleveren als een wandeling van een uur. Hoewel dat bij een Australische herder niet genoeg zal zijn, zou je een relaxtere hond moeten krijgen als je dit combineert met 30 minuten hersenwerk of trucjes, en één op de drie dagen een langere wandeling op een voor hem nieuwe plek.

Omdat je een hotel runt, is het jammer dat je er niet aan hebt gedacht om de hond mee te nemen toen hij nog klein was. Ik begrijp heel goed dat dit met zijn huidige gedrag nu geen optie meer is.

Hoi,

Ik heb 2,5 jaar gewacht om hier op de site iets te posten.

Ik heb al honden sinds mijn 8e en ik ben nu 45. Zonder mezelf op de borst te willen slaan, denk ik wel dat ik inmiddels wel wat van honden afweet.

Misschien heb ik mijn hond een levensstijl gegeven die niet helemaal ideaal is, maar eerlijk is eerlijk: als verantwoordelijke van een hotel-restaurant werk ik zo'n 12 tot 14 uur per dag, dus ik hoopte gewoon oplossingen te vinden. Ik ga mijn baan niet opzeggen voor mijn hond, en ik ga hem al helemaal niet wegdoen.

Het klopt dat een tuin niet genoeg is om hem zijn energie kwijt te laten raken, maar ik kom simpelweg tijd tekort. Op vrije dagen laten we hem zo veel mogelijk uren uit. Maar zoals ik al eerder aangaf, en zonder excuses te zoeken, lijkt het erop dat hij de eerste twee maanden na zijn geboorte is verwaarloosd. Hij zat alleen in een kooi die met een hogedrukspuit werd schoongemaakt en was alleen met zijn nestgenoten als er gegeten moest worden. En tijdens dat eten is hij blijkbaar flink op de kop gezeten door de andere honden.

We laten hem inderdaad niet genoeg uit, dat geef ik toe. Maar denken jullie dat alleen meer wandelen genoeg zou zijn om zijn gedrag te veranderen?

Bedankt,

Sébastien

Precies, het is één geheel en alles hangt met elkaar samen, alles is met elkaar verbonden :-)

Eigenlijk is het één geheel en dat heet vertrouwen. Je moet je hond begeleiden in zijn gedrag, zowel binnen als buiten. Geef duidelijk aan wat wel en niet mag, eis een "zit" voor de voerbak en ook voor de bal. Je moet het absolute aanspreekpunt worden voor een hond die zijn plek niet weet en geen regels kent. Hier moet je overal aan werken en je moet zeker niet wachten tot het thuis goed gaat voordat je buiten regels stelt; dat moet echt hand in hand gaan.