Ik ben het helemaal eens met de andere twee, zowel wat de inhoud als de toon betreft.
Juridisch gezien:
Als deze kat gechipt is, kun je dat gratis laten controleren bij de dierenarts zonder te zeggen dat het jouw kat is. Zeg voor nu gewoon dat je hem hebt gevonden. Als de chip nog op naam van de vorige eigenaar staat, kan het lastig worden; je zou namelijk als dief gezien kunnen worden als zij de kat als gestolen opgeeft. In dat geval kun je beter weer contact met haar opnemen, want je hebt sowieso haar schriftelijke toestemming (een afstandsverklaring) nodig om de registratie van de kat op jouw naam te kunnen zetten.
Is de kat niet gechipt? Dan raad ik je aan om dat als eerste te laten doen, want dat is inmiddels een wettelijke verplichting. Daarna kun je zelf kiezen of je weer contact opneemt. Je kunt haar dan aangeven dat een kat inderdaad geen voorwerp is, zoals je zelf al zegt, en dat áls ze haar kat onverhoopt terug wil, je wilt dat de overdracht volgens de regels verloopt. Dat betekent dat je eventueel kunt overwegen om de kat terug te geven, maar alleen als zij de registratie officieel op haar naam zet en jou de kosten terugbetaalt die je hebt gemaakt voor het chippen (prijs van het consult + circa 70 à 90 €). Als ze dat niet accepteert, is zij voor de wet de dief.
Aan de andere kant begrijp ik, net als de rest hier, best dat iemand achteraf spijt kan krijgen van het wegdoen van een dier. Ook al gaan we er vanuit dat zo’n beslissing goed doordacht moet zijn, ik denk dat het menselijk is om hem toch terug te willen. De vraag is dus: wat is de beste oplossing?
VOOR DE KAT: Na drie weken uit elkaar te zijn geweest, denk ik dat beide opties prima zijn. Het is lang genoeg voor een kat om aan een nieuwe omgeving te wennen, maar tegelijkertijd kort genoeg om zonder problemen terug te gaan naar de oude eigenaar. De kat zal het niet helemaal begrijpen, maar hij komt er wel weer overheen.
VOOR DE PERSOON: Emotioneel gezien zal ze natuurlijk dolblij zijn, mits ze hem daarna niet nóg een keer wegdoet.
VOOR JOU: Dat moet je zelf aanvoelen. Ben je al heel erg gehecht aan deze specifieke kat, of zou je het ook prima vinden als je een andere kat krijgt aangeboden, of dat nu een volwassen kat of een kitten is?
Hoe dan ook, het risico als je het gesprek niet aangaat, is dat die persoon — die blijkbaar weet waar je woont — hem zelf komt terughalen. Mocht je ooit nog eens in zo’n situatie komen, is het beter om je adres niet te geven of om via een asiel te werken. Een eigenaar moet soms met pijn in het hart afstand doen van een kat en die scheiding is vaak pijnlijk. Een asiel zorgt ervoor dat alles menselijk en juridisch goed geregeld wordt, zonder je adres aan de oude eigenaar te geven. Zo voorkom je de situatie waar je nu in zit.
