Wanneer de opvoeding van de hond spanningen in de relatie veroorzaakt

Even een vraagje, hoe vaak laat je hem uit voor een wandeling? Hoe lang en in wat voor omgeving? Welke activiteiten (al is het maar iets heel kleins) doen jullie samen?

Wat doet hij als hij in de tuin is? Als hij het liefst de wacht houdt, is dat nou eenmaal de taak van een Pyrenese berghond, dus op zich best logisch. Wat dat betreft maak ik me niet zo'n zorgen, maar het is inderdaad niet ideaal dat hij tot bij de buren kan komen; dat is niet fijn voor hen en ook gevaarlijk. Misschien kun je de aanleglijn verplaatsen zodat hij daar niet meer bij kan.

Hoi @Provetjuniorconseil, @Kikaah en @Picco85. Bedankt voor jullie reacties en de interesse in mijn vraag. Mijn vrouw en ik hebben jullie berichten gelezen en wat daar vooral uit naar voren komt, is dat we naar een hondentrainer moeten gaan. Mijn vrouw is hiermee akkoord gegaan en we gaan binnenkort een afspraak maken. Dat, en een check-up bij de dierenarts om een medische oorzaak uit te sluiten. Zo kunnen we met een goede basis aan de slag.

@Kikaah, ja je hebt gelijk over de eigen etensbakjes en over het feit dat het niet mijn probleem is als zij het prima vindt dat hij tegen haar oprijdt terwijl ze hem aait. Achteraf gezien stoorde het me omdat het voelde als een gebrek aan respect van de hond, maar dat is misschien puur mijn interpretatie, niets meer dan dat. Wat betreft het binnen zijn behoefte doen: dat gebeurt zowel overdag als 's nachts. Wat ik nog het minst begrijp, is dat hij de hele dag buiten is en dan twee minuten na binnenkomst in huis plast...

Wanneer hij agressief is, is dat op de momenten dat hij voor het huis aan de lijn ligt. Mijn vrouw heeft hem aan een sleeplijn van 10 meter gelegd zodat hij de ruimte heeft, maar hij kan makkelijk bij de heg van de buren aan de straatkant komen en zelfs hun terrein op. Het meningsverschil dat we hierover hebben, is dat ik het er niet mee eens ben dat een hond, ook al ligt hij vast, tot bij de buren (en op de openbare weg) kan komen om hen daar lastig te vallen. Zijn ren is veel groter (ter herinnering: 600 m2) dan de bewegingsvrijheid die hij aan de lijn heeft. Maar hij blijft liever voor het huis wachten op voorbijgangers (en onze buren) om naar ze te grommen, in plaats van van de tuin te genieten. Aangezien hij in de tuin niet eenzamer is dan wanneer hij voor het huis vastligt, is het geen kwestie van gezelschap zoeken. En mijn vrouw geeft toe en laat hem voor het huis, "want anders is hij ongelukkig". Ik zet hem in de ren, maar zij haalt hem er weer uit om hem voor het huis te leggen.

Dat was het!

Een kattenluikje kan niet, de verzekering accepteert zo'n opening in de deur niet.

Hoi,

Je ongerustheid is heel begrijpelijk, zeker wat betreft de reacties naar je zoon en je buren toe. In zo'n situatie is het denk ik belangrijk om niet te kijken naar wie van jullie twee 'gelijk' heeft, maar om duidelijke regels af te spreken en vooral de veiligheid van iedereen te waarborgen.

Agressief gedrag en het herhaaldelijk binnen plassen of poepen moeten ook serieus genomen worden en niet zomaar als 'karakter' worden afgedaan. Een bezoek aan de dierenarts kan in eerste instantie een medische oorzaak uitsluiten, en daarna kan een gedragsdeskundige je helpen om de triggers te begrijpen en een passend plan van aanpak op te stellen.

Vermijd in de tussentijd situaties waarin hij tegenover de buren of je zoon komt te staan en zorg dat er geen vrij contact is met mensen die hij kan bedreigen. Je hond is misschien niet 'vals', maar een hond die gromt, blaft en trekt om bij iemand te komen, moet je echt zien als een risico.

Veel sterkte hiermee, en aarzel vooral niet om hulp te vragen: het is geen falen in de opvoeding, juist niet.

Groetjes,

Victoire

Je moet over sommige dingen een compromis zien te vinden en andere zaken die je het belangrijkst vindt opnieuw bespreken.

Wat betreft het klaarmaken van de voerbak: koop voor je vrouw bijvoorbeeld speciaal keukengerei voor de hond en zet dat klaar in een aparte opbergdoos of een houder met een mooi label met de naam van de hond erop. Iets moois en persoonlijks doet het altijd goed 😉

Dat ze de hond knuffelt en daarbij omver wordt gelopen... tja, dat is haar probleem en niet het jouwe. Dat is iets wat je moet loslaten.

Waarom installeer je geen hondenluik zodat hij kan gaan en staan waar hij wil? Natuurlijk neemt een luik op zijn formaat flink wat ruimte in beslag, maar het kan een goed idee zijn zodat hij naar binnen en buiten kan wanneer hij wil zonder het steeds te moeten 'vragen'. Daarnaast is het goed om te weten waarom hij steeds naar binnen en buiten wil. Wacht hij ergens op? Een wandeling? Als hij uiteindelijk binnen plast, wilde hij misschien iets duidelijk maken... een hoge nood? Hoe dan ook, als je vrouw graag voor portier speelt, is dat niet jouw zorg. Dat moet jij echt loslaten.

Trouwens, wat de zindelijkheid betreft: als hij de neiging heeft om binnen te plassen, zeker 's nachts, moet je de oorzaak zoeken. Het heeft geen zin om hem in die gevallen te straffen (en een hondenluik zou hierbij kunnen helpen). Misschien heeft hij stress?

