Waarom is mijn kitten van 5 weken zo plotseling doodgegaan?

Hallo, wij hebben 15 dagen geleden ook een kitten gevonden. Ze zag niets omdat haar oogjes helemaal dichtgeplakt zaten. We dachten dat het niesziekte was. Ze kreeg kittentelk, had last van diarree maar plaste wel gewoon. In het begin ging alles prima en dronk ze haar flesje goed leeg. Afgelopen zaterdag ben ik met haar naar de dierenarts gegaan omdat er wat bloed bij haar ontlasting zat; ik dacht dat ze misschien wat irritatie had. Maar ze was nog te klein, dus de dierenarts gaf ons alleen een behandeling voor de diarree en haar oogjes. Haar ogen werden wel beter, maar de diarree bleef. Ze trilde ook heel erg, ze had het waarschijnlijk koud, maar bij ons of op een warme plek hield ze zich rustig. Gisteren wilde ze bijna niets meer eten, echt maar heel weinig. Ze miauwde heel hard, het was bijna gegil, alsof ze ergens pijn had. Ze sliep de hele tijd. Gisteravond leek het relatief goed te gaan, maar vanochtend rond 5:30 uur miauwde ze weer heel hard. Ik dacht dat ze honger had, maar toen ik haar wilde oppakken kon ze niet meer lopen. Ze was helemaal slap, maar leefde nog wel. Ze kon niet meer op haar kleine pootjes staan en zodra mijn vriendin haar in haar armen nam, is ze overleden. We weten niet wat er precies is gebeurd. Ik heb nog hartmassage en mond-op-mondbeademing geprobeerd, maar er was niets meer aan te doen. Ik heb haar vanochtend om 8:00 uur begraven. Is het mogelijk dat ze daarna nog wakker is geworden en toen pas echt is overleden? Ik denk het zelf niet, ik heb zeker 2 tot 3 uur gewacht voordat ik haar begroef. Ze was nog niet stijf, maar haar ontlasting kwam er vanzelf uit en de vlooien verlieten haar lichaampje. Arm beestje, 5 weken is veel te kort, ze was nog zo klein. Ik voel me zo schuldig omdat ik niet weet wat ze had. Misschien was het haar hartje, of had ze toch niet genoeg gegeten, terwijl ze voor mijn gevoel wel goed dronk. Ik weet het gewoon niet, het is vreemd. Omdat ze van buiten kwam en haar moeder niet meer naar haar omkeek, liep ze maar wat blind rond. Hebben we alles geprobeerd of was het niet genoeg? Laat me weten wat jullie ervan vinden, bedankt.

Ik denk niet dat hij van de honger is gestorven (als het om slechts één gemiste maaltijd gaat) of van de angst. Dat hij zijn behoefte buiten de bak deed was niet zijn schuld, maar kwam ofwel door een probleem met het spenen (logisch, aangezien hij al met 18 dagen is weggehaald) of door een onbehandeld gezondheidsprobleem. Ben je met hem naar een dierenarts geweest voor een gezondheidscheck of voor advies over de voeding van zulke kleintjes? Het is meer dan triest dat hij zo jong is overleden en vergeef me, maar gezien de omstandigheden ga ik je geen troost bieden. Mijn advies: mocht je ooit een achtergelaten kitten vinden, breng hem dan naar een asiel waar ze weten hoe ze hem op de juiste manier groot moeten brengen en laten ontwikkelen.

Hij is vanochtend heengegaan💔

Ik heb hem twee weken geleden in huis genomen, toen was hij pas 18 dagen oud. Hij was erg aanhankelijk maar speelde weinig, hij wilde de hele tijd bij me zijn. Sinds twee dagen had hij last van een oogontsteking. Als hij wakker werd, zat zijn oogje dicht en pas na een paar minuten likken ging het weer open. Ik maakte daar dan gebruik van om hem oogdruppels te geven. De rest van de dag verliep eigenlijk best goed.
Hij at zijn kittenbrokjes goed, maar de kattenbak was niet echt zijn ding. Ik stelde mezelf gerust met de gedachte dat hij gewoon zijn territorium wilde afbakenen omdat hier hiervoor een andere kat woonde, maar het was een gewoonte waar ik niet blij mee was. Ik bleef hem maar proberen te leren op de bak te gaan, maar hij deed het liever overal behalve in zijn kattenbak. Gisterochtend deed hij zijn behoefte vlak naast me op bed en dat pikte ik echt niet. Dus ik ben de hele dag afstandelijk tegen hem geweest en heb hem weggeduwd als hij naar me toe kwam, zodat hij zou merken dat ik niet blij met hem was. Overdag kregen we vrienden op bezoek die een chihuahua bij zich hadden en dat ging eigenlijk best oké. Ze vielen elkaar niet aan, ook al merkte je dat hij heel bang was voor de hond 😞; hij was natuurlijk nog maar een baby. Maar ik was er helemaal klaar mee, vooral omdat hij het op bed had gedaan terwijl ik er pal naast lag. Dus ik heb hem 's avonds niet geaaid. Hij kwam nog een keer naar me toe, maar ik duwde hem weg en daarna heb ik hem niet meer gehoord. Ik heb ook niet echt gekeken wat hij aan het doen was; ik wilde dat hij wist dat mama niet blij was met zijn gedrag, aangezien je op die leeftijd natuurlijk bezig bent met de opvoeding. Voordat ik naar bed ging, liep ik nog wat door het huis, maar ik zag hem niet en ik heb ook niet gezocht. Ik was boos. Dus ik ben gaan slapen en was vergeten om 's avonds nog brokjes neer te zetten. Vanmorgen om 6 uur vond mijn vriend hem dood op de grond. Er lagen wat sporen van ontlasting op de plek waar hij lag. Ik heb geen idee wat er is gebeurd en ik heb hem niet eens een laatste aai kunnen geven.

Is hij gestorven van de angst, de honger? Gebrek aan aandacht?
Het spijt me zo, Cesar 💔

Ik voel me zo vreselijk. Mijn hart ligt in duizend stukjes.

Het leek er echt op dat hij er al bovenop was.

Vorig jaar heb ik op mijn werk twee vrouwtjeskittens gered, die ongeveer een week of twee ouder waren dan die van dit jaar. Ze waren er slecht aan toe en ik heb er alles aan gedaan om ze te redden. Het ging in het begin goed, maar eentje is uiteindelijk overleden door een inschattingsfout van de dierenarts. Ze waren besmet met giardia. Voor een van de twee werd de behandeling te laat gestart 😕 Dus ik denk nu dat dat opgezette buikje achteraf gezien echt wel een teken was... maar ja, hij deed het verder zo goed, speelde volop en was zo lief en knuffelig dat ik me echt niet kon voorstellen dat hij zomaar in zijn slaap zou overlijden. Het is dus lastig te begrijpen zonder duidelijke signalen... ik hoop maar dat het niet aan ons heeft gelegen, maar dat het een soort aangeboren afwijking was.

Helaas kunnen we je geen antwoord geven, maar je moet er ook rekening mee houden dat de moeder hem misschien heeft verstoten omdat ze aanvoelde dat het kitten niet levensvatbaar was. Het komt vaak voor dat een moederpoes een kitten achterlaat als ze merkt dat het niet zal overleven. Ik denk dat je er alles aan hebt gedaan, maar soms sta je simpelweg machteloos. Sterkte met dit kleine ukje.

Ik denk dat het zeldzaam is dat een kitten dat te vroeg bij de moeder wordt weggehaald, het overleeft...