Hallo allemaal,
Ik kom hier ook mee praten over die moeilijke fase: het begeleiden van onze lieverds in hun laatste levensfase. Ik heb deze keuze onlangs moeten maken, namelijk 10 maanden geleden (voor mijn kat Wiky) en gisteren nog eens. Ik heb afscheid moeten nemen van mijn kleine poes Isalys, mijn meisje van 15 jaar dat ik had geadopteerd omdat ze er zelf om vroeg. Ze kwam uit het niets en bleef ons maar lastigvallen om haar te adopteren; ze zwierf rond het huis en miauwde voor de ramen en de deur. Na een paar dagen zei ik: "Oké, kom maar binnen"... en toen begon ons verhaal!
Ze had last van vocht in haar longen en buik (oedeem), ze at niet meer en dronk heel weinig. Na drie dagen in de kliniek vertelde de dierenarts me dat de plaspillen (diuretica) niet het gewenste effect hadden gehad... Er waren twee opties: haar zo laten tot het "natuurlijke" einde – wat al snel zou komen – met medicatie voor haar hart (de oorzaak van het hartfalen), maar dan met veel pijn, óf haar laten inslapen... Ik heb toen besloten om haar mee naar huis te nemen, nog twee dagen van haar te genieten en haar thuis in mijn armen te laten inslapen... Zo is ons verhaal gisteren geëindigd...
Net als jullie vraag ik me af: wie zijn wij om te beslissen wanneer het stopt? Als ze konden praten, wat zouden ze dan in onze plaats kiezen? Je vraagt je altijd af of je het juiste hebt gedaan, of er nog hoop was. Dan ga je op zoek naar een second opinion bij een andere arts die je laat geloven dat er nog hoop is en je zo circa 700 € lichter maakt (dat heb ik vorig jaar meegemaakt), terwijl je kat alleen maar meer lijdt terwijl jij je hoop daarop vestigt... Voor haar heb ik besloten om op mijn eigen dierenarts te vertrouwen, die erg begaan is. Je moet sterk zijn en doorzetten bij zulke ziektes!
Mijn hart is zwaar, geloof me, want ik hield zielsveel van haar... maar ooit moet je afscheid nemen en ik heb aan haar gedacht, niet aan mezelf. Haar zien stikken door ademnood maakte me nog veel zieker...
Ik hoop dat mijn ervaring je helpt om het wat duidelijker te zien en een beslissing te nemen. Alleen jij kent je dier goed genoeg om te weten of het tijd is...
Veel sterkte gewenst, van een rouwend baasje met een gebroken hart...