Dringend: beslissing over SUB-plaatsing bij Lola mijn kat - mijn alles

Hoi

Wat heb je uiteindelijk besloten? Hoe is het gegaan?

Ik zit in dezelfde situatie, maar mijn kat heeft al 3 jaar een SUB...

Lastige beslissing.

 

Heel erg bedankt voor je lieve berichtje.. 🙏🏼 Ik bid elke dag voor haar. 🙏🏼 Bedankt 💕

Echt heel erg van je kat, ik leef oprecht met je mee. We houden zo ontzettend veel van ze, ze horen echt bij de familie en zijn vaak zelfs nog fijner dan je eigen familie.

Hoi allemaal, ik ben op dit forum terechtgekomen en heb jullie berichten gelezen... Ik zit momenteel in dezelfde situatie met mijn Meredith... Bijna een maand geleden is ze 15 dagen opgenomen geweest vanwege acuut nierfalen met een creatininewaarde van 117... Het waren 15 dagen vol stress, angst en tranen. Haar creatinine bleef de eerste week stijgen en begon pas in de tweede week te dalen. Ze heeft 15 dagen lang aan een infuus gelegen en kreeg de ene na de andere echo. De dierenarts kon niet goed zien of er een steentje zat of niet, omdat er te veel andere organen in de weg zaten. Het urineonderzoek was goed, de witte bloedcellen waren prima, er was geen infectie, eigenlijk was er niets te vinden. Ze stelde een biopsie voor, maar dat was riskant. Daarna stelde ze voor de eerste keer een SUB-systeem voor als de creatinine niet zou zakken, maar uiteindelijk daalde de waarde goed en hebben we die ingreep toen niet gedaan... Een paar dagen later mocht ze naar huis om het daar te proberen met een onderhuids infuus en medicatie. Helaas is haar creatinine weer gestegen naar 55 (bij ontslag uit de kliniek was het 21) bij de bloedafname van maandagochtend. Op de echo was te zien dat één nier duidelijk verbeterd is, maar de andere is nog steeds verwijd en het is onmogelijk om precies te zien wat er aan de hand is, of er nu een steentje zit of niet... Ze heeft me nu opnieuw de SUB voorgesteld... Meredith is een ontzettend moedige kat die echt heeft gevochten. Ze heeft ons allemaal verbaasd omdat ze van heel ver is gekomen en haar overlevingskans echt klein was. Daarom denk ik dat ze nog een kans verdient en ik wil die operatie graag proberen, maar ik vind het doodeng... Ik heb gezien dat er veel goede ervaringen zijn, dat er maar een klein percentage kans is op bijwerkingen en dat het resultaat in meer dan 95% van de gevallen effectief is... Morgen staat er een scan gepland om te zien hoe de zaken er precies voorstaan... Zijn er hier mensen die ervaring hebben en me een beetje gerust kunnen stellen? Alvast bedankt! 😊🙏🏼

