Kat valt mijn kinderen aan

Ik ben de hele dag thuis, hij is daar inmiddels ook aan gewend. Als ik naar een andere kamer ga, volgt hij me, en als dat niet kan, begint hij te miauwen omdat hij bij me wil zijn.

Mijn zoon is soms onbedoeld wat lomp, maar hij is dol op het beestje. We hebben hem goed uitgelegd dat hij voorzichtig moet zijn. Maar tussen die twee is het... tja, hoe zeg je dat... het houdt nooit op. Of de kat vliegt mijn zoon aan om te spelen en doet hem pijn, of mijn zoon rent achter de kat aan...

Wat het spelen betreft: dat gebeurt best vaak, aangezien hij eigenlijk de hele dag speelt als hij niet slaapt.

Maar hij eindigt altijd door mijn handen aan te vallen.

Ik knip zelf altijd zoveel mogelijk weg (nou ja, bij m'n eerste kat is het niet meer echt nodig), maar pas natuurlijk wel op dat je nooit het roze/rode gedeelte (het 'leven') raakt.

Hoi,

Ja, ik heb de nagels van mijn katten ook weleens geknipt. Sowieso om de ogen van mijn hond te sparen bij een uithaal of tijdens het stoeien (vooral toen ze elkaar nog niet kenden), maar ook omdat sommige katten echt met hun nagels spelen of veel krabben omdat ze simpelweg niet hebben geleerd hoe het anders moet.

En ja, het maakt echt een groot verschil! Je knipt alleen het witte, transparante deel waar geen leven zit (net als bij onze eigen nagels). Ze vinden het waarschijnlijk niet geweldig en zullen de eerste keren misschien wat tegenstribbelen, dus vraag je partner even om te helpen met vasthouden. Je kunt bijvoorbeeld een handdoek over hun kopje leggen als je merkt dat ze te onrustig worden. Het is daarna zo gepiept, net als bij een kind (sommigen hebben daar trouwens ook een bloedhekel aan), maar zodra het klaar is, zijn ze het eigenlijk meteen weer vergeten.

Waar kun je die kopen? Dank je!

Als hij terugkomt, heeft hij superveel zin om te spelen en al zijn energie kwijt te raken. Ik zou dus eerder zeggen dat hij dan even niet te houden is, maar niet uit wraak. Dat bijten zie ik meer als een manier van "toe-eigenen", om heel erg dichtbij te zijn, als een baby die zegt: "mama, mama, ik ben er, wees er voor mij, blijf bij me." Een soort afgeleide van het zogen, heb ik op het forum gelezen. Maar het mag natuurlijk geen pijn doen... dat is een leerproces.

Wat betreft hem leren om niet te krabben en te bijten, dat weet ik niet zo goed, want ik had het geluk dat Myrtille al goed gespeend was toen ik haar kreeg (ze is opgegroeid met haar broertje en zusje). Zij trekt haar nageltjes automatisch in als ze dichtbij komt... behalve als ze te enthousiast is en zichzelf even vergeet. Je zou het eens moeten vragen aan mensen die vaker kittens hebben opgevoed.

Ik denk dat hij bang is voor kinderen; als ze luidruchtig zijn, is dat heel normaal. Op een leeftijd van tweeënhalf ben je nu eenmaal beweeglijk en onbedoeld lomp, dus dan wordt de kitten bang: daar zit geen kwaad achter. Hoe gaat je zoontje met de kitten om?

Je moet hem niet alleen speeltjes geven, maar echt mét hem spelen. Een bol wol is heel gevaarlijk; hij kan de draad inslikken, erin stikken of er helemaal in verstrikt raken. Bind liever een speeltje aan het uiteinde van een touwtje (dat spaart je handen) en laat hem zo overal achteraan rennen. Laat hem het speeltje ook regelmatig vangen om van zijn overwinning te genieten. Elke keer als hij iemand aanvalt: hop, speeltje aan het touwtje, laat hem lekker rennen en voorzichtig springen, verstop het speeltje... Je moet echt samen met hem spelen, niet alleen maar wat speeltjes voor hem neerleggen. Speeltjes met belletjes of die een "piep-geluid" maken vindt mijn kitten geweldig, maar je moet zelf even kijken wat die van jou het leukst vindt (vergeet niet het touwtje weg te halen als je hem daarna alleen laat).

Hoe lang speel je per dag met hem?

Sterkte! Hij wil dolgraag bij de familie horen, daar ben ik zeker van, hij weet alleen nog niet hoe hij dat moet aanpakken!

Waarom probeer je geen nagelhoesjes voor hem? Dat zorgt er in de eerste plaats voor dat hij de kinderen niet meer krabt. Mijn zus heeft dat voor die van haar gebruikt, want ondanks de krabpaal en de krabplanken had hij besloten dat de bank toch de fijnste plek was ^^ Inmiddels heeft hij ze niet meer om, hij krabt niet meer aan de bank en gebruikt zijn nagels ook niet meer tijdens het spelen, zelfs niet bij mijn hond.

