Mijn kat is doodsbang voor mijn vriend... En poept op zichzelf

Ah, dat lijkt wel een beetje op mijn kat! Alleen heb jij die drollen er niet bij... Ze kruipt helemaal ineen, houdt zich voor dood en zoals je al zegt: als ze in de grond kon verdwijnen, zou ze het doen!

Ik geef haar soms snoepjes, daar is ze dol op, maar op zulke momenten reageert ze niet eens op het eten, zo bang is ze.

Nou ja, als hij "indrukwekkend is qua stem en houding, dan speelt dat zeker mee...".

Mijn broer is fors gebouwd en een beetje lomp. Zodra mijn kat hem ziet, rent hij weg om zich te verstoppen, en dat terwijl hij hem nooit wat heeft aangedaan.

En zodra hij hem oppakt, houdt hij zich 'dood' en laat hij het over zich heen komen. En als mijn broer in de buurt komt, rolt hij zich op tot een balletje en maakt hij zich helemaal plat; als hij in de grond kon kruipen, zou hij het doen xD!!!

Dus ik zorg er gewoon voor dat hij niet echt in contact komt met mijn broer, of als ik zie dat hij hem lastigvalt, pak ik mijn kat weg en zeg ik dat hij moet ophouden met die onzin.

Ik denk dus wel dat dat mee kan spelen...

Het klopt dat hij wat lomp is in zijn dagelijkse bewegingen, en niet alleen bij de poes. Hij is groot en heeft een zware stem... misschien dat dat meespeelt!? Zelfs als hij met een heel lief stemmetje tegen haar praat, flipt ze hem nog steeds. Ik dacht eraan om Feliway-spray te proberen om de boel wat te kalmeren. Hebben jullie dat al eens gebruikt?

Oei.. Weet je zeker dat hij zijn stem niet heeft verheven of plotselinge bewegingen heeft gemaakt? ... Want dit :/

Dat is het 'm juist, er is helemaal niks! Ik ben constant thuis. En als ik een paar dagen wegga, neem ik haar mee. Dat is nou net het probleem. Ik zoek naar iets wat de oorzaak zou kunnen zijn... maar ik vind niks!

Ik weet dat ze het geluid van de sleutels en de harde deurbel associeert met zijn komst. Ik dacht dat ze misschien zo bang is voor de deurbel dat ze die link met hem heeft gelegd. (Ze is vanaf het begin al bang voor de bel, wie er ook voor de deur staat.)

Ja inderdaad, ze is bang voor mannen. Maar je zei dat het in het begin wel goed ging maar dat het met de tijd erger is geworden, en dat is niet normaal.

Een kat die zichzelf onderpoept is een doodsbange kat. Ik kan niks met zekerheid zeggen over de relatie tussen je partner en je poes, maar van één ding ben ik overtuigd: een dier liegt niet.

Bij mijn vader was ze wel wantrouwig, maar nooit echt bang! Hij geeft haar de tijd en dan komt ze uiteindelijk vanzelf naar hem toe. Maar bij mijn oom is ze echt niet in de buurt te krijgen. Ze zet dan gewoon haar nagels in me.

We zijn er inmiddels wel uit dat ze bang is voor mannen...

Is ze alleen bang bij je partner? Heb je het ook al eens met iemand anders geprobeerd?

We hebben haar gekregen toen ze 2,5 maand oud was. We hebben haar opgehaald bij mensen die haar al hadden geadopteerd, maar haar niet meer wilden.. Ze leek niet bang te zijn voor haar vorige baasje.

In het begin ging het nog wel, maar het is met de tijd erger geworden! Ik dacht dat ze de omgeving misschien niet fijn vond, een te klein appartement, te veel lawaai, enz. Maar zodra mijn vriend weggaat en de deur achter zich dichttrekt, komt ze meteen naar me toe gerend. Alsof het een hele opluchting is dat hij weg is.

Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt.

Hoe oud was ze toen je haar adopteerde? Het hangt ervan af hoe ze gesocialiseerd is; als ze alleen contact heeft gehad met een vrouw en nooit een man heeft gezien of gehoord, is het logisch dat ze bang is, maar meestal duurt dat niet lang.

Maar dat het zó erg is, is wel vreemd. Het is niet uitgesloten dat ze slecht behandeld is.