Mijn kat is overleden, hoe kom ik hieroverheen?

Hoi,

Ik heb even op je profiel gekeken en ik zag dat je blijkbaar 16 bent... Ik ben een stuk ouder dan jij, je zou mijn dochter kunnen zijn... Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik je gewoon met 'je' aanspreek...

Het is altijd heel erg zwaar om een huisdier te verliezen, of het nu een kat, een hond of een ander dier is... En ik weet waar ik het over heb... Ik ben zelf een hond verloren toen ik 25 was en dat was heel moeilijk... Neem de tijd voor je verdriet en praat erover met mensen bij wie je je fijn voelt en die echt naar je luisteren... Je kunt ook altijd hier op de site je verhaal kwijt als je daar behoefte aan hebt... Houd in je achterhoofd dat je haar gelukkig hebt gemaakt en dat ze nu rust heeft... Je ziet het misschien niet, maar ik denk dat ze nog steeds dicht bij jullie is... Misschien krijg je zelfs wel tekentjes van haar aanwezigheid, of je daar nu in gelooft of niet...

Het is inderdaad heel erg zwaar om dit te verwerken. Mijn kat van 15 jaar is nu een maand geleden overleden en ik voel me helemaal leeg. Ik huil de hele tijd en heb nergens meer zin in. Ik eet alleen omdat het moet en drink alleen omdat het moet. Toen hij wegging, heeft hij een stukje van mij meegenomen; ik ben niet meer de persoon die ik hiervoor was. Ik mis hem zo ontzettend erg, het gemis is verschrikkelijk en het vreet dag na dag aan me. Het is moeilijk, echt heel moeilijk om zonder hem te zijn. Mijn schatje is er niet meer en ik moet het op de een of andere manier zien te accepteren.

Zoals Blue Cat al zegt, hebben we helaas allemaal deze vreselijke ervaring meegemaakt; ik ben mijn eerste maatje afgelopen juni verloren in zijn 18e jaar.

Hij was mijn enige huisdier in mijn hele leven, mijn katten-zielsverwant...

Ik wist dat hem verliezen verschrikkelijk zou zijn, maar het gaat eigenlijk nog veel verder dan dat...

Wat me heeft geholpen, is de gedachte dat ik deze pluizenbol 18 jaar lang een gelukkig leven heb gegeven en dat ik alles heb gedaan voor zijn welzijn en zijn geluk tot aan zijn laatste adem..

Hoewel ik al mijn hele leven (volledig!!) gek ben op dieren, had ik geen enkele klik meer met andere katten die ik tegenkwam..... Zes maanden later praatte ik met een vriendin die gastgezin is voor een stichting. Ze vroeg me of ik erover nadacht om weer een kat te nemen. Ik antwoordde van niet, dat ik de rouw om mijn knuffelbeer nog niet had afgesloten. Ze gaf me een heel terecht antwoord: "die rouw zul je nooit afsluiten, dat is niet mogelijk". Ze had gelijk, dus ben ik een dier gaan redden dat het nodig had. Ik heb bewust een heel andere kat gekozen: een poesje, volwassen en licht van kleur, terwijl mijn knuffelbeer een mannetje was, zwart, die ik als kitten al had. Ik wilde absoluut niet het risico lopen dat ik hem in haar zou gaan zoeken.

Het is een ander maatje, een andere relatie; je moet er goed op letten dat je niet gaat vergelijken.

Vandaag de dag doe ik er alles aan om ook dit poesje zo gelukkig mogelijk te maken, en mijn knuffelbeer is en blijft voor altijd in mijn gedachten.

Hoi Rowneen,

Ik leef met je mee en ik begrijp je verdriet heel goed. Mijn Maine Coon Cysko is op 12 februari overleden aan nierfalen, en bijna twee maanden later is mijn verdriet nog steeds enorm. Er gaat geen dag voorbij zonder tranen en net als bij jou lijkt er geen einde aan te komen. Maar ik weet dat dit gevoel uiteindelijk zal slijten, zonder dat we ooit de momenten vergeten die we met ze hebben beleefd of al het geluk dat ze ons hebben gebracht.

Ik wens je heel veel sterkte toe.

Marie

Hoi,

Het is altijd een enorm verdriet om een kat te verliezen, zelfs als je er meerdere hebt. Iedereen hier kent dat verdriet. Alleen de tijd verzacht de pijn, maar geen enkele kat is vervangbaar. Chanel zal je hele leven in je herinnering blijven.

Als je van katten houdt, is er een gedachte die kan helpen bij het rouwen: in elke kat, of je die nu al hebt of in de toekomst krijgt, zit een beetje van de geliefde kat die je bent verloren. Dit heeft mij geholpen toen ik mijn eerste geliefde Siamees verloor. Ik droom nog steeds wel eens over hem. Heel veel sterkte, Chanel heeft nu rust.