Poes die constant miauut

Jnlscn
Jnlscn Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
Rapporteren

Hoi allemaal,

Ik weet niet of dit bericht veel aandacht krijgt, maar ik raak steeds wanhopiger en heb behoefte aan een frisse blik van buitenaf.

Ik heb al bijna 4 jaar een poes die Hava heet, we hebben een ontzettend hechte band en ik heb altijd alleen met haar gewoond. Ze heeft altijd toegang gehad tot vensterbanken (ik heb met haar in veel verschillende appartementen gewoond). Precies een jaar geleden ben ik drie maanden bij mijn ouders ingetrokken, waar ze toegang had tot een grote tuin (ze kende de buitenwereld al een beetje, want ik nam haar vroeger regelmatig mee naar buiten). Ze heeft er enorm van genoten en was dol op buiten zijn. Daarna ben ik verhuisd naar een appartement met weinig te zien vanuit het raam, maar er was wel een kleine binnenplaats van 15 à 20m², alleen beton, niets spectaculairs, maar ze ging er heel graag naartoe. Het was een klein appartement van 30m² met maar één raam naar buiten. Een maand geleden ben ik samen met mijn partner ingetrokken in een geweldig appartement. Het is 50m², er zijn veel ramen, en ze heeft beschermde toegang tot het raam met het meest stimulerende uitzicht. Maar toch doet ze niets anders dan huilen voor de voordeur, dag en nacht, en ze glipt naar buiten zodra de deur iets te lang openblijft.

Ze heeft van alles om zich mee bezig te houden: veel speeltjes, ik speel elke dag met haar, een krabpaal en krabplanken in overvloed, een interactieve voederpuzzel voor haar brokjes, en ze eet haar natvoer uit een likmat, enzovoort. Gezien haar enorme drang om naar buiten te gaan, heb ik een keer geprobeerd haar mee te nemen naar het park vlakbij, maar dat liep slecht af: een hond probeerde haar aan te vallen en ik raakte gewond. Sindsdien ben ik er een beetje tegen opgewassen om haar weer mee naar buiten te nemen. Ik ben van plan om binnenkort een muurparcours te installeren zodat ze in de woonkamer kan klimmen en haar energie kwijt kan. Maar in de tussentijd heb ik het gevoel dat wat ik haar bied niet genoeg is en dat ze zich verveelt, ook al doe ik mijn best om haar bezig te houden.

Hava heeft altijd snel verveling gehad, en ik heb het gevoel dat nu ze de smaak van buiten heeft gekregen toen ik bij mijn ouders woonde, binnenspeelgoed haar veel minder interesseert.

Men zegt me dat ik haar moet negeren als ze voor de deur huilt, zodat ik het gedrag niet versterk. Maar ik heb het gevoel dat het weinig uitmaakt: het kan iets kalmeren, maar zodra ze de kans krijgt om de trap van het gebouw op te glippen, begint het gedrag weer van voren af aan.

Voor degenen die me willen zeggen dat mijn kat niet gelukkig is en dat het beter is om haar te laten adopteren door iemand met toegang tot buiten: ik begrijp die redenering. Maar Hava is een heel angstige poes die al onder behandeling is geweest en die alleen mij kent als houvast in haar leven. Ze staat erg gesloten ten opzichte van andere mensen. Ik denk dus niet dat dat de oplossing is.

Als je ook maar een tip, een idee of iets anders hebt om me te helpen Hava meer op haar gemak te laten voelen in deze nieuwe omgeving, dan hoor ik het heel graag, want het doet me pijn om haar zo te zien.

Bedankt voor het lezen, en een hele fijne dag gewenst!

Vertaald Frans
icon info

De inhoud van het forum wordt soms vanuit een andere taal vertaald en berichten kunnen betrekking hebben op landen met andere dierenwetten. Doe je onderzoek voordat je beslissingen neemt.

Omdat het forum automatisch door AI wordt vertaald, kunnen de vertalingen fouten bevatten.

Editor laden

Schrijf je bericht en upload een foto als je dat wilt. Wees beleefd in je uitwisselingen

Je bericht zal zichtbaar zijn voor alle leden van het internationale Wamiz-forum.

3 antwoorden
Sorteren op:
  • ProvetoJuniorConseil
    Provetojuniorconseil Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Geverifieerde expert
    Rapporteren

    Hoi,

    Hava lijkt vooral gefrustreerd doordat ze niet meer naar buiten kan nadat ze daar eenmaal aan geproefd heeft, meer dan dat ze echt "ongelukkig" is bij jou. Gezien alles wat je al doet, ben je duidelijk heel erg betrokken bij haar welzijn. De recente verhuizing en het samenwonen met een nieuw persoon kunnen haar onrust en de drang om naar buiten te gaan ook versterken. Het belangrijkste is vooral consequent blijven: voorkomen dat ze kan ontsnappen, niet reageren op het gemiauw bij de deur en haar omgeving blijven verrijken zoals je nu al doet. Een klimmuur is een heel goed idee, zeker voor een actieve kat die snel geprikkeld is. Jachtspelletjes met een beloning in de vorm van voer aan het einde werken vaak beter dan speeltjes waar ze alleen mee moet spelen. Je kunt ook proberen om de toegang tot geurtjes en het naar buiten kijken te verbeteren (beveiligd raam, hoge uitkijkplekken, kattengras...). En mocht haar onrust ondanks alles groot blijven, dan kan een kattengedragstherapeut eventueel passende oplossingen bieden, soms met tijdelijke rustgevende hulpmiddelen.