In de tussentijd: als je vrouw wil dat hij in huis slaapt, is zij degene die hem moet uitlaten zodat hij zo laat mogelijk en zo vroeg mogelijk zijn behoefte kan doen, en zij moet dan natuurlijk ook schoonmaken.

Wat de agressie betreft, dat ligt wat gevoeliger. Ik geef je mijn mening en wat advies, maar ik ben geen professional. Ik denk dat je misschien contact moet zoeken met mensen die dit ras (de Patou) goed kennen. Het is ergens namelijk wel normaal dat hij wantrouwig is naar vreemden, ook al heeft hij ze eerder gezien, want ze horen niet bij zijn vertrouwde kring.

Je moet dus de juiste balans vinden tussen hem zijn werk laten doen en op het juiste moment ingrijpen. Op dit punt heeft je vrouw ongelijk, want een hond went daar niet zomaar aan. Hij heeft immers geen reden om te stoppen met zijn 'werk'.

Maar ik begrijp niet helemaal hoe jullie het aanpakken: als hij agressief doet tegen de buurvrouw, zet jij hem in zijn ren. En daarna haalt je vrouw hem eruit en lijnt hem aan?

Ik heb het gevoel dat niemand de ideale oplossing heeft... Opsluiten lost het probleem niet op, hem buiten vastleggen ook niet. Er is echt training nodig zodat de hond zijn werk kan doen zonder door het lint te gaan. Een Patou hoort niet agressief te zijn, maar afschrikwekkend, en hij heeft het vooral nodig dat jij er bent. Ik denk dat een goede hondentrainer die dit ras echt kent je het beste kan adviseren (zonder rukken aan de lijn, zonder schokband of andere dwangmiddelen en methodes).

Ik begrijp dat je vrouw niet erg enthousiast is over het inschakelen van een vreemde om je hond te trainen. Er zijn genoeg hondentrainers, en het is lastig om te weten wie bij je past zonder dat het meer problemen veroorzaakt dan oplost. Je kunt rustig de tijd nemen om op internet rond te kijken en informatie te zoeken, zonder dat je ergens aan vastzit.

Kijk misschien eens op Facebookgroepen of forums die gespecialiseerd zijn in dit hondenras.

Hoi

Dit is een beetje een verdrietig en lang verhaal.😇

Of er nu kinderen zijn of niet, twee volwassenen moeten kunnen begrijpen dat een hond alleen naar zijn baasje luistert. Anders doet hij gewoon waar hij zelf zin in heeft. Zeker als het een hond van 5 jaar is die al een heel verleden heeft... dat brengt de nodige risico's met zich mee ❌

Persoonlijk zou dit soort adoptie voor mij onmogelijk zijn. Mijn levensstijl vereist dat ik de opvoeding en dus het gedrag volledig onder controle heb. Dus: een puppy + zelf opvoeden, helemaal naar mijn hand.

In jouw geval is hij er nu eenmaal, dus je moet er het beste van maken. Een hond in huis nemen alsof het een lamp is, en hem dan weer wegdoen als hij niet meer bevalt... Zo werkt het helaas niet met een dier.

Hier zijn wat concrete adviezen:

• Om afstand te nemen en het overzicht te bewaren: een hondentrainer of gedragstherapeut is echt een noodzakelijke stap (om te proberen de controle terug te krijgen, want wij mensen spreken geen 'honds'). (De specialist kijkt naar het dier en de context voor het beste advies). Wij hier op het forum hebben dat overzicht en die expertise niet. Spreek eventueel een observatiegesprek af met zo'n trainer. Ik heb dat zelf twee keer gedaan. Dat duurt 2 uur en dan neem je alles door. Buiten de grote steden kost dat denk ik tussen de 50 en 70 €.

• Laat een volledig bloedonderzoek doen om te weten of die hond wel helemaal in orde is in zijn koppie. Voor mij is dat een goede manier om te weten vanuit welke basis we werken.

• Hak de knoop door wie de baas is en zorg dat de registratie van de chip (bij de databank) goed staat. Deze administratieve stap kan helpen om de rollen te bevestigen en een kader te scheppen.

• Ik raad je ook aan om een schriftje te pakken en de dagen van de hond bij te houden (eten, wandelingen, incidenten...). Ik vind dat echt een goudmijn, omdat het je laat inzien waarom een bepaald probleem ontstaat. Meestal is het een gevolg van iets dat eerder is gebeurd. Ik heb dit zelf gedaan met mijn twee King Charles spaniëls. Ik heb er enorm veel van geleerd, over de goede en de minder goede dingen. Al doe je het maar een maandje, dan is dat al heel waardevol, ook als input voor de gedragstherapeut.

• Stel de regels voor het dier één voor één vast. Voer de tweede pas in als de vorige onder de knie is. Bijvoorbeeld: ik laat hem zitten als ik hem iets wil zeggen. Ik ben zelf niet bepaald laks met de opvoeding. Ik merk elke dag hoe fijn en veilig het is om een goed opgevoede hond te hebben.

• Grote open ruimtes om een hond op te voeden: voor mij een no-go. Om een hond op te voeden kun je beter zijn directe omgeving beperken (slapen / eten).

• En verdiep je ook weer even goed in het ras. Want niet alle honden voed je op dezelfde manier op. De methode verschilt enorm per ras en temperament.

Ik laat het hier even bij. Zijn deze suggesties tot nu toe duidelijk voor je? En welk actieplan zou jij kunnen bedenken om nu te gaan testen?

Wat je nu doormaakt is een crisis waar je een uitweg voor moet vinden.

Veel succes en geduld