Chronisch/Acuut Nierfalen Stadium 4...

Hoi, help me alsjeblieft, ik weet echt niet meer wat ik moet doen om mijn kat te redden. Anderhalve maand geleden is er chronisch nierfalen bij hem vastgesteld. Hij krijgt Semintra en Hill's nierdieet en we geven hem thuis zelf vloeistofinfusen, maar sinds twee dagen wil hij helemaal niets meer eten. Ik heb echt alles geprobeerd: kipfilet, witvis, de natvoerzakjes van Royal Canin Renal... Vanavond gaan we naar de dierenarts, ik ben zo ontzettend bang. Ik wil hem echt niet kwijt, hij is pas 7 jaar oud.

En hij verdraagt de Semintra ook nog eens heel slecht.

Bedankt voor de hoop die je me geeft. Onze kat ligt momenteel in de kliniek om te worden gehydrateerd, nierfalen stadium 4.

Bedankt voor de hoop die je me geeft. Onze kat ligt momenteel in de kliniek om te worden gehydrateerd, nierfalen stadium 4.

Hoi,

Ik heb je bericht gelezen en dat geeft weer moed.

Bij mijn kat werd afgelopen september nierfalen (IRC) vastgesteld en ik was echt wanhopig. Ik dacht dat hij 2017 niet zou halen, maar bij het laatste bloedonderzoek was zijn creatinine gezakt en was zijn ureum weer helemaal in orde. Hij eet nierdieetbrokjes, krijgt elke dag Fortekor en daarnaast geef ik hem homeopathie. In de afgelopen 11 maanden is hij weer 1 kg aangekomen en hij maakt het goed. Ik duim en wacht vol spanning op het bloedonderzoek van oktober. In het begin kreeg hij elke 3 maanden een bloedonderzoek en dat is nu om de 6 maanden geworden. Ik hoop dat hij nog heel lang bij ons mag blijven. Bedankt voor je bericht en tot snel voor meer nieuws!

Hoi iedereen,

Ik wil graag mijn ervaring met mijn kat met jullie delen. In augustus 2016 was mijn kat van 7 jaar flink afgevallen en hij at weinig. Ik ben toen naar de dierenarts gegaan en er werd een abces bij zijn bovenste hoektand geconstateerd. Op dat moment dacht ik: dat verklaart het gewichtsverlies en de slechte eetlust wel. Zo'n abces doet natuurlijk hartstikke zeer!

Ongeveer drie weken later volgde de operatie. Bij het bloedonderzoek vlak voor de operatie kregen we een verrassing: zijn creatinine-waarde was 260! Na de operatie zijn we direct begonnen met speciale nierbrokjes. In september hebben we de creatinine opnieuw gecontroleerd en een volledig nieronderzoek gedaan, inclusief een echo van de nieren. De creatinine was inmiddels gezakt naar 220. Uit de echo bleek dat de linkernier volledig verwoest was door cysten en ook de rechternier vertoonde tekenen van ziekte. We zijn doorgegaan met het nierdieet en voegen sindsdien Metamucil aan zijn voer toe om het calciumgehalte in zijn bloed te verlagen.

Sinds die tijd is de creatinine verder gedaald naar 180-200. De SDMA-waarde ging in een jaar tijd van 27 naar 29. En de controles van gisteren waren echt bemoedigend! Creatinine op 165 en SDMA op 24!!! Mijn kat woog aan het begin van dit hele verhaal 5,2 kg en inmiddels is het een flinke kater van 7,2 kg die kerngezond is! We laten elke 6 maanden zijn bloed controleren en hij krijgt elk jaar een lichamelijk onderzoek bij de dierenarts.

In het begin wist ik zeker dat mijn kat binnen hooguit twee jaar zou overlijden. En moet je nu zien: de resultaten verbeteren met alleen maar aangepast voer en Metamucil!

Verlies de moed niet! Onze pluizenbollen kunnen je echt verbazen! 😁

Hoi hoi..

