Kitten die mijn handen aanvalt

Oké, nu de prioriteit (spelen) duidelijk is, laten we het hebben over de momenten zelf.

Het aanleren van tederheid, genegenheid en knuffelen vind ik een heel belangrijk concept. Het is iets dat in de loop van weken, maanden en jaren moet groeien. Maar je moet wel de juiste momenten en de juiste manier kiezen.

Natuurlijk is het beste moment om te *****leren***** hoe je kitten graag geknuffeld wordt wanneer hij er lekker ontspannen bij ligt.

Nog zo'n magisch moment – en dit is mijn favoriet – is wanneer de kitten zich aan het wassen is. Hij is dan rustig, maar nog niet in de slaapstand. Op zo'n moment kan hij je hand nog wel eens 'aanvallen'. En DAN werkt het principe van je hand stilhouden supergoed. Dan kun je knuffels en heel zachtjes spelen combineren, een beetje met je vingers tikken of grapjes met hem uithalen (vind ik geweldig). Bijvoorbeeld: als ze haar achterpoot likt, geef ik haar een of twee kleine tikjes met mijn vinger op haar schouder. Misschien reageert ze met een heel zacht bijtje. Dat is precies wat ik zoek: een reactie met dezelfde intensiteit als mijn gebaar. Dan heb je echt contact, heb je lol en ben je gelijkwaardig. Je bent gewoon maatjes. En ze respecteert me (ze doet haar best om me geen pijn te doen). Als ze te hard reageert, houd ik mijn hand stil, altijd. Als ze echt doordramt, sla ik een paar kreetjes.

Na verloop van weken en maanden komt de kitten steeds vaker vlak naast me zitten om zich te wassen. En hoe langer dit duurt, hoe meer knuffels en tederheid erbij komen. De opwinding wordt steeds minder.

Let wel op: deze manier van spelen met je kitten wordt door de meeste kattenexperts niet ondersteund. Neem het dus met een korreltje zout. Meestal raden ze elke vorm van interactie met vingers en handen af. Persoonlijk vind ik dat het makkelijker is om je kitten te leren voorzichtig te zijn door jezelf zo op te stellen, dan door het helemaal te vermijden. Maar het beste moment – ik herhaal het nog maar eens – is wanneer hij bij je komt zitten om zich in een semi-ontspannen modus te wassen. Dan knuffel je hem, en als het uitloopt op spelen, dan is dat maar zo. Het doel is de intensiteit verlagen en hem leren om zachtaardig te zijn.

Dan heb je nog de prioriteiten en de juiste momenten.

De absolute prioriteit bij een kitten is leren hoe je met hem speelt. Zijn jachtinstinct is namelijk enorm sterk en hij **moet** ontdekken en zich op dat vlak kunnen uiten. Voor zijn psyche is dat bijna een eerste levensbehoefte. Een kat is pas volwassen rond de 3 jaar, en daarna heb je nog wel 10 jaar waarin hij niet echt meer speelt, maar vooral dutjes doet en om knuffels vraagt. Dat moment komt nog wel, en waarschijnlijk sneller dan je denkt. Nu zit je nog in de kittenfase. Knuffelen is op dit moment eigenlijk overbodig, behalve op de "goede momenten". Daar komen we later op terug.

De top 3 belangrijkste spelconcepten zijn volgens mij verstoppertje, achtervolging / hinderlaag / aanval en zelfstandig spelen:

Verstoppertje

Superbelangrijk voor jullie band. Het is een vorm van communicatie en verbinding. Als je naar je kat toe loopt en hij rent weg, moet je dat zien als een uitnodiging voor verstoppertje. Als jij dan de andere kant op rent en je verstopt terwijl je laat merken dat je er bent (ik laat zelf graag een stukje van mijn hoofd of een teen uitsteken), dan komt de kat rustig terug. Hij is namelijk nieuwsgierig. Dus verstoppertje, over en weer.

Achtervolging / hinderlagen / aanvallen

Als je wilt dat hij je handen met rust laat, moet je hem laten wennen aan iets stevigers en leukers. Er gaat niets boven een muis aan een hengel of een soortgelijk speeltje. Daarbij moet je leren hoe je de bewegingen van een prooi nabootst in verschillende situaties.

Zelfstandig spelen

Hierbij gaat het erom dat je ontdekt welk soort voorwerpen je kitten stimuleren om alleen te spelen, op een zelfstandige manier. Bij ons werkt een heel licht knuffelmuisje erg goed. Soms is ze ermee aan het stoeien, gooit ze hem in de lucht, neemt ze hem mee de krabpaal in, enzovoort.

Het is eigenlijk heel simpel:

Ten eerste, de magische formule: wanneer hij je handen aanvalt terwijl je hem gewoon wilt aaien, is het heel eenvoudig: houd je hand stil. Laat hem begaan. Laat hem je hand maar 'gevangen' houden. Hij zal hem dan vanzelf gaan likken :)

Vanaf dat moment ga je onderhandelen over de vrijlating van de gijzelaar (je hand). Beweeg hem een heel klein beetje, heel langzaam. Als hij fanatiek blijft doorgaan, sla dan een paar kreetjes uit. Let op: deze geluidjes zijn niet bedoeld om hem te straffen of op zijn kop te geven, maar juist om je zwakte te tonen. Net als een speelmaatje dat piept van de pijn.

Persoonlijk vind ik het daarnaast geweldig om hem wat tikjes met mijn vingers te geven. Ik tover een vinger dan om in een kattenpootje. En dan geef ik hem van die hele zachte tikjes, echt heel voorzichtig. Waarom? Om hem aan te geven met welke intensiteit ik bereid ben om te spelen.

Het is aan jou om te herkennen wanneer hij rustig is. Als zijn pupillen groot zijn of als hij met zijn staart zwiept, dan zit hij in de jachtmodus en niet in de knuffelmodus. Kittens zijn echte stuiterballen, ze denken alleen maar aan spelen. Ze zijn hartstikke schattig zo, maar ook echt vermoeiend.

bij mij klimt hij ook tegen me op als een spinnetje 😁

bedankt voor jullie reacties! ik probeer er inderdaad steeds een speeltje tussen te houden, maar het is niet altijd makkelijk als ik hem gewoon wil knuffelen of aaien en hij denkt dat ik wil spelen, dan grijpt hij meteen mijn handen!

Speel niet met je handen met hem, gebruik liever speeltjes zoals een hengeltje of een touwtje... bewaar je handen voor het aaien wanneer de kat rustig is ^^