Hoi,
We hebben onze kat, echt onze beste maat, nu 3 jaar geleden geadopteerd. Hij was toen net 2 maanden oud. Hij was de enige in het nest en zijn moeder keek totaal niet naar hem om. Hij is dus niet goed gespeend.
Hij heeft altijd al een apart karakter gehad en we vroegen ons af of het nou echt het 'tijgersyndroom' was. Na een recente verhuizing (vermoeden we) werd het erger en begon hij ons echt aan te vallen, vooral mijn vriendin. De dierenarts heeft deze week de diagnose bevestigd. Hij krijgt nu medicatie (Neurontin, werkzame stof: gabapentine) en we leren ermee omgaan. We hebben al veel veranderd in ons dagelijks leven om die woede-uitbarstingen te beperken en we zien na een paar dagen al verbetering. Ter info: hij komt bijna nooit buiten, alleen op ons terras. Hij is altijd al doodsbang geweest voor geluiden van buiten.
Ik schrijf dit bericht omdat ik op zoek ben naar tips van mensen die ook een kat met het tijgersyndroom hebben.
Wat wij al hebben aangepast:
- geen onbeperkt voer meer, maar vaste maaltijden: wij zijn nu weer degene die het eten geven
- we zetten hem een paar keer per dag 10 minuten apart in een kamer: wij als baasjes willen rust en bepalen dat jij even apart moet
- sinds 2 dagen heb ik een knuffel weggehaald waar hij de hele tijd op 'joeg'. Vaak werd hij na dat jagen namelijk agressief naar ons toe
- hij slaapt 's nachts niet meer bij ons en heeft dan geen toegang tot het grootste deel van het appartement: wij hebben dus meer territorium dan hij
We horen heel graag jullie tips om zijn leven (en dat van ons) te verbeteren, zodat het dagelijks leven voor iedereen weer fijn wordt.
Fijne avond,
P-A
