Alleen zijn en de Australian Shepherd
De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.
Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.
Hoi,
Wij hebben twee Duitse Herders die overdag alleen blijven! En ja, we werken gewoon ;)
Om ze eraan te laten wennen hebben we vrij genomen, zodat we het alleen zijn langzaam maar zeker konden opbouwen!
Het resultaat? Geen enkel probleem, ze slopen niks. Maar als je thuiskomt, moet je ze wel echt minimaal een uur uitlaten, anders laat de hond je wel merken dat hij niet gelukkig is!
Wat betreft je vrienden: dat is begrijpelijk, maar het is ook aan jou om een goede balans te vinden tussen je vrienden en je hond. Je kunt je honden niet opdringen aan je vrienden, maar je kunt je hond ook niet constant alleen laten voor je vrienden.
Succes ermee!
EVENTUELE SCHADE.
Je moet je hond absoluut niet straffen als er iets kapot is gemaakt: als je hem straft, koppelt de hond de straf aan jouw thuiskomst en niet aan de aangerichte schade.
Negeer de hond en ruim alles op buiten zijn gezichtsveld.
Als er schade is, negeer je de hond...
Is er geen schade? Beloon hem dan nadat je even tot rust bent gekomen (nadat je rustig je spullen hebt weggezet): zo koppelt de hond de beloning aan zijn goede gedrag en niet aan jouw thuiskomst.
Gebruik deze beloningsmethode na heel korte periodes van afwezigheid, zodat hij de link legt tussen de beloning en zijn goede gedrag: dat is conditionering..."
Kortom, als je wilt dat hij zo min mogelijk rotzooi trapt, haal dan alles wat kapot kan gaan uit de kamer waar je hem achterlaat en zorg dat er genoeg speeltjes klaarliggen.
Australian Shepherds zijn honden die heel erg op hun baasje gericht zijn en zich snel hechten. Daarom moet je hem zo vroeg mogelijk, en heel geleidelijk, leren om alleen te zijn en zelfstandig te worden.
WANNEER LEER JE HEM OM ALLEEN TE ZIJN?
Als je tijdens de vakantie een puppy in huis neemt, moet je hem er al snel aan wennen om alleen te blijven: wacht niet tot de dag voordat je weer aan het werk gaat om hem te leren alleen te zijn!
HET VERTREK VAN HET BAASJE.
Wat je absoluut moet vermijden, is van je vertrek een ritueel maken. Geef dus geen overduidelijke en herhaalde signalen telkens wanneer je de hond alleen laat: je jas aantrekken, uitgebreid afscheid nemen en knuffelen (dat is de beste manier om zijn angst te vergroten)... Plan je vertrek en begin bijvoorbeeld niet net van tevoren een spelletje; het makkelijkste is om de hond een kwartier voor vertrek geen aandacht meer te geven.
De hond mag de tekenen van je afwezigheid niet aanvoelen. Als het baasje zich schuldig voelt om de hond alleen te laten, zal de hond al vóór het vertrek tekenen van angst vertonen.
Het vertrek van het baasje moet voor de hond iets natuurlijks zijn.
Laat de hond in het begin korte tijd alleen, zodat hij begrijpt dat je altijd weer terugkomt. Om de tijd te doden, kun je hem een kauwbot van buffelhuid of wat speeltjes geven. Je kunt hem ook een "missie" geven: laat een voorwerp achter dat hij moet bewaken (een trui, een tas...)
Sluit de hond niet op in een ongebruikelijke kamer om schade te beperken: hij zal dit als straf ervaren. Zet ook niet alle deuren en ramen wagenwijd open zodat hij meer ruimte heeft!!!
DE TERUGKOMST VAN HET BAASJE.
Je bent blij om de hond weer te zien en hij is dat ook!
Toch moet je terugkomst niet ontaarden in overdreven uitbundigheid: houd de hond rustig en laat hem zijn kalmte terugvinden, negeer hem zelfs als dat nodig is. Pas als de rust is wedergekeerd, kun je hem aaien. Je moet weten dat de hond zich al helemaal instelt op je komst en zich voorbereidt om je enthousiast te begroeten: als het lang duurt voordat je er bent, kan hij dingen kapot gaan maken...
Zodra het alleen zijn goed is aangeleerd, kun je het je veroorloven om wat enthousiaster te reageren.
Hoi,
Je zult dit kleintje stap voor stap moeten leren om alleen te zijn. Hier is een artikel waar je vast wat aan hebt:
"Sommige baasjes zien het nut er niet van in om hun hond te leren alleen te zijn, maar welk baasje is er nou echt altijd thuis?
Bovendien moet een hond alleen kunnen blijven zonder de boel bij elkaar te janken of dingen te slopen zodra je weg bent... Het is niet omdat je je oor vijf minuten tegen de deur houdt zonder iets te horen, dat de hond niet de rest van de dag kan gaan blaffen: dat is de beste manier om gezeur met de buren te krijgen.
Daarnaast, als een hond niet alleen kan blijven, zal die angst doorslaan in zijn gedrag en kunnen er bepaalde problemen ontstaan (zichzelf verwonden, sloopgedrag...)"
