Hoi allemaal,
Ik ben op zoek naar ervaringen van mensen die in een soortgelijke situatie met hun kat hebben gezeten, want ik ben het even kwijt en ben emotioneel behoorlijk uitgeput.
Mijn kat June heeft al een tijdje last van zijn spijsvertering. Hij krijgt al langere tijd aangepaste voeding en heeft in het verleden al vaker last gehad van diarree, maar dat bleef meestal beheersbaar en trok uiteindelijk weg met de behandeling van de dierenarts (vooral Loperamide). Hij krijgt speciale voeding voor spijsverteringsproblemen.
Sinds ruim een week zit hij in een veel ergere crisis dan normaal. De diarree komt nu heel vaak voor, soms zelfs elke 1 tot 2 uur. Wat me vooral zorgen baart, is dat hij er deze keer echt last van lijkt te hebben: hij is onrustig, miawt op een vreemde manier (terwijl hij normaal gesproken nooit miawt), zoekt steeds naar een andere houding en wil niet dat zijn buik wordt aangeraakt... Ik heb het idee dat hij echt pijn heeft.
Toch zijn er ook momenten die me geruststellen: hij eet, hij drinkt, hij gaat de tuin in, hij wast zichzelf en heeft zelfs een muis meegebracht... Maar ik merk dat hij minder lekker in zijn vel zit dan voorheen en deze crisis beangstigt me enorm. Ik ben bang dat het me niet lukt om hem te helpen en dat het blijvend wordt.
Mijn dierenarts houdt June goed in de gaten en past de behandeling aan. Na een heel slechte nacht raadde ze me aan om te stoppen met de Loperamide, omdat een intolerantie mogelijk is. We gaan nu door met de cortison, probiotica en een darmbeschermer met psyllium. We houden zijn toestand nauwgezet in de gaten.
Even ter info: June is extreem gestrest bij de dierenarts en raakt dan echt in paniek. Daarom laten zware onderzoeken (opname, narcose, specialistisch onderzoek...) me ook flink twijfelen.
Ik zou heel graag in contact komen met mensen die een kat hebben met:
chronische diarree of zware aanvallen;
een vermoeden van IBD (chronische darmontsteking) / darmontsteking / colitis;
periodes waarin niets leek te werken;
behandelingen waarbij het lang duurde voordat er een balans was gevonden.
Is het sommigen van jullie gelukt om je kat op de lange termijn stabiel te krijgen? Hebben jullie ook van die heftige aanvallen met duidelijke pijn meegemaakt waarna het toch weer verbeterde? Kan het een paar weken duren voordat de stoelgang weer een beetje normaal wordt?
Welke onderzoeken hebben jullie laten doen?
Alvast heel erg bedankt aan iedereen die de tijd neemt om zijn of haar ervaring te delen. Ik maak me op dit moment echt veel zorgen en ik moet vooral weten dat er andere katten zijn die met dit soort problemen leven en toch een goede kwaliteit van leven kunnen hebben.
