Verzoek om terugbetaling asiel

Hoi,

Echt goed van je dat je hebt gekozen voor een asielkat, waar zoveel beestjes op een nieuw baasje zitten te wachten. Je hebt dit kleintje in ieder geval een beetje geluk gegeven…

Zoals eerder al gezegd, is het onmogelijk om te weten of een kat echt FIP gaat ontwikkelen, ook al weet je van tevoren dat hij drager is van het coronavirus. De aanleiding kan stress zijn, een operatie, een verminderde weerstand… waardoor het coronavirus muteert naar FIP. Dit gebeurt gelukkig maar in zo’n 5% van de gevallen. Deze stichting (wat niet de officiële Dierenbescherming is, let op dat verschil) had je echter wel even kunnen waarschuwen dat hij drager was van het "gewone" coronavirus, zodat je wist waar je aan toe was. Veel asielkatten zijn drager omdat de besmetting via de kattenbak verloopt. Wanneer je bij een officieel asiel van de Dierenbescherming adopteert, betaal je voor het chippen, de sterilisatie/castratie, de inentingen… en niet een "prijs" voor het dier zelf, want dat is in principe gratis. Als het dier bij thuiskomst ziek wordt, kun je bij de Dierenbescherming de kat vaak nog terugbrengen naar het asiel omdat de juridische adoptie niet direct definitief is; ze hanteren meestal een bedenktijd van 15 dagen. Bovendien is er vaak een mogelijkheid voor nazorg bij een asieldierenarts tegen een gereduceerd tarief of soms zelfs gratis, afhankelijk van je financiële situatie. In jouw geval (een particuliere stichting/opvang) vrees ik helaas dat de kosten voor de adoptie en de medische nazorg niet vergoed zullen worden. Wel zou je contact met ze op moeten nemen om ze te waarswen voor de verspreiding van het coronavirus, om te voorkomen dat het erger wordt. Ethisch gezien zou het wel zo netjes zijn als ze adoptanten vooraf inlichten! Maar ja, we weten allemaal dat die arme beestjes dan bijna geen baasje meer zouden vinden… mensen willen nu eenmaal een kerngezonde kat! In asielen en bij stichtingen is dat helaas niet altijd het geval, en als je dat van tevoren weet, kun je het dier veel beter in de gaten houden.

Sterkte!

Wat ontzettend naar voor je dat je dit hebt meegemaakt. Bedankt dat je een kat uit het asiel hebt geadopteerd, en dan ook nog een volwassen kat.

Voor zover ik weet is FIP heel lastig te diagnosticeren en vooral lastig te screenen, omdat het simpelweg onmogelijk is om van tevoren te weten of een kat het zal ontwikkelen (en de meesten doen dat ook niet). Het zou kunnen dat de stress van de verhuizing de ziekte heeft getriggerd.

Je moet het niet verwarren met FIV, waar wel gewoon tests voor zijn en waar asiels adoptanten altijd over informeren (meestal staat dat ook wel op het informatieblad van de kat).

Het kan geen kwaad om even contact op te nemen met het asiel, al is het maar om ze te laten weten wat er is gebeurd en om te kijken of er misschien een onderlinge oplossing mogelijk is.

Hoi,

Als de kat bij jou nog niet buiten is geweest, dan moet hij het bij de stichting al onder de leden hebben gehad. Ik begrijp alleen niet zo goed waarom het eerste bloedonderzoek niet voldoende was om de diagnose te stellen. Bij dit soort adopties krijg je normaal gesproken papieren waarop staat op welke ziektes er vóór de adoptie is getest. Als FIP (Feline Infectieuze Peritonitis) daar niet bij staat, betwijfel ik of je juridisch gezien een poot hebt om op te staan. Ik begrijp je frustratie heel goed, het is voor dat arme beestje ook ontzettend sneu.

Hoi,

Geen idee of je juridische stappen kunt ondernemen tegen het asiel: heb je een aansprakelijkheidsverzekering? Die kan je misschien adviseren en helpen bij de verdere stappen.

Ik ben op internet aan het zoeken of ik vergelijkbare gevallen zie als die van jou, maar tot nu toe heb ik nog helemaal niets gevonden.