Enorm veel spijt van de adoptie van mijn puppy

Hoi!

Zou je overwegen om je kind weg te doen omdat hij in bed plast? Vast niet! Voor mij is spijt hebben in dit geval echt geen optie.

Ik stel voor dat je jezelf herpakt en de controle weer terugneemt.
Zo'n jonge pup heeft tijd nodig en het is belangrijk dat je hem die tijd ook geeft.
Mijn CKC-reu deed precies hetzelfde. De tweede ook. Inmiddels zijn ze 2 en 4 jaar oud.
Vanaf het begin moet je een manier vinden om veel tijd aan de hond te besteden. En leer hem geleidelijk aan om alleen te blijven. Voordat ze 8 maanden oud waren, aarzelde ik nooit om de hond in de badkamer te laten als ik lang weg was. Als je er alleen voor staat, moet je je gewoon zien te redden. Rond de leeftijd van 1 jaar ben ik begonnen ze alleen te laten in het hele huis (200 m2).
Het is dus heel normaal:

- dat ze je volgen

- het bijten/knabbelen

- het slopen

Je moet hem bezighouden / iets geven om op te kluiven.

Bovendien is het een teefje. Je zult dus een opvoeding moeten vinden die past bij haar behoeften.

Sterkte!

P.S. Dit is een forum. We staan niet met onze neus bovenop de situatie om je een perfect antwoord te kunnen geven, maar we proberen ons best te doen.

Hoi! Hoe is het inmiddels gegaan? Hoe sta je er nu voor?

Een klein hondje heeft nog wat opvoeding nodig. Wanneer ze in je voeten wil bijten, moet je op een resolute toon "nee" zeggen.

Dat is alweer een hele tijd geleden, ze is op haar achtste overleden aan een hartaanval zoals wel meer boxers, maar als pup heeft ze hard gevochten om te blijven leven. We weten niet waar ze die ziekte had opgelopen, maar ongetwijfeld bij de fokker. Net als jij hebben we al onze energie gestoken in haar redding, we dachten aan niets anders.

Geef niet op, hou vol. Sterkte!

Hoi Neva,

Je berichtje heeft me echt geraakt. Je kleintje heeft echt geluk dat ze bij jou mag wonen :)

Je meisje heeft echt hard gevochten en ze is superdapper geweest voor zo'n kleintje, en dat komt echt door jouw onvoorwaardelijke liefde en toewijding. Echt een dikke pluim voor jullie allebei, want hondenziekte kan fataal zijn.

Het klopt dat giardia "niks" is vergeleken met wat jouw kleintje heeft meegemaakt, maar het vraagt fysiek zo veel van je als baasje, en dat sloopt je op een gegeven moment ook mentaal. En dan zijn er ook nog die terugvallen... Ik geef toe dat ik loop te zeuren en te klagen (dat zit nou eenmaal in mijn karakter :D), maar ik moet het gewoon even kwijt om daarna weer met frisse moed verder te kunnen. Sinds Alice in mijn leven is, heb ik nooit getwijfeld; zij komt op de eerste plaats en ik denk alleen maar aan haar. Ik zit er bovenop wat haar gezondheid betreft en ik kan uren naar haar kijken. Ik hou ontzettend veel van haar, dat is zeker.

Ja, natuurlijk heb ik de fokster vanaf het begin laten weten dat ze giardia had. Ik zag trouwens in haar paspoort dat ze al twee Panacur-kuren (ontwormingsmiddel tegen giardia) had gehad voordat ik haar adopteerde, waarvan de laatste zelfs maar 10 dagen voordat ze met mij mee naar huis ging! Hoewel ik wist dat die parasiet van de fokkerij kwam, heb ik haar nooit iets verweten. Mijn prioriteit lag op dat moment gewoon bij het beter maken van Alice en ik hoopte op goed advies van haar. Ik probeer altijd verschillende meningen te horen naast die van de dierenartsen. De fokster gaf me wel wat kleine tips, maar ze repte met geen woord over het feit dat het bij haar vandaan kon komen, alsof haar neus bloedde :D

Ik heb de energie en de zin niet om stappen te ondernemen tegen de fokker. Gedane zaken nemen geen keer, en het enige wat voor mij telt is dat mijn kleine meid beter wordt. De eerste maand na de adoptie reageerde de fokster nog wel (misschien omdat er een soort garantie gold?), maar daarna was het opeens POUF, geen enkele reactie meer :D

Hoe dan ook, ik ga binnenkort zeker een negatieve review over deze fokker schrijven. Ik zal niet te diep op de details ingaan, maar gewoon zeggen dat mijn ervaring een ramp was en dat ik deze fokker niet aanbeveel.

En hoe zit het met jouw kleintje, hoe heeft zij hondenziekte opgelopen? Had ze haar herhalingsprik al gehad?

Fijne avond en ik hoor graag weer van je!