Hoi!
Ik ben het trotse baasje van een prachtig Australische herder teefje van 10 maanden en alleen zijn is voor haar nooit een probleem geweest. Binnen redelijke grenzen natuurlijk!! Doordeweeks is ze elke dag maximaal 3 tot 4 uur alleen en dat gaat hartstikke goed. Vanaf het moment dat ze bij ons kwam, hebben we haar geleerd om dit stap voor stap op te bouwen. We gingen dan 5 minuutjes weg, soms alleen ik of de kinderen, soms met z'n allen. Dat deden we heel nuchter, zonder hartverscheurend afscheid of een enorm feest bij thuiskomst. We hebben de tijd steeds verder uitgebreid en we hebben nooit problemen gehad. Natuurlijk krijgt ze, naast de momenten dat we weg zijn, heerlijke wandelingen, spelletjes, enzovoort... Daardoor ligt ze lekker te pitten als ze alleen is!!
Wat ik hiermee wil zeggen is dat het volgens mij prima te doen is, zolang de tijd dat je hond alleen is maar redelijk blijft. We kunnen onze viervoeters helaas niet overal mee naartoe nemen...
Het zou trouwens wel een goed idee kunnen zijn om je maatje zaterdag mee te nemen naar je vrienden. Zo leert ze weer andere plekken, mensen en kinderen kennen...
Liubow, als je wat post is het ofwel om te zeggen "ik weet het niet, mijn hond doet dat niet, ik laat het aan de anderen over om te antwoorden" of om uit je slof te schieten...
Trouwens, het is heel normaal dat je ook je eigen leven "los" van je dieren hebt, Sandra. We kunnen helaas niet alles samen doen. Maar je kunt het beter rustig opbouwen en hem niet meteen de eerste keer drie uur alleen laten.
Alleen zijn is voor elke hond weer anders. Van mijn twee honden heb ik er eentje die het echt geen bal kan schelen of ze omringd is door mensen, honden, katten of speeltjes als ik weg ben (ze gaat in haar mand in mijn slaapkamer liggen en slaapt de hele tijd dat ik weg ben). De ander kan het juist beter aan als er honden of mensen om hem heen zijn en als ik hem iets geef om zich mee bezig te houden, omdat hij nog niet het automatisme heeft om meteen "rust te pakken" zodra ik vertrek.
Ja, maar hij is pas net twee maanden oud... Ze gaat hem toch niet drie uur alleen laten? Als je een puppy hebt, doe je dat rustig aan en niet in één keer, toch?
Dat is tenminste mijn mening. Als ik in jouw schoenen had gestaan, had ik hem niet zomaar zonder voorbereiding alleen gelaten...
Ik vind: als ik een pup heb, dan zorg ik daarvoor totdat hij er echt klaar voor is om alleen te blijven. Mijn tante nam haar pup overal mee naartoe en leerde hem geleidelijk om alleen te zijn. En als mensen die puppy niet over de vloer wilden, nou jammer dan, dan ging ze gewoon niet ;).
Ze zegt altijd: 'Ik heb een dier, ik zorg er goed voor.' Dat brengt opofferingen met zich mee, maar dat wist ik van tevoren toen ik hem in huis nam. En nu blijft hij prima alleen en kunnen ze gewoon zonder hem op pad ^^
Ik heb een Australische herder, ik werk, en hij blijft maximaal 7 uur alleen bij mij thuis. Hij sloopt niks en is hartstikke stabiel, MAAR – en dit is echt heel belangrijk, zeker voor dit ras – hij moet ABSOLUUT zijn energie kwijt kunnen, het zijn nogal drukke types.
Als je hem genoeg fysieke en mentale uitdaging geeft, komt het wel goed... 6 à 7 km wandelen per dag, gehoorzaamheidstraining of wat dan ook.
Natuurlijk is hij het liefst bij je, maar hij kan prima alleen blijven zolang je het hem van jongs af aan heel rustig aanleert... eerst 5 minuutjes alleen laten, dan 10, dan 15, enzovoort.
Sorry hoor, maar dit is echt al veel te veel!
Ze zijn al alleen vanaf het moment dat je naar je vrienden gaat!
Dat je werkt is logisch, je moet natuurlijk gewoon geld verdienen, dat spreekt voor zich,
maar dat je daarnaast ook nog eens vaak naar vrienden gaat die je dieren om wat voor reden dan ook niet accepteren, dat gaat echt te ver!
Het is algemeen bekend: Australische herders kunnen absoluut niet tegen alleen zijn!!!!!!!!
Je moet er dus zoveel mogelijk voor ze zijn en niet constant weg zijn om 'vrienden' op te zoeken.
En trouwens, cavia's hebben ook aandacht en menselijk gezelschap nodig, dieren moeten gewoon onder de mensen zijn!
Je zou ze tenminste mee kunnen nemen...
Kijk, dat is mijn mening. Als er plekken zijn waar ik mijn hond niet mee naartoe kan nemen, dan houdt het voor mij op. Dan maar niet hoor, jammer voor die plek en die mensen, maar dan blijf ik gewoon lekker thuis bij m'n hond!
19 reacties van 19