Hoi,
Ik probeer nu al meer dan een jaar te begrijpen wat er aan de hand is met mijn kat, Murphy. Het is een kater van 4 jaar die ik alleen op straat heb gevonden toen hij pas anderhalve maand oud was. Sindsdien is hij gecastreerd, gevaccineerd en ontwormd. Hij leeft binnen in een groot appartement, samen met zijn adoptiezusje, een poes die ik twee jaar geleden ook als kitten op straat heb gevonden. Murphy is een rustige, nieuwsgierige kat. Hij is niet echt een speelvogel, maar wel ontzettend knuffelig en sociaal.
Afgelopen november (2022) begon hij onrustig gedrag te vertonen dat ik niet van hem kende (door de gangen rennen, verwijde pupillen, miauwen, ijsberen door het appartement, ineens meer willen spelen...). Omdat ik dit gedrag niet begreep en het bleef aanhouden, ben ik in december met hem naar de dierenarts gegaan. Maar voor hem was er natuurlijk niets abnormaals te zien. Dat gedrag werd later minder, maar er kwam iets anders voor in de plaats: hij begon zijn haar uit te trekken bij zijn onderrug en zijn staart. Even ter info: in november 2022 heb ik ongeveer twee weken lang een ondervoed kitten van 6 maanden van de straat opgevangen. Hij zat in een aparte kamer en heeft nooit direct contact gehad met mijn eigen kat. De dierenartsen die ik heb gesproken zeiden allemaal dat er geen verband is en dat er niets overgedragen kan zijn, maar ik meld het toch maar even.
Sinds januari 2023 loop ik de deur plat bij de dierenarts om alle mogelijke oorzaken weg te strepen:
- hij reageerde niet op een cortisonenprik tegen allergie
- hij heeft geen vlooien en reageerde niet op de vlooienbehandeling
- hij heeft een strikt hypoallergeen dieet gevolgd zonder resultaat
- de testen op schimmel (ringworm) waren negatief
- zijn bloedwaarden zijn perfect, en er is niets te zien op de röntgenfoto of de scan (er was een vlekje op de longen te zien, maar na een longpunctie bleek het geen tumor te zijn; de hypothese is dat hij een reactie heeft gehad op de narcose)
- de osteopaat die hem heeft onderzocht, zag symptomen van het rolling skin syndrome en wat zij een 'desynchronisatie van de organen' noemt tussen de schedel en het onderlichaam
- onze dierenarts sluit gedragsproblemen uit omdat we hem een bepaalde behandeling (Reconcile) hebben gegeven om hem te kalmeren
Ondanks dit alles lijkt hij wel goed te reageren op een behandeling tegen de pijn. Als hij die krijgt, trekt hij minder aan zijn haren. Maar dat is het ook niet helemaal en ik denk dat hij nog steeds ongemak of pijn voelt, want de laatste maanden is hij soms afstandelijk en lusteloos. Hij slaapt de hele dag en zoekt mijn gezelschap niet meer op zoals eerst. Ook trekt hij niet meer op met mijn andere poes, terwijl ze vroeger onafscheidelijk waren.
Ik ben radeloos, we draaien in cirkeltjes. Mijn huidige dierenarts stelt nu lasertherapie voor tegen de pijn, maar er zijn verder geen aanknopingspunten of andere theorieën die het hoe en waarom verklaren.
Ik overweeg om een gedragstherapeut voor dieren in te schakelen en contact op te nemen met een gespecialiseerde kattenkliniek voor een second opinion. Misschien moet ik wel gewoon opnieuw beginnen bij een andere dierenarts.
Het enige wat ik wil, is dat Murphy weer de oude wordt. Ik mis mijn gelukkige, gezonde kat van vroeger. Ik kan het niet aanzien dat hij er zo aan toe is en ik ben bang dat de situatie nooit zal veranderen.
Mochten jullie tips hebben, iets soortgelijks hebben meegemaakt of iemand kennen die dit ook heeft gehad: ik hoor het heel graag!
Sorry voor het lange verhaal trouwens...
