Toen hij werd afgegeven in een asiel in Los Angeles, Verenigde Staten, had Doyle, een 4-jarige hond, niets bij zich dan een briefje van zijn familie. Enkele oprechte regels op een stuk papier, ontroerend genoeg om de harten te raken van de aanwezige vrijwilligers. Ze ontdekten een dier dat werd beschreven als gevoelig, ongewend aan de buitenwereld, en waarvan de eigenaren erkenden hem niet langer te kunnen houden vanwege een verhuizing.
Zoals vaak in zulke situaties zocht het asielpersoneel meteen naar een oplossing om hem niet achter tralies te laten. Daarom werd contact opgenomen met A Purposeful Rescue, een lokale liefdadigheidsorganisatie gespecialiseerd in honden uit overvolle asielen. Oprichter Hillary Rosen ontmoette Doyle kort na zijn aankomst, en het lezen van het briefje was genoeg om haar te overtuigen in te grijpen.
Doyle ontdekt een nieuw leven ver van verlating
Volgens de organisatie legde de brief uit dat Doyle niet gewend was aan andere honden en nauwelijks buiten was geweest. Zijn familie vertrouwde ook toe dat hij bang was voor verheven stemmen, terwijl ze benadrukten hoe zachtaardig hij was. Het idee om van hem afstand te doen leek hen het hart te breken, tot het punt waarop ze uitdrukkelijk vroegen hem een tweede kans te geven en hem niet te veroordelen.
Eenmaal opgehaald, werd Doyle naar de dierenarts gebracht om gecastreerd en verzorgd te worden. Daarna ging hij naar een pleeggezin, waar hij geleidelijk went aan een rustiger dagelijks leven. De vrijwilligers merken op dat hij sociaal, zacht en open voor interactie blijkt te zijn, wat hoop geeft op een snelle adoptie.
A Purposeful Rescue wijst erop dat Doyle niet het risico liep te worden geëuthanaseerd: andere liefdadigheidsorganisaties zouden waarschijnlijk zijn tussengekomen indien nodig. Maar zijn verhaal, zoals gedeeld op Instagram, versnelde het proces en riep talrijke steunbetuigingen op. Nu richten zijn redders zich op de volgende stap: het vinden van de familie die hem die bewuste "tweede kans" kan bieden, zoals zijn vorige eigenaren zo graag wilden.
