OCD schaduwjagen

Hoi,
Je bericht is echt ontroerend, je merkt aan alles hoe erg je je inzet voor Vaïa en hoe lastig de situatie is.

Je hebt al heel veel gedaan (dierenarts, gedragstherapeut, behandeling), dus je bent duidelijk op de goede weg. Een bezoek aan een veterinaire neuroloog lijkt me een heel goed idee om een neurologische oorzaak (zoals partiële epilepsie of iets anders) definitief uit te sluiten, zeker gezien de heftigheid van de aanvallen.

Het incident met de chihuahua kan te maken hebben met oplopende frustratie of een moment van overprikkeling, wat een ongewone reactie kan verklaren.

Heel veel sterkte,

Maëlla

Ik denk dat je op zoek moet gaan naar een gedragstherapeut en een dierenarts die goed bekend zijn met dit soort stoornissen. Bij sommige rassen komt dit vaker voor, maar hoe later je het corrigeert, hoe moeilijker het wordt om het haar af te leren. En met de juiste aanpak kan het maanden duren. Je moet jezelf echt dwingen om haar absoluut niet op schaduwen te laten jagen (en dan bedoel ik natuurlijk niet dat je gewelddadig tegen haar moet zijn hoor! ^^). Je partner heeft een enorme flater geslagen door haar urenlang de spanning te laten opbouwen; ze raakte gefrustreerd door iets wat ze niet kon vangen en reageerde dat af op het kleine hondje.

Ik denk niet dat het een neurologisch probleem is, want het is "gewoon een slechte gewoonte die erin is geslopen" en die zo sterk is geworden dat het een verslaving is geworden.

Tijdens het jagen (zelfs met een bal, waar sommige honden trouwens ook verslaafd aan raken) achtervolgt de hond zijn prooi. Hij maakt dan dopamine aan (het gelukshormoon) en het vangen ervan stelt hem gerust (door een hormoon waarvan ik de naam even kwijt ben).

Het probleem met een schaduw is dat die nooit gevangen wordt. De dopamine geeft haar wel het plezier van de jacht (fixeren, vangen...), maar de frustratie bouwt zich op en zorgt voor een stijging van het cortisolgehalte (het stresshormoon). Dus de hond probeert zich fijn te voelen door op een prooi te jagen, maar wordt neurotisch omdat ze die niet te pakken krijgt.

Je kunt haar medicatie geven, maar het zal nooit overgaan als je niet de juiste stappen onderneemt om haar er definitief van te laten afkicken.

Op dit punt kun je niet meer proberen om die momenten alleen maar te beperken; je moet er echt mee stoppen, ook al betekent dat dat je de hele dag de rolluiken dicht moet houden. Er bestaan UV-maskers voor honden; door het zicht volledig te blokkeren, zou je die schaduwjaag-sessies misschien kunnen doorbreken. Nou ja, het klinkt misschien extreem, alsof je hond blind wordt, maar het kan een idee zijn. Maar goed, ik ben geen gedragstherapeut en niet gekwalificeerd voor dit soort stoornissen, dus neem wat ik zeg niet té serieus ^^'.