Geef de moed niet op. Ik heb met mijn eerste hondje precies hetzelfde meegemaakt; ze was zo ziek dat we haar bijna waren verloren. Ik weet hoe slopend en wanhopig het is, je hebt op een gegeven moment echt de neiging om de handdoek in de ring te gooien. Maar onze wil om haar te redden was sterker, omdat we ondanks alles al zo aan haar gehecht waren. Als ik die vermoeidheid zag en tegelijkertijd de dankbaarheid in die kleine puppy-oogjes vol liefde, gaf me dat nog meer kracht om door te zetten. En wat ben ik blij dat we dat gedaan hebben! Zodra ze na weken behandeling eindelijk beter was, was het alleen maar puur geluk en ben je de ellende snel weer vergeten. 

Giardia krijg je er uiteindelijk wel onder, maar bij hondenziekte was dat bij ons veel minder zeker. Destijds wisten we ook nog niet wat onze mogelijkheden waren. Je kunt nu ook stappen ondernemen tegen de fokker, want de fokkerij is overduidelijk niet in orde. Heb je al contact met ze opgenomen? Hebben ze je een gezondheidsverklaring gegeven van minder dan een week oud, zoals ze verplicht zijn? Als dat zo is, neem dan contact op met de dierenarts die de pup heeft nagekeken voordat je haar adopteerde. Vraag hem waarom hij niet heeft gezien dat de fokkerij niet voldeed aan de regels voor adoptie en meld hem bij de tuchtraad voor dierenartsen als hij een gezondheidsverklaring heeft afgegeven die niet klopte. Sommige dierenartsen knijpen namelijk een oogje toe bij twijfelachtige praktijken van fokkers om hun klanten niet te verliezen; wees daar duidelijk over tegen hem. Te veel mensen die een dier adopteren worden opgelicht en dat schaadt de reputatie van de goede fokkers en dierenartsen.

Goedenavond Kikaah,

Pff, ik heb inderdaad echt pech...

Giardia is een erg hardnekkige parasiet en ik weet niet of ik dit nog drie maanden volhoud... Eerlijk gezegd denk ik van niet.

De tweede behandeling die ze nu krijgt, heeft totaal geen effect.

Daarbij komt dat de huisdierenverzekering niet alle kosten wil dekken die ik tot nu toe heb gemaakt (al meer dan 600 euro), omdat het een paar dagen voor de aanmelding is gebeurd.

Wat betreft hulp krijgen: ik denk dat niemand er zin in heeft om mijn hondje zelfs maar voor een dagje over te nemen. De hele dag stinkende poep opruimen... dan sturen ze me meteen weg.

Waar ik me de meeste zorgen over maak, is dat dit blijvende schade zal aanrichten aan haar spijsvertering en dat haar onrustige gedrag komt door die parasiet die haar zo'n ongemak bezorgt. Arm ding... Ze heeft zo'n slechte start van haar leventje.

Dit forum is een soort therapie voor me, want het zit me echt hoog.

Wat een ellende... Helaas is het geen nachtmerrie, maar de trieste realiteit.

Ik ben zo jaloers op de mensen met een gezonde pup! Wat een geluk hebben zij!

Bedankt voor je berichtje.

Fijne avond!

Je hebt geen fout gemaakt, het is gewoon dikke pech. Maar als het straks weer wat beter met hem gaat, zie je het allemaal wel weer wat helderder ^^

Hoi Apolline,

Bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn bericht te lezen en te beantwoorden. Op jouw advies heb ik net een stoomreiniger besteld om mijn vloeren, bank, fauteuil, meubels, echt alles schoon te maken! Ik had inderdaad al gehoord dat dit de beste manier is om van giardia in huis af te komen.
Ik hoop oprecht dat deze periode snel achter de rug is :)

Heel erg bedankt en tot snel!

Hoi,

Ik begrijp heel goed dat waar je nu doorheen gaat ontzettend zwaar is, zeker bij een eerste adoptie. Je bent echt niet de enige die een moeilijke start heeft met een pup. De combinatie van gezondheidsproblemen (vooral die hardnekkige giardia), slaapgebrek en het normale maar soms lastige puppygedrag (bijten, slopen...) kan je fysiek en mentaal al snel uitputten.

Dit ligt natuurlijk absoluut niet aan een gebrek aan inzet of kunde van jouw kant, maar het is simpelweg een opeenstapeling van heftige factoren die je moet zien te managen.

Wat betreft de giardia: weet dat het soms nodig is om meerdere kuren Panacur te combineren met andere antibiotica (overleg dit wel even met je dierenarts). Blijf ook streng desinfecteren, bij voorkeur met stoom, omdat dit erg effectief is tegen de cysten. Je kunt ook altijd om een second opinion vragen bij een andere dierenarts als de besmetting blijft aanhouden.

En vergeet niet om echt even een pauze voor jezelf in te lassen: vraag om hulp, al is het maar voor een paar dagen, aan een hondenoppas of een bekende. Zo krijg je even de ruimte om voor jezelf te zorgen. Je hebt al enorm veel doorzettingsvermogen en moed getoond, dus het is heel logisch dat je nu even rust nodig hebt. De band met je pup is niet kapot, maar je hebt gewoon even ademruimte nodig om die band weer te kunnen voelen.

Fijne avond en heel veel succes,

Apolline