De kat van de buren trekt langzaam bij mij in

Hoi, ik zie je bericht nu pas. Wat is het laatste nieuws over je "squatter"?

En indien nodig kan een Feliway-verdamper helpen om hem sneller te laten ontstressen....

Je hebt de juiste beslissing genomen, ook al denk ik dat het zwaar voor je moet zijn geweest om deze poes te laten gaan.

Wat de nieuwe kleine betreft: afhankelijk van de leeftijd (minimaal 3 maanden) krijg je misschien te maken met het feit dat zijn moeder hem geen beetremming heeft aangeleerd... je moet dan heel kordaat "NEE" zeggen als hij probeert te bijten of te krabben en meteen alle interactie even stoppen... Denk ook aan vlooien, teken en ontwormen, aangezien dit kitten buiten leefde, blijkbaar met een wilde moeder.

Dat komt allemaal later wel... accepteer voor nu dat ze zich verstopt... laat haar rustig wennen en haar nieuwe thuis ontdekken. Ga vaak bij haar in de buurt zitten of liggen en praat tegen haar zodat ze aan je stem kan wennen... geef haar een kledingstuk met jouw geur en laat haar spelen... een hengeltje met een plumeau, een bal... geef daarna een snoepje uit je vingertoppen en heb geduld... laat haar naar jou toe komen.

Veel plezier met het elkaar leren kennen!

Hoi!

Wat een buren zeg... die hun poes niet eens laten steriliseren. Ik begrijp echt niet dat dat niet verplicht is.

Is het deze poes die bevallen is, of een andere?

Maak je geen zorgen over het wennen aan binnen wonen. Mijn oudste, die de eerste 6 maanden van haar leven op straat woonde, heeft zich heel goed aangepast. Zij verstopte zich ook op een stoel onder de tafel. De geluiden in de omgeving veranderen plotseling en het kost tijd om al die nieuwe geluiden te verwerken. Haal hem daarentegen wel regelmatig uit zijn schuilplaats, zonder hem te dwingen, maar door middel van spel. Met een speelhengel bijvoorbeeld, daar kunnen kittens bijna geen weerstand aan bieden. Zo krijgt hij meer zelfvertrouwen en kan hij de boel verkennen; dat is erg belangrijk als een kitten angstig is.

Goedenavond allemaal,

Omdat jullie ons zo goed geholpen hebben, wilde ik even een update geven over onze situatie. Het is ons gelukt om de kat van de buurvrouw te verjagen. Het was echt een hele klus: ze bleef maar voor ons raam zitten, zelfs in de regen. Zelfs als we haar natspootten kwam ze weer terug, maar uiteindelijk is het toch gelukt.

Kennissen van kennissen hadden een moederpoes met vier kleine kittens in hun tuin gevonden (ze zijn net gespeend). Het was ze gelukt om de moeder en één kitten te vangen, waardoor er drie kittens alleen in de tuin achterbleven. Uiteindelijk hebben wij er eentje weten te vangen (de andere drie lieten zich niet benaderen) en die hebben we vandaag mee naar huis genomen. Voorlopig verstopt ze zich nog zoveel mogelijk en we laten haar lekker met rust zodat ze op haar gemak kan wennen. We hopen dat ze ons snel "adopteert" (wetende dat ze waarschijnlijk nooit binnen heeft gewoond).

Nogmaals bedankt allemaal voor al jullie advies, dat heeft ons echt geholpen bij het maken van een beslissing! En waarschijnlijk tot heel snel voor meer goed advies ;)

Hoi!

Ik denk dat je de juiste beslissing hebt genomen... zeker gezien het karakter van je buurvrouw.

Waarom overweeg je niet om een kat te nemen die echt van jóú is? Er zitten er op dit moment genoeg in de asiels... zo kun je al je liefde aan een beestje geven en heb je verder geen enkel gedoe.

Ik neig er toch naar om het met kikaah eens te zijn (als dat echt je naam is 😂, lol, wraak!), zonder je ook maar iets te willen verwijten, maar ik krijg door wat je schrijft wel de indruk dat deze poes helemaal niet in een slechte gezondheid verkeerde toen je besloot om voor haar te gaan zorgen. Steriliseren is niet verplicht, dus je kunt het iemand eigenlijk niet kwalijk nemen als ze hun kat niet laten helpen (en dat geldt ook voor het chippen, want dat is iets voor de instanties en niet voor de buren).

