Mijn hond neemt de kopjes van de kittens in haar bek

Hoi!

Ja, ze is echt haar moederinstinct aan het ontwikkelen met hen.

Door de kattenspeeltjes in haar bek te nemen, begreep ze dat dat hen aantrok, maar zodra ze er zijn, laat ze het speeltje los. In ieder geval is dit een goede tip!

En sinds ze weet dat ze hen kan lokken en op een andere manier met hen kan spelen, doet ze het niet meer.

Bedankt in ieder geval voor alle berichtjes die me hebben geholpen 😌

[quote=] Hoi, dat is echt een goed idee! En een topmanier om haar te leren spelen met de kittens zonder hun kopjes in haar bek te nemen. Ik ga proberen haar te leren spelen met een touwtje of met het speelgoed van de kittens! Ze zien er inderdaad groot uit voor 4,5 maand, maar we weten hun exacte geboortedatum niet en de dierenarts heeft ons een schatting gegeven. Het is waar dat je bij 'kittens' vaak denkt aan kleintjes van maximaal 2 maanden, terwijl die van mij al best groot zijn voor kittens. Maar ik zie ze elke dag groeien, dus ik weet dat ze nog niet volwassen zijn. Ze wegen 3 kg, dus ik verwacht dat ze nog wel groter worden. Ondanks hun formaat let ik goed op; mijn hond is toch tien keer zo groot als zij en Akita's blijven krachtige honden. Gelukkig weet ze haar kracht goed te beheersen. Bedankt voor de berichten en het constructieve advies, ik hoop dat het lukt om haar te leren zichzelf beter te beheersen en op een andere manier te spelen :) Hoi, ik begrijp het helemaal, mijn hond is 30 kg en een en al spier :). Ik denk dat je hond simpelweg haar moederinstinct aan het ontwikkelen is bij hen. Op die leeftijd rennen kittens overal rond, klimmen ze in de gordijnen, enz. Die van mij vloog steeds op de bek van mijn hond af... hij knabbelde aan haar oren, haar wangen, alles wat hij kon vinden. Geleidelijk aan veranderden de achtervolgingen in een soort 'besluipingen' ^^', veel rustigere achtervolgingen op de puntjes van hun pootjes. In ieder geval doet de volwassenheid zijn werk; er is misschien niet veel meer te doen dan opletten dat ze niet té enthousiast wordt. Voor dat trucje met het touwtje heb ik bijna niets gedaan, ik heb haar alleen geprezen toen ik het zag gebeuren. Misschien raakte ze geïnspireerd toen ze zag dat ik met de kat speelde, of doordat ze zag dat de kat ergens interesse in toonde.

Hoi,

Wat een goed nieuws! En het is echt een superidee om haar zo te leren spelen met de kittens zonder dat ze hun kop in haar bek steekt. Ik ga proberen haar te leren spelen met een touwtje of met het speelgoed van de kittens!

Het klopt dat ze groot lijken voor 4,5 maand, maar we weten hun exacte geboortedatum niet en de dierenarts heeft ons een geschatte datum gegeven. Als je "kitten" zegt, denk je meestal aan kleintjes van maximaal 2 maanden, maar die van mij zijn al best flink voor kittens. Ik zie ze natuurlijk elke dag groeien, dus ik weet dat ze nog niet volwassen zijn. Ze wegen 3 kg, dus ik verwacht dat ze nog wel groter worden. Maar ondanks hun formaat blijf ik voorzichtig; mijn hond is toch tien keer zo groot als zij en Akita's blijven krachtige honden. Gelukkig weet ze haar kracht goed te beheersen.

Bedankt voor de berichten en de opbouwende adviezen, ik hoop dat het lukt om haar te leren zich beter te beheersen en op een andere manier te spelen :)

Ja, ik wist echt niet wat ik zag de eerste keer, ik dacht dat ik het verkeerd zag maar het was echt zo. Ze begon met het pakken van de kattenspeeltjes als hij aan het spelen is, zoals van die takjes (zo'n lege druiventros zonder de druiven), mini knuffeltjes zoals muisjes enzo waar een touwtje aan zit. Ze pakt het dan aan één kant vast, laat het bungelen en gaat boven de kat staan, die dan op zijn rug gaat liggen enzovoort... trouwens, volgens mij heb ik er hier al eens over verteld toen mijn vermoedens bevestigd werden, ik zal eens kijken of ik het terug kan vinden.