    Groetjes,

    Romane

    Vertaald Frans
    C
    Chatzen Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Je merkt echt hoe betrokken je bent bij Hava, en eerlijk gezegd heb je al ontzettend veel goede dingen gedaan.

    Wat je beschrijft is heel typerend voor een kat die van het buitenleven heeft geproefd en binnen niet meer hetzelfde niveau van stimulatie kan vinden. Het probleem is niet dat je omgeving niet goed is… het is dat het anders is dan wat ze gewend was.

    Dat ze voor de deur miauwt en probeert te ontsnappen, wijst vooral op frustratie over de toegang naar buiten, niet op een gebrek aan liefde of verzorging.

    Je bent duidelijk op de goede weg met wat je van plan bent:

    • het wandparcours → uitstekend, dat gaat haar echt helpen om haar energie kwijt te raken en weer controle te krijgen

    • dagelijks spelen → onmisbaar, maar soms moet je het meer als een "jacht" aanpakken dan als een "spelletje" (eindigen met een beloning in de vorm van eten helpt enorm)

    Twee concrete tips die echt een verschil kunnen maken:

    👉 Creëer een "buiten-illusie"

    • zet een beveiligd raam op een kiertje voor de geurtjes

    • voeg kattenplanten toe (kattenkruid, valeriaan)

    • plaats een hoge uitkijkpost met uitzicht (belangrijk voor haar brein)

    👉 Stuur het kritieke moment bij (de deur)

    • het miauwen niet bevestigen of belonen (dat doe je goed)

    • MAAR vooral afleiden VOORDAT de spanning bij haar te hoog oploopt
      → voorbeeld: intensief spelen + een snoepje vlak voor de momenten waarop ze het hardst zeurt

    👉 Heel belangrijk: consequent blijven
    Je hebt het zelf al goed aangevoeld: de kleinste keer dat je "zwicht", wakkert het gedrag weer aan. Bij katten werkt dat helaas heel sterk.

    Laatste belangrijke punt:
    gezien haar angstige karakter en het feit dat ze zo aan je gehecht is, zou haar ergens anders laten adopteren waarschijnlijk veel stressvoller voor haar zijn dan de huidige situatie. Je hebt gelijk dat je daar niet voor kiest.

    Eerlijk gezegd zit je er echt niet naast.
    Je zit gewoon in een aanpassingsfase… die bij sommige katten erg lang kan duren.

    Met het wandparcours + stimulatie die nog meer op jagen gericht is + regelmaat, is de kans groot dat het geleidelijk aan rustiger wordt.

    Zet 'm op, je doet echt wat nodig is 👍

    Chatzen 🐾

    Vertaald Frans
    P
    Passionchat88 Pictogram dat de vlag voorstelt Frans
    Rapporteren

    Hoi,

    Bedankt voor je uitgebreide bericht, je merkt echt hoeveel je van Hava houdt.

    Wat je beschrijft klinkt heel erg als een kat die van de vrijheid heeft geproefd en nu moeite heeft met de beperkingen van een appartement. Dit komt vaak voor bij katten die naar buiten mochten, zeker als dat voor een langere tijd was.

    Een paar tips die misschien kunnen helpen:

    Dat klimparcours aan de muur dat je van plan bent, is een heel goed idee. Verticale ruimte is essentieel voor angstige katten; het geeft ze een gevoel van controle over hun omgeving.

    Wat betreft het miauwen voor de deur: negeren is de juiste aanpak, maar dat vraagt echt om volharding gedurende meerdere weken. Zodra je ook maar één keer toegeeft, sta je helaas weer op nul.

    Heb je er al eens aan gedacht om binnenshuis kattengras of kattenkruid aan te bieden? Dat kan voor een kleine geurprikkeling zorgen die lijkt op de buitenwereld.

    Het feit dat ze van nature angstig is en erg aan jou gehecht is, is ook belangrijke informatie. Soms kan een consult bij een kattengedragstherapeut in zulke gevallen echt helpen.

    Sterkte, je doet overduidelijk je best voor haar.

    Vertaald Frans
  • 3 reacties van 3

  • Heb je een vraag? Of wil je een ervaring delen? Schrijf een bericht!