Mijn kat miauwt voor de voordeur

Er zijn ook katten waarbij de roep van hun instinct echt in hun genen en karakter verankerd zit...

Jagen, rondzwerven, ontdekken, enz.

Ik denk dat hun afstammingslijn daar een grote rol in speelt...

Als je bijvoorbeeld een kitten adopteert wiens voorouders al 20 generaties lang gewone huiskatten waren die op straat leefden of naar buiten mochten, dan zal dat kitten onbewust het buitenleven missen. Zonder dat hij precies weet wat hij mist, zal hij toch een gemis ervaren...

Hij zal een frustratie voelen die hij zelf niet eens begrijpt...

En dat uit zich dan in een kat die gedragsproblemen ontwikkelt: die bekende agressieve kat die de hele tijd krabt, die overprikkeld is, enzovoort...

Aan de andere kant zal bij een raskitten dat afstamt van showkatten die altijd in een appartement hebben geleefd, het instinct van een 'vrije' kat meer uit het genetisch materiaal verdwenen zijn dan bij een kitten waarvan de moeder een buitenkat was...

Ik zeg niet dat het een exacte wetenschap is, maar ik denk dat de kans groter is dat de eerste meer moeite heeft met het binnen zitten dan de tweede...

Als je erover nadenkt is het best logisch: een leeuw die in gevangenschap is geboren maar waarvan de moeder wild was in Afrika, zal sterkere instincten hebben dan een leeuw die in gevangenschap is geboren en wiens ouders en grootouders dat ook al waren...

Ik ben acht maanden gastgezin geweest voor een best wel lastige kat. Ik was van tevoren gewaarschuwd dat ik goed moest opletten bij het opendoen van de deur, omdat hij er elke keer vandoor probeerde te gaan.

Dat bleek ook echt zo te zijn: zodra ik thuiskwam, probeerde hij zich erlangs te wurmen en moest ik echt de weg blokkeren...

Op een gegeven moment dacht ik: weet je wat, als hij zo graag naar buiten wil, dan laat ik hem maar. Ik woon in een appartement en de deur komt uit op een gedeelde gang. Dus elke keer als ik thuiskwam, liet ik hem gewoon begaan en de gang verkennen.

Al snel was de lol er voor hem vanaf. Toen hij doorkreeg dat die deur alleen maar uitkwam op een dichte gang, boeide het hem niet meer en kon ik gewoon naar binnen stappen zonder dat hij nog een ontsnappingspoging deed.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat katten een hekel hebben aan dichte deuren. Jouw kat is misschien ook wel gefrustreerd door die deur waar hij niet doorheen kan.

Als ik het goed begrijp, kan hij niet echt ontsnappen? Als dat het geval is, probeer dan eens wat ik heb gedaan: geef hem gewoon vrije toegang tot dit "buiten". Grote kans dat hij er dan ineens veel minder zin in heeft (die bekende tegendraadsheid van katten ;) ).

Als hij echt naar buiten wil, je alles al hebt geprobeerd en hij die fixatie maar niet loslaat...

Zoek dan een nieuw gezin voor hem dat hem een leven buiten kan bieden...

Kijk eerst eens bij vrienden of familie, dan blijft hij bij mensen die je kent, waar je hem nog kunt opzoeken en op de hoogte blijft...

Het is een lastige beslissing, maar als hij anders zijn hele leven ongelukkig is...

Ik heb zelf ook zo'n kat gehad die nooit buiten was geweest, maar die er elke keer vandoor probeerde te gaan zodra de deur openging...

Ik heb hem toen aan een jong stel op het platteland gegeven. Zij hebben me nog heel lang updates en foto's van hem in de tuin gestuurd...

Hoi,

Met mijn katje is precies hetzelfde gebeurd... Afgelopen zondag hebben we hem meegenomen naar een vriendin om de katten aan elkaar voor te stellen. Echt een stomme fout... Hij was bang en heeft de hele middag in een hoekje gezeten, maar hij heeft geen fysiek contact gehad met de andere kat.

Aan het eind van de middag zijn we weer naar huis gegaan. Er was niks aan de hand en hij was blij om weer thuis te zijn. Maar sindsdien miauwt hij elke nacht aan één stuk door, vaak voor de voordeur. Ik heb van alles bedacht, vooral dat hij misschien krols was, ook al is dat onwaarschijnlijk omdat hij gecastreerd is. Maar na hem een paar dagen geobserveerd te hebben, is het duidelijk: hij wil echt naar buiten! Soms probeert hij er vandoor te glippen zodra ik de deur uitga.

Helaas kan ik hem niet naar buiten laten omdat we op de begane grond wonen. Het is normaal gesproken een heel zachtaardige kat die bijna nooit miauwt. Het breekt mijn hart om hem zo te horen schreeuwen en bovendien verstoort het mijn nachtrust behoorlijk... Dus ik wilde graag weten: hoe hebben jullie dit aangepakt? Bedankt!

Heel erg bedankt voor jullie reacties! :)

Cloclo360, het is echt een enorme plakstraal haha, we knuffelen hem superveel en hij slaapt zelfs bij ons... Maar juist omdat hij zo geobsedeerd is door die deur, wordt hij ineens heel afstandelijk.

Wat betreft het idee dat onze buurman misschien een kat heeft geadopteerd: we hebben al een berichtje gestuurd, maar nog geen reactie gehad. Maar ik denk inderdaad dat dat de meest waarschijnlijke reden is (vooral omdat hij meteen naar boven glipt zodra we de deur opendoen). En dat terwijl onze onderbuurman al een paar maanden een kat heeft en hem dat nooit heeft gestoord!

Ik ga gewoon even direct bij de bovenbuurman langs, dan weet ik hopelijk meer :)

Ik ga een beetje off-topic, maar omdat ik hier op het kattenforum veel meelees, vind ik dat jullie echt ontzettend goede adviezen geven. :) Niet dat de andere adviezen niet goed zijn, maar ik heb het idee dat jullie de spijker vaak op de kop slaan. ^^

Kortom, sorry voor het off-topic gaan. Ik hoop dat je de oorzaak vindt Pferry. ;)

BEDANKT SCHTROMPHY! Het komt echt niet vaak voor dat je zulke leuke reacties krijgt op dit forum...

Kijk, zoals wel vaker een heel goed advies van Blue Cat. Als je op goede voet staat met de buren, kun je het ze gewoon eens vragen. :) Als dat het geval is, hoef je niet verder te zoeken naar de oorzaak. ^^

Goedenavond, is er misschien een van je buren die een dier heeft geadopteerd? Zou de aanwezigheid daarvan hem misschien aantrekken of juist storen?

Een hypothese: een nieuw huisdier bij een directe buur waarvan hij de geur ruikt. Dat maakt hem erg nieuwsgierig of zelfs angstig, vandaar zijn behoefte om zelf even te gaan 'checken'.