Wat gaaf zeg! Speelt je hond echt met een touwtje met de kat? Ik ga ook eens proberen om een spelletje voor ze samen te bedenken, om Maya te laten zien dat mijn kat het leuk vindt om met dit of dat speeltje te spelen. Nog wel even finetunen, maar het lijkt me geweldig om een hond dat uit zichzelf te zien doen.

Maya is meer het type dat met haar kauwhoef naar de kat toe gaat om hem een beetje te jennen.

Mijn kat heeft echt helemaal niks met dat kinderachtige gedoe 🙄 daar is hij allang te oud voor! (Ik vind die blik van hem zo geweldig als mijn hond voor hem staat te wiebelen, echt die typische hooghartige en snobistische kattenblik.)

Ze zien er wel wat ouder uit dan 4,5 maand...

Er is iets dat hier echt goed heeft geholpen. Vanaf het moment dat mijn hond begreep dat de kat dol is op een touwtje, begon ze op een heel andere manier contact te zoeken om te spelen. Ze pakte dan een speeltje waarvan ze zag dat de kat er interesse in had en ging boven de kat staan met het speeltje in haar bek, terwijl ze af en toe wat neusstootjes gaf om te doen alsof ze het speeltje bewoog. De eerste keer dat ze dat deed, had ik echt niet verwacht zoiets te zien; ik heb haar toen uitgebreid geprezen. Als ze nu weer te ruw wil stoeien met de kat, geef ik haar een klein kattenspeeltje zodat ze dat aan de kat kan aanbieden. Dat werkt echt als een trein.

Nou, die kittens zien er best wel groot uit, ik had ze me eigenlijk veel kleiner voorgesteld. Op de foto's lijken ze wel even groot als mijn volwassen kat.

Wat een knapperd is je meid, die warrige haartjes op haar koppie geven haar echt de uitstraling van een grote puppy 🤭

Dat komt vast wel goed, ze slapen nu al samen; dat soort schattige beelden zien we hier echt niet allemaal thuis 😁

👍 Klopt, de kittens lijken inderdaad helemaal niet bang voor die mooie knapperd

Bedankt

Een foto die ik net heb gemaakt!

Ja, ik ga met m'n hond blijven trainen op haar zelfbeheersing met de tips die hierboven zijn gegeven. Maar ik weet niet of het wel zo'n goed idee is om de kittens het zelf te laten uitzoeken, gezien hun leeftijd. Ik denk er nog even over na!

De kittens worden groter en krijgen meer zelfvertrouwen, je hond wordt volwassener en iedereen zal uiteindelijk zijn eigen grenzen wel vinden.

Maya en Dundee (mijn twee dieren, een hond en een kat) kennen hun grenzen inmiddels. Zij speelt met haar bek maar doet hem nooit dicht tijdens het spel, en hij speelt met zijn pootjes zonder zijn nagels uit te slaan (terwijl die kleine vent, die nog niet gespeend was, ze normaal heel makkelijk gebruikt). Het is aan jou om ze hierin te begeleiden.

Er zijn vaak misverstanden tussen honden en katten omdat hun lichaamstaal totaal anders is. Voor de één kan een uitnodiging om te spelen worden gezien als agressie, of andersom kan een 'stop' worden opgevat als een uitnodiging om te spelen.

Maya vond het ook lastig om weer rustig te worden als ze eenmaal te druk was, maar door haar goed in de gaten te houden, zie je al snel wanneer het te hoog oploopt en kun je haar naar een rustigere activiteit leiden zonder dat het je veel moeite kost (een zoekspelletje waarbij ze haar neus moet gebruiken bijvoorbeeld), of haar vragen om even een paar minuten te gaan liggen om de rust in haar kop te laten terugkeren.

Daarnaast zijn er in het dagelijks leven genoeg kleine dingen die je kunt doen waardoor een hond "beheerster" wordt. Bijvoorbeeld als we bij de heuvels komen: voordat ik haar loslaat, gaat ze zitten en wacht ze op mijn "vooruit, ga maar!" voordat ze wegstuift. Hetzelfde geldt als ik een speeltje in mijn hand heb; ze gaat dan instinctief zitten of liggen en wacht op "pak maar". Dit zijn dingen die je eerst van je hond vraagt, maar na verloop van tijd doet hij het helemaal uit zichzelf.

Ik weet niet of dit ook geschikt is voor een Akita, want ik ken dat ras niet zo goed, maar dit soort structuur en kaders komen eigenlijk altijd wel van pas.