Nou, gisteren vertelde de dierenarts me dat ze op 20 zit... en dat ze zich pas bij 50 zorgen zou maken... dus wat betekent dat nou precies?? Ik weet het niet, maar ik ben dus op internet gaan zoeken en ik zag dat het de creatinine-waarde was?? In stadium 2??

Vanmorgen om stipt 7 uur (toen de praktijk openging) heb ik meteen gebeld... en echt super nieuws: ze vertelde dat het ureum op 6 zit...

Ik snap nog niet alles van al die cijfers, het is echt helemaal nieuw voor me.

Ik ben net thuis met Luna en vandaag is ze weer helemaal de oude :) Ik ben echt in de zevende hemel... ze eet weer en wast zichzelf... ze struint weer door het hele huis (24 uur in een kooitje is echt niet grappig), dus ze wandelt nu echt overal rond...

Ze heeft me een medicijn in poedervorm gegeven voor door haar eten, 's ochtends en 's avonds, en we hebben over 14 dagen een afspraak voor een bloedcontrole...

Hetzelfde geldt voor mij, ik kan me een leven zonder haar echt niet voorstellen... ze is álles voor me... m'n baby, m'n beste vriendin... m'n maatje... we zijn onafscheidelijk... we houden zielsveel van elkaar en zonder haar zou ik waarschijnlijk 20 jaar depressief zijn!

In welk stadium van nierfalen zit jouw kleintje?? Ik heb op verschillende sites gelezen dat een kat met nierfalen die goed verzorgd wordt nog héél lang kan leven... en blijkbaar leg jij hem ook flink in de watten... dus hij gaat nog heel lang aan je zijde blijven...

Je moet hem gewoon dagelijks goed in de gaten houden en bij de kleinste verdachte gedragsverandering... hup, direct naar de dierenarts.

Mijn dierenarts zei dat als we er snel bij zijn, we het proces flink kunnen vertragen...

Echt super wat je voor hem doet... hij heeft enorm veel geluk met jou...

Ik heb bewondering voor mensen die vechten voor hun dier...

Het zijn volwaardige wezens en veel dieren hebben waardeloze baasjes die hun dier voor niets laten inslapen... ik verplaats me vaak in haar en ik zou ook willen dat er voor mij gevochten werd als ik in hetzelfde schuitje zat... dus echt heel goed hoor!

Hoi Anita,

Je hebt het over 20... wat is dat voor getal? Is dat de creatinine? En in welke eenheid is dat gemeten?

We kwamen er in september achter dat mijn Hyppolite nierfalen heeft. Nu, bijna 6 maanden later, is hij 1 kg aangekomen en weegt hij weer wat hij hoort te wegen. Hij eet, hij speelt en hij is weer helemaal de oude. Ik hoop dan ook elke dag dat dit zo lang mogelijk goed blijft gaan en dat hij nog lang bij ons mag blijven. Hij krijgt k/d brokjes voor zijn nieren (hij lust alleen brokjes) en een medicijn voor de rest van zijn leven (Fortekor)... dat pakt hij zo uit mijn hand, zo lekker vindt hij de smaak.

Ik moet er niet aan denken hoe het leven zou zijn zonder mijn kleine man en zijn zusje...

Hoe gaat het met jouw kleintje?

Ik hoor graag snel weer van je.

Hallo,

je bericht heeft me echt opgevrolijkt.

Mijn schatje ligt sinds vanochtend aan het infuus bij de dierenarts.

De uitslag is binnen: nierfalen stadium 2!

Het was een enorme schok vanochtend en ik heb de hele dag gehuild. Ik heb er nu zelfs knallende hoofdpijn van!

Mijn kleintje is 5 jaar oud en ze is mijn maatje! We zijn onafscheidelijk! Mijn meisje heeft 9 maanden geleden een ongeluk gehad en volgens de dierenarts was het beter om haar te laten inslapen! Omdat ze nu voor de rest van haar leven incontinent is door een klap op haar achterpoten (het cauda-equinasyndroom). Mijn kleintje draagt luiers en ik moet handmatig haar blaas legen! En voor mijn gemak stelt hij dan euthanasie voor!

Echt absoluut NIET! Voor mijn gemak? Wat een slechte grap! Als ik een dier neem, is dat om er ook tijdens de moeilijke tijden voor te vechten!! En mijn meisje is afgezien van dit probleem nog vol leven! Dus ik heb besloten me aan te passen aan haar handicap en we gaan gewoon door met ons leven... (samen).

Het ongeluk was 9 maanden geleden en gisteren veranderde mijn schatje ineens van gedrag. Ze at niet meer... ze speelde niet meer... ze bleef maar in een hoekje zitten... Ik heb geen moment getwijfeld en ben direct met haar naar de dierenarts gegaan.

Ik heb meteen gezegd dat ik een bloedonderzoek wilde, en daar kwam de uitslag: nierfalen! Een waarde van 20! De dierenarts stelde me gerust en zei dat het nog in een beginstadium zit!

Hij houdt haar vannacht daar aan het infuus. Ik wacht tot morgenochtend vroeg om te bellen hoe het gaat en ik hoop dat ik haar dan meteen weer mee naar huis mag nemen.

Ik mis haar ontzettend vanavond en ik kan niet wachten om haar weer op te halen.

Ik ben bang voor wat er gaat komen, maar je verhaal geeft me echt heel veel hoop dat we met de juiste zorg nog lang van elkaar kunnen genieten, want ik zou echt kapot zijn zonder haar aan mijn zijde!

Ik hoop van harte dat ze morgen naar huis mag, want ik vind het vreselijk dat ze vanavond in een kooitje zit, zo ver weg van mij... (ook al weet ik dat het voor haar eigen bestwil is). Maar toch... in dat kleine koppie voelt ze zich vast in de steek gelaten en dat zit me echt dwars.

Wat een rotziekte is het toch!!! En alle andere ziektes trouwens ook...

Dat is helaas hoe het leven soms loopt!

Groetjes,

Anita

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum en

ik ben wanhopig op zoek naar wat steun en troost.

Door jouw berichten te lezen Telennys, krijg ik weer een beetje hoop.

Mijn kat Hyppolite is de laatste tijd wat afgevallen en hij drinkt iets meer dan normaal. Verder is hij in topvorm: hij speelt met zijn zusje Clémentine en lijkt niet ziek. Hij is wel een lastige eter, maar dat is hij al van jongs af aan. Omdat het erg warm was, dacht ik dat hij daarom wat meer dronk.

Maar omdat ik me toch erg zorgen maakte over zijn gewichtsverlies, ben ik met hem naar de dierenarts gegaan voor een bloedonderzoek. Toen kwam de klap: CNI (chronische nierinsufficiëntie). Hij is pas 5 jaar oud en ik ben er kapot van. Sinds gisteren ligt hij aan het infuus. Zijn creatinine is 59 en zijn ureum 70. De dierenarts zei dat ik niet meteen in paniek moet raken; het hangt er helemaal vanaf hoe hij reageert op het infuus en daarna op het speciale dieetvoer en de medicijnen die hij voor de rest van zijn leven moet krijgen. Ze zei dat hij nog een paar maanden kan leven, of zelfs veel langer, als zijn lichaam goed reageert op de behandeling.

Toen ik jouw tabel zag Telennys, stelde me dat gerust, want de waarden van Hyppolite lijken op die van jou. Het ureumgehalte is praktisch hetzelfde en de creatinine is zelfs nog iets lager. Tegen jou zeiden ze dat hij nog maar 2 dagen te leven had en dat is inmiddels 3 jaar geleden, wat geweldig!

Morgen mag ik hem weer ophalen. Ik hoop echt dat de waarden gedaald zijn en dat hij de speciale brokjes wil eten, want hij is nogal een kieskeurige eter. De dierenarts heeft ook zijn zusje Clémentine getest, want CNI op zo'n jonge leeftijd kan aangeboren zijn. Gelukkig waren haar waarden normaal.

Hoe gaat het nu met jouw kat? Gaat het sinds 2014 nog steeds goed?

Ik hoor heel graag al jullie adviezen om het leven van mijn Hyppolite zo fijn mogelijk te maken.

Bedankt allemaal.