Aan de andere kant begrijp ik je ook wel weer. Misschien heb je er inmiddels wel spijt van dat je zo vriendelijk bent geweest om de eigenaar op te zoeken, want nu is het persoonlijk; die buurvrouw weet nu dat jij degene bent die haar kat af en toe over de vloer heeft...

Het probleem is dat, mocht er nu iets met die poes gebeuren, die buurvrouw je waarschijnlijk thuis komt lastigvallen, ook al doe je helemaal niets. Tenminste, als ze echt zo is als je haar beschrijft.

De kat voor de hond gooien was echt geen goed idee van de verzorger.

Een opgezette buik kan volgens mij een teken zijn van inwendige parasieten en natuurlijk van zwangerschap.

Je hebt er goed aan gedaan om zoveel mogelijk afstand te nemen van je buren; die bezorgen je alleen maar problemen en kopzorgen. De kat heeft dan wel zijn andere plekje niet meer, maar het is niet jouw kat en het is niet aan jou om ervoor te zorgen, ook al siert het je enorm dat je dat wel hebt gedaan.

Hij vindt vast wel weer een plekje in een andere tuin en wie weet gaan je buren ooit verhuizen en laten ze de kat op een dag wel bij je achter.

Voel je niet schuldig, je hebt er goed aan gedaan om voor hem te zorgen, maar als je zo doorgaat ben jij straks degene die psychische hulp nodig heeft met die gestoorde buren. Misschien gaan ze zich uiteindelijk wel meer om hun eigen kat bekommeren.

n

Goedenavond allemaal en bedankt voor jullie uiteenlopende reacties!

We hebben uiteindelijk met pijn in ons hart de beslissing genomen om dit katje definitief weg te jagen. We hebben wat onderzoek gedaan en het blijkt dat onze buurvrouw (we hadden al zo'n vermoeden) echt een apart geval is. Ze laat haar vuilnis dagenlang buiten staan om de huismeester te pesten, ze tekent vage petities, kortom: ze werkt iedereen op de zenuwen en staat daar in het complex echt om bekend. Het is vreselijk voor de kat, maar een openlijk conflict aangaan met zo'n persoon is een drama en daar beschermen we onszelf liever tegen. Bovendien kunnen we het moreel gezien niet maken om een kat te laten steriliseren en chippen als de eigenaar niet wil dat we ons ermee bemoeien. We gaan ons best doen om een paar dagen niet de tuin in te gaan, de luiken dicht te houden, geen voer meer neer te zetten, enzovoort. Mocht ze toch nog de neiging hebben om terug te komen, dan gaan we over op directere methoden met wat water en een afschrikmiddel. De huismeester stelde zelfs voor om haar op te pakken en in de tuin van een van de buren te gooien die twee grote honden heeft... Mensen hier in de buurt hebben echt een probleem met dieren.

Op dit moment voelen we ons echt slechte mensen, omdat we de kat een fijne tijd hebben gegeven terwijl dat eigenlijk niet kon. Ik voel me er vreselijk schuldig over en hoop dat we ooit een ander katje gelukkig kunnen maken. Deze ervaring nemen we mee voor het geval er ooit weer eentje besluit om van huis te veranderen.

Nog een laatste vraag: het buikje van dit poesje lijkt een beetje dikker. Het valt niet heel erg op, maar gezien haar agressieve houding tegenover andere katten die in onze tuin komen: zou het kunnen dat ze drachtig is? Zou dat verklaren waarom ze naar ons toe is gekomen?

Ter info, een RAR is een aangetekende brief met ontvangstbevestiging... maar eerlijk gezegd denk ik niet dat het het probleem gaat oplossen... je hebt dan wel het bewijs dat ze je brief hebben ontvangen, maar dat is ook alles... en het verbetert de verstandhouding niet... integendeel. Volgens mij kun je er het beste gewoon niet meer over beginnen.

De politie doet niks. Die hebben wel andere katjes te geselen... (grapje natuurlijk)...

Er bestaat ook nog zoiets als buurtbemiddeling om burenruzies pratend op te lossen, maar dat werkt alleen als beide partijen een beetje welwillend zijn...