“Deze omgeving staat helaas bekend als dumpplaats voor dieren. Ik heb hier al honderden beesten gevonden”, legt Jennifer uit. Toen ze onlangs naar haar werk reed, werd haar aandacht getrokken door een omgekeerde houten kist in de berm.
Omdat ze haast had, reed ze eerst door. Maar haar dierenliefde liet haar niet los: “Er was iets niet pluis met die kist. Ik wist dat als ik niet zou omkeren om te kijken, het de hele dag door mijn hoofd zou spoken.” Ze keerde om, parkeerde haar auto en ontdekte een klein, grijs kitten in het gras. Toen ze de kist voorzichtig omdraaide, kropen er nog vier kleintjes uit.
Een race tegen de klok voor tien dagen oude kittens
Gezien de dringende situatie dacht ze niet eens aan haar lesrooster. “Ik ben snel naar huis gereden om alles te regelen. Ik was te laat voor mijn werk, maar deze kleintjes hadden absolute voorrang.” Uit onderzoek bleek dat de kittens amper tien dagen oud waren. Eén van hen had zijn oogjes zelfs nog niet open.
Op die leeftijd zijn kittens extreem kwetsbaar. Zonder hun moeder kunnen ze hun lichaamstemperatuur niet regelen en moeten ze elke twee uur de fles krijgen. Daarnaast moeten ze gestimuleerd worden om hun behoefte te doen. Zonder de hulp van de lerares hadden ze het in de zon maar een paar uur overleefd. Dankzij een netwerk van andere vrijwilligers kon Jennifer een schema opstellen, zodat de kittens ook tijdens haar lessen de fles kregen.
Een nestje "broodjes" en liefde op het eerste gezicht
Twee maanden later zijn de kwetsbare kleintjes veranderd in energieke kittens, elk met een eigen karakter. Om hun veerkracht te vieren, gaf de lerares ze namen die zijn geïnspireerd op verschillende broodsoorten: Brioche, Pita, Rye, Matzo en Pumpernickel.
De organisatie New Life Cat Rescue nam er vier onder haar hoede. Zij verblijven nu in een gastgezin in afwachting van hun definitieve adoptie. Voor de vijfde, Pumpernickel, was het lot al bezegeld. Jennifer besloot hem officieel te adopteren: “Na alles wat we samen hebben meegemaakt, voelde ik zo'n sterke band met hem dat ik hem niet kon laten gaan.”