Bange kitten van 3 maanden, hoe lang gaat dit duren?

Hoi, even een update over Rosy. Ze komt uit haar schuilplaats tevoorschijn, ligt veel op de bank en ze speelt lekker.

Zodra we haar een andere kamer laten zien, raakt ze in paniek, dus daar wachten we nog even mee...

Maar het probleem is dat ze op beide banken plast. Hebben jullie een idee wat ik hieraan kan doen?

En we hebben haar aan onze andere kat voorgesteld. Dat gaat vijf minuten goed, maar daarna probeert de grote haar te bijten en jaagt hij haar achterna...

Hoi, ze heeft een ingang in de bank gevonden, dus ik ga er een stuk stof overheen naaien.

Ik heb een kartonnen huisje voor haar gemaakt, net zoals in de video.

Ze komt er af en toe uit en verstopt zich dan weer. Ik ga die opening in de bank dus definitief dichtmaken.

Ze speelt wel leuk met mijn zoon van 15, met de speeltjes die ik heb gekocht...

Maar ze blijft echt bizar verlegen.

Verder heb ik het idee dat die Feliway wel wat doet, ze lijkt in ieder geval minder gestrest...

Ik hoop echt niet dat dit nog een maand gaat duren, want ik begin de hoop een beetje te verliezen 😲

Wanneer denken jullie dat ik haar aan mijn andere kat kan voorstellen? Hij is een jaar oud en gecastreerd.

Hoi,

Als je haar de toegang tot alle schuilplekjes hebt ontzegd (wat ik ook zou aanraden), moet je haar daarentegen wel een "veilige haven" bieden: een plekje waar ze zich kan terugtrekken en waar je haar privacy volledig respecteert. Het feit dat ze weet dat ze zo’n veilige plek heeft, zal haar geruststellen en haar helpen om op de middellange termijn te ontspannen. Je hebt alleen een doos en een T-shirt nodig om heel goedkoop een kattenhuisje te maken: https://www.youtube.com/watch?v=SyRSqJZFuEg. Anders kun je ook tipi's en andere kattenhuisjes vinden op diverse webshops.

Speel regelmatig met haar met speeltjes op afstand (zoals een hengeltje of een touwtje met een kurk eraan). En zelfs als ze straks meer op haar gemak is bij je, speel dan nooit direct met je handen met haar.

Een heel handig communicatiemiddel bij katten: knipperen met je ogen. Voorkom dat je haar aanstaart wanneer ze naar je kijkt; knipper liever een paar keer heel langzaam met je ogen. Dit is een teken van vrede en geruststelling tussen katten onderling :) (staren is juist een teken van uitdaging, een voorbode van een aanval).

Vergeet niet dat katten ontzettend paranoïde kunnen zijn: in de natuur zijn ze zowel jager als prooi, en deze twee rollen zijn de kern van het gedrag van niet-gesocialiseerde katten.

Sterkte, het kan vanaf nu alleen maar beter gaan! :)

Hoi,

Goed idee om bij de kittens te slapen. Mijn twee puberzoons gaan 's nachts bij haar liggen, zodat ze aan hun aanwezigheid kan wennen...

Ze verstopt zich nog steeds, ze is er nog niet gerust op... nog niet... maar ik hoop dat het met de tijd beter gaat.

Vandaag heeft ze op de schoot van mijn zoon gegeten. Daarna wilde ze op de bank plassen, maar mijn zoon heeft haar op de kattenbak gezet en toen is ze meteen weer gaan schuilen. Ik heb besloten om alle plekken waar ze zich helemaal kan wegstoppen dicht te maken. Denk aan achter de bank tegen de muur... of zelfs binnenin de slaapbank.

Nu gaat ze in een klein hoekje of op de trap zitten en kijkt ze hoe wij gewoon ons ding doen.

Vanavond ga ik haar weer uit mijn hand voeren en dan aai ik haar een kwartiertje terwijl ze bij me ligt.

Ik ben het er ook mee eens dat je het soms een klein beetje moet pushen en haar gewoon moet aaien, natuurlijk wel voorzichtig.

Ik gebruik sinds gisteren Feliway, maar ik zie nog geen wonderbaarlijke verbetering...

Wordt vervolgd... ik laat jullie weten hoe het vanavond gaat...

Hoi weer,

Ik denk dat het wel goed komt, langzaam maar zeker. Ze schiet niet weg als je in de buurt komt, dat is al een enorme stap.

Even ter info: elke keer als ik nieuwe kittens had, liet ik ze de eerste twee nachten altijd bij me in bed slapen. Ze vonden het heerlijk en dat directe lichamelijke contact heeft zeker bijgedragen aan de vertrouwensband. De kat raakt zo gewend aan de geur van zijn slapende baasje en dat versnelt het wennen en de hechting enorm. Ik vertelde deze methode, die ik puur op gevoel toepaste, aan een gedragstherapeut en die vond het een topidee!

Een liggend mens die niet beweegt is veel minder eng voor een schuwe kitten dan iemand die staat, of nog erger, iemand die rondloopt.

Toen ik op Martinique woonde, hebben we heel wat straatkittens gehad en mijn moeder heeft er nu net weer eentje geadopteerd. Afhankelijk van het karakter kan het even duren. Ik herinner me nog een kitten dat naar iedereen blies. Over het algemeen – en misschien zijn veel mensen het niet met me eens – dwing ik het contact een beetje af als de angst echt diep zit, zodat het daarna rustiger wordt. Ik neem ze dan mee op de bank en ga ze minutenlang aaien. