Je kat verzorgen na een aanrijding

Ik vind het echt ontzettend erg voor je en je kleine kat, maar je hebt alles gedaan wat mogelijk was en je hebt de beste beslissing voor hem genomen. Hij is rustig heengegaan, zonder pijn en vol liefde.

Houd je vast aan alle mooie momenten die je met hem hebt beleefd en bedenk dat hij een heel gelukkig leven bij je heeft gehad. Ik weet uit ervaring hoe verdrietig, opstandig en boos je kunt zijn door dit onrecht. Helaas duurt dat gevoel vaak een tijdje omdat je jezelf toch altijd op de een of andere manier de schuld geeft, maar de tijd verzacht de pijn. Misschien dat er later weer een ander kleintje op je pad komt om je weer te laten glimlachen.

Heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies, maar verwijt jezelf vooral niets: je bent een geweldig baasje geweest.

Het is ontzettend zwaar, maar je hebt alles gedaan wat in je macht lag en helaas kun je het onmogelijke niet doen.

Je hebt de herinneringen nog, alle fijne momenten die je met hem hebt beleefd. Houd je daar aan vast op de moeilijke momenten.

Ik wens je heel veel sterkte.

Dit zal helaas de laatste keer zijn dat ik hier een update kom geven over mijn lieverd.

We zijn vanmiddag bij hem geweest. Hij is gestopt met vechten. Het was te veel lijden voor hem, denk ik. Hij was langzaam aan het opgeven. Het was heel erg zwaar om hem zo te zien.

We hebben daarom de beslissing genomen om hem te laten gaan, om hem uit zijn lijden te verlossen.

We zijn er kapot van... Maar ik denk dat dit de beste beslissing was.

Ik wil jullie allemaal bedanken voor je advies en je steun van de afgelopen dagen. Dat heeft me echt goed gedaan.

Nu moet ik het een plekje gaan geven... Ik ga mijn kleine lieverd vreselijk missen.

Je kunt het onmogelijke niet doen. Ik denk dat je echt alles voor hem hebt overwogen en dat je alles hebt gedaan wat je kon om zijn pijn te verzachten en hem bij je te houden, ondanks zijn beperkingen. Maar als de dierenarts heel somber is en je katje het zelf opgeeft, dan moet je misschien overwegen om hem te begeleiden, zoals Mike dat al zo mooi zei. We kunnen helaas geen wonderen verrichten, maar we kunnen wel tot het einde van ze houden door ze in onze armen te laten gaan, in alle rust en met al onze liefde.

Ik wens je heel veel sterkte en hoop nog steeds dat er een klein lichtpuntje is.

Goedenavond

Ja, de rust was inderdaad maar van korte duur en ik vind het echt heel erg voor deze kleine kerel.

Wat betreft het nemen van de beslissing: dat is ontzettend moeilijk, maar als je dierenarts pessimistisch is, zal een maagsonde hem alleen maar in leven houden zonder dat het de problemen door het ongeluk oplost... Niemand kan zo’n beslissing in jouw plaats nemen, maar stel goede vragen over zijn kansen om verlamd te blijven en probeer je vooral in de plaats van de kat te stellen...

Euthanasie is de laatste daad van liefde die we voor ze kunnen doen: hen laten gaan en vooral hun lijden verkorten. Als je hem tot het einde kunt begeleiden, zal dat heel fijn voor hem zijn.

Ik wens je heel veel sterkte

Hoi,

Het goede nieuws was helaas van korte duur.

Mijn lieverd heeft totaal geen kracht meer. Hij ligt alleen nog maar op zijn zij en hij eet sinds gisteren niet meer.

Er zijn nu twee opties:

- Of we gaan een stapje verder. De dierenarts moet dan een maagsonde plaatsen zodat hij voeding binnenkrijgt. Zelfs zij gaf eerlijk aan dat ze er niet optimistisch over is, zelfs niet met deze oplossing.

- Of we nemen de beslissing om hem te laten gaan, zodat hij niet langer hoeft te lijden.

Ik ben het helemaal kwijt en ik ben er echt kapot van. Mijn kleine pluizenbol... :'(

Dat is echt geweldig nieuws, je kleine mannetje is een echte strijder en ik begrijp des te meer dat je voor hem wilt vechten. Katten hebben onvoorstelbare krachten, je moet nooit opgeven, ze verbazen ons telkens weer.

Ik stuur je een hele vrachtwagen vol positieve energie voor de kleine boef, en bedankt dat je ons op de hoogte houdt van zijn wel heel verrassende vooruitgang.

Bedankt voor jullie steun. Dat doet me echt goed.

Hij maakt deel uit van ons gezin, dus het is niet meer dan normaal dat we voor hem vechten. Ook al weet ik dat niet iedereen er zo over denkt, en dat is erg jammer.

Ik heb net de dierenarts aan de telefoon gehad.

Dit is het nieuws:

Ik begin met de minder goede punten:

- Hij kan zijn temperatuur nog niet zelf stabiel houden. Ze heeft geprobeerd de warmtemat die hij heeft uit te zetten, maar zijn temperatuur daalde meteen. Dus ze moest hem weer aanzetten. Morgen even afwachten dus.

- Ze heeft zijn blaas geleegd en er zat nog behoorlijk wat bloed in. De dierenarts leek zich daar niet al te veel zorgen over te maken. Ze zei dat het normaal was omdat het ongeluk nog maar kort geleden is, en dat we tot morgen moeten wachten om te zien hoe het gaat.

Wat betreft de goede nieuwtjes:

- Hij is vanochtend zelf in beweging gekomen om te gaan eten en drinken. Natuurlijk ging dat met moeite, omdat hij met zijn achterkant sleept. Maar dit is een heel goed teken. Het laat zien dat hij wil leven en er ook voor wil vechten!

- Hij heeft nog best veel reflexen en gevoel in zijn achterpoten. Ze heeft net zijn temperatuur opgenomen en hij reageerde zowel bij zijn anus als toen ze zijn blaas leegde. Zijn anus trok iets samen toen ze de thermometer inbracht. En hetzelfde gebeurde toen ze zijn blaas leegde: hij vertoonde reacties. Dat is echt heel goed nieuws. Natuurlijk is het nog te vroeg om te zeggen of hij incontinent blijft of niet, maar de dierenarts was echt verbaasd over de verbeteringen vergeleken met gisteren.

Wat betreft de kliniek: ik ga informatie opvragen over de tarieven. Eerst voor een CT-scan, wat ons denk ik meer duidelijkheid geeft. En daarna voor revalidatie, mocht dat hem kunnen helpen. Ik ga dit bespreken met de specialist in de kliniek om alle nodige informatie te krijgen.

Ik wacht dus met spanning af tot ze me morgen weer belt. Als hij zijn temperatuur stabiel kan houden en er niet te veel bloed meer in zijn urine zit, mogen we hem eindelijk mee naar huis nemen. Ik kan niet wachten om hem weer bij me te hebben! Ik duim dat zijn toestand nog verder verbetert. Maar alleen al het feit dat de dierenarts verbaasd en optimistischer is dan gisteren, stelt me gerust.

Nogmaals bedankt aan jullie allemaal voor de steun en de adviezen, die zijn me nu heel veel waard.

Er is 10% kans dat zijn toestand verbetert. Persoonlijk zou ik het erop wagen en naar die gespecialiseerde kliniek gaan; ze schijnen daar alles in huis te hebben voor dit soort aandoeningen. Het is het proberen waard, maar je moet wel weten dat er een flink prijskaartje aan hangt. Ik begrijp heel goed dat je alles, zelfs het onmogelijke, over hebt voor je kat en ik hoop van harte dat het je gaat lukken.

Met een scan krijg je eindelijk duidelijkheid over hoe je kat eraan toe is en of hij nog in staat is om ten minste een beetje te herstellen. Het doet me in ieder geval goed om te zien hoe betrokken en empathisch je bent. Het is echt hartverwarmend, want we zien helaas veel te vaak dat baasjes de handdoek al in de ring gooien, zelfs bij een gedragsprobleem, en hun kat dan wegdoen. Ik duim voor je beestje; hij heeft een geweldig baasje, ik zou willen dat elke kat er zo een had.

Als je het je financieel kunt veroorloven, zou het goed zijn om meer te weten te komen over de verwondingen van je kat. Een CT-scan zou inderdaad meer duidelijkheid geven, zodat je een precies beeld krijgt van het verloop voor je kat... de revalidatiemogelijkheden en de toekomst.

En net als iedereen voor mij, vind ik het heel dapper en nobel dat je je kat wilt houden, ook al is hij gehandicapt... Maar als zijn leven nog maar weinig voorstelt en alleen nog bestaat uit pijn en totale immobiliteit, dan zul je moeten proberen je in zijn plaats te stellen om de beste beslissing te nemen.

Ik heb die beslissing zes maanden geleden genomen voor een oudere hond met chronische artrose... Wanneer de dagen alleen nog maar uit lijden bestaan, moet je je eigen emoties opzij kunnen zetten en ze laten gaan.