Ego59:

Zeggen dat hij als een baby is, is maar een manier van spreken...

Als je gechoqueerd bent dat ik hem als een gezinslid zie, dan vind ik dat vooral sneu voor je.

Ik ben hier juist gekomen om te voorkomen dat dit bij een van mijn kinderen gebeurt!!

"Denk aan je kinderen voor je aan je kat denkt"... En dan ook nog dat "aub" erbij.

Waarom denk je dat ik hier anders ben?

Auli75:

Ik wist niet dat je de nagels van een kat kon knippen, omdat ze die normaal intrekken. Bedankt voor de tip. Heb je dat zelf al eens gedaan? Krabt hij dan minder?

Mijn kinderen zijn inderdaad luidruchtig.

Aethel :

Als ik zie dat hij zich tegenover mijn kinderen begint op te winden, zet ik hem apart. Maar zodra hij is gekalmeerd en ik hem weer bij de rest laat, heb ik het gevoel dat hij wraak neemt... Hij bijt me dan meteen. Ik vraag me af of dat de reden is waarom hij zo doet.

Hebben jullie een idee hoe ik hem kan laten stoppen met bijten tijdens het spelen? Wat zijn nagels betreft, die gebruikt hij meestal alleen uit zelfverdediging wanneer hij mijn zoon ziet aankomen...

Ik geef hem bollen wol, knuffels, muisjes... enzovoort, maar blijkbaar boeit het hem niet.

Het is nog een baby! Hij is niet vals en hij is ook niet gewelddadig uit boosaardigheid. Als hij niet lang genoeg bij zijn moeder en nestgenootjes is gebleven, heeft hij simpelweg nooit geleerd om 'zachtjes' te doen. Hij krabt en bijt om te spelen, zonder dat hij beseft dat hij pijn doet.

Iemand zou je moeten uitleggen hoe je hem zelf goede manieren kunt aanleren, want je hebt groot gelijk: dit is absoluut geen reden om hem zomaar buiten te zetten. Dat betekent natuurlijk niet dat je hem voor de veiligheid niet even apart kunt houden van de kinderen zolang dit speelt.

Kattengedragstherapeuten bestaan echt. Daarnaast kan het ook helpen om hem bij een oudere kat te zetten, die hem zelf de goede manieren zal bijbrengen.

Tot slot heb ik bij mijn eigen kitten gemerkt dat hoe drukker of bozer wij worden (bijvoorbeeld als ze iets stouts doet zoals in ons gezicht springen om te spelen), hoe agressiever ze zelf ook wordt. Mijn advies is dus: niet schreeuwen, absoluut niet slaan en probeer rustig te blijven. Probeer in plaats daarvan de aandacht van je kitten te verleggen naar een speeltje of iets anders. Als je er even helemaal doorheen zit en de spanning oploopt (omdat hij je weer heeft gekrabd of omdat je geen tijd hebt om te spelen terwijl hij blijft aandringen), zet hem dan even een paar minuten in een aparte kamer zodat hij kan uitrazen. Het beste is natuurlijk om hem op een plek te zetten waar zijn eigen spulletjes staan.

Katten zijn niet vals: ze hebben behoeften en instincten, net als elk ander levend wezen! Het gaat pas mis wanneer we die behoeften niet begrijpen. Geef deze kleine uk een kans om te leren hoe hij zich moet gedragen.

Hoi,

Waarom begin je niet alvast met het knippen van de nageltjes van dit kitten? Er bestaan speciale nageltangetjes, maar een gewone nagelknipper zou ook moeten werken. (Ik heb het natuurlijk wel over het witte gedeelte waar geen leven in zit, niet over het verwijderen van de hele nagel hoor)..

Je zou hem moeten leren om niet te bijten door te laten merken dat het pijn doet of dat het niet mag..

Misschien zijn je kinderen een beetje eng voor hem? Zijn ze druk? Agressief? Luidruchtig?..

Veel katten bijten om te spelen, zeker op deze leeftijd..

Ik raad je aan om of een professional in te schakelen, of om hem weg te doen.

Ik ben echt geshockeerd dat je zegt dat deze kat als een baby is... Stel je voor dat hij je kinderen in hun ogen krabt... De gevolgen zullen niet te overzien zijn.

Ik weet niet of kattengedragstherapeuten bestaan, maar het zou me niets verbazen van wel.

Ik heb zelf 3 katten gehad. Katten kunnen vals uit de hoek komen en als ze krabben, is dat totaal niet te vergelijken met een hond. Het snijdt direct door de huid heen.

Alsjeblieft, denk aan je kinderen vóór je kat.

PS: als een kattengedragstherapeut dit probleem oplost of als het je zelf lukt, ben ik heel benieuwd hoe je dat voor elkaar hebt gekregen...