Hoi allemaal, Mijn poesje van 5 jaar (bijna 6) kreeg in juni 2021 last van acuut nierfalen. Ik ben toen met haar naar de dierenarts gegaan (kliniek Mermoz Vet in Lyon) en de prognose was toen heel kritiek. Uiteindelijk is er na 5 dagen opname voorgesteld om een SUB-systeem te plaatsen. Ik had geen andere keuze dan hiermee akkoord te gaan; ik wilde haar niet laten gaan, zeker niet omdat ze nog zo jong is. De operatie verliep heel goed en ze reageerde prima op de narcose. Eenmaal weer thuis was het echter erg lastig om haar te laten eten. Ze at helemaal niets meer (waarschijnlijk door de vele dagen in de kliniek en de zware operatie, die toch erg heftig is voor onze viervoeters). Daarom zijn mijn vriend en ik met haar teruggegaan naar de dierenarts voor het plaatsen van een voedingssonde voor dwangvoeding. Dat was de enige manier om haar de nodige voedingsstoffen te geven. Na twee weken kon de sonde er eindelijk uit, omdat ze weer zelf brokjes begon te eten. Sinds die tijd ging alles hartstikke goed. Ze was weer haar speelse zelf, kwam lekker knuffelen, at goed (60g brokjes per dag), dronk goed en ging gewoon naar de kattenbak. Maar sinds gisteren is ze gestopt met eten, miauwde ze heel klagend en heeft ze de hele nacht overgegeven. Ik heb haar vandaag direct naar de dierenarts gebracht en ja hoor: ze heeft weer acuut nierfalen, ondanks de plaatsing van de SUB afgelopen juni. De dierenarts gaf me twee opties: - Aan het infuus om haar kaliumgehalte te verlagen (dat is nu 6,2 terwijl het rond de 5 zou moeten zijn), en daarna een echo om te zien of de SUB verstopt zit (wat zeer waarschijnlijk is). Daarna volgt een 'flush' (dat is de standaardprocedure bij een SUB; mijn poes krijgt regelmatig zo’n flush bij de controle, waarbij ze ook urine afnemen om te checken op infecties en kijken of het systeem nog goed werkt). Als de verstopping niet verholpen kan worden met het infuus en de flush, is er een tweede optie: - Opnieuw een operatie om het SUB-systeem te vervangen door een nieuwe. Met natuurlijk de bijbehorende hoge kosten. Mijn vraag is dus: wat vinden jullie van deze opties? Heeft iemand dit eerder meegemaakt? Mijn kat heeft die SUB pas 7 maanden en ik heb nu alweer deze gezondheidsproblemen... Ik weet het even niet meer. Ik heb het geld niet zomaar liggen, maar ik vind het ook verschrikkelijk om haar op te geven. Ik ben zo aan haar gehecht, ze is echt als een dochter voor me.

Hoi allemaal, mijn Lola heeft sinds 15 juli 2021 een SUB-systeem gekregen in de universiteitskliniek van Montpellier. Dit was na twee maanden modderen in Narbonne met de diagnose blaasontsteking, terwijl er bloed bij haar urine zat... Een second opinion verwees me door naar Montpellier en ondanks dat ze pas één jaar oud was, stelden ze een SUB voor omdat haar nier- en bloedwaarden nog heel goed waren. Nadat ik de garantie kreeg dat ze niet in levenskwaliteit achteruit zou gaan, heb ik geen moment getwijfeld... ze is echt mijn baby. In het begin had ze moeite met eten, maar inmiddels gaat dat veel beter en eet ze weer volop. Wel heeft ze nu last van een soort verstikkingsaanvallen of hoesten... ze drinkt ook heel veel en heeft een blaasontsteking waar we maar niet vanaf komen. Morgen gaan we terug naar Montpellier om de SUB te laten spoelen (een flush) en voor een interne controle. De chirurgen reageren gelukkig altijd op mijn mailtjes of bellen me als dat nodig is. Ze wordt daarnaast ook opgevolgd door een dierenarts in Narbonne. Het blijft een hoop gezorg, ook al pakt ze haar leventje langzaam weer op. Soms is ze heel levendig, maar ze is ook snel uitgeput. Spelen doet ze minder... en ze is bang als ik me 's ochtends klaarmaak; ze is de dierenartsen en de vervoersmand helemaal zat! Gelukkig is ze wel weer aanhalig geworden. We hebben een heel sterke band, maar een tijdje nam ze juist wat afstand. Morgen zet ik haar om 11:00 uur af en kan ik haar later weer ophalen. Ik hoop echt dat ze een oplossing vinden voor die infectie... wat een zorgen allemaal. Ik moet er niet aan denken om haar te verliezen... het breekt mijn hart om haar daar achter te laten. Ik ben op zoek naar ervaringen van anderen over de levensverwachting met een SUB. Veel sterkte voor jullie allemaal!