Hoi allemaal!
We komen even advies bij jullie vragen om deze nogal heftige situatie beter te begrijpen...
We hebben net een klein vrouwtje van 2 maanden oud in huis genomen. Ze is bij mijn ouders geboren en komt uit een lijn van al 4 generaties! De katten daar zijn altijd schatjes geweest en heel sociaal.
Ze is er nu 4 dagen :) Ze is heel lief tegen mij en mijn vriendin, ze spint, speelt, eet goed en is zindelijk!
Het probleem is onze hond, een Berner Sennen van zo'n 56 kg, maar het is echt een goedzak die perfect luistert! Als hij de kitten ziet, houden we hem rustig met 'af' en 'blijf'. Hij begint dan te piepen en wil eigenlijk maar één ding: zijn nieuwe vriendinnetje opzoeken :) Maar zij blaast naar hem zodra de hond haar alleen maar aankijkt! Op dat moment pakken we haar op om haar gerust te stellen.
Een paar keer per dag laten we ze even bij elkaar en dat ging steeds beter. Ze kon de stilzittende hond tot op 50 cm naderen zonder te blazen!
Na 3 dagen lukte het zelfs om haar zonder veel moeite vlakbij de hond te laten spelen, tot het moment dat ze ineens naar zijn snuit begon te blazen, gevolgd door felle uithalen met haar pootjes. Vandaag, op de 4e dag, zoekt ze hem zelf op. De hond reageert minder bruusk en negeert haar bijna, maar de kitten blaast steeds vaker terwijl ze juist naar hem toe gaat! Dat vinden we best heftig en verontrustend...
Nu vragen we ons af hoe we dit moeten aanpakken... ook al is er vooruitgang en komt ze dichtbij hem, haar reacties naar hem toe zijn feller dan in het begin.
Hoe kunnen we het beste op de kitten reageren tijdens deze lastige momenten?
Alvast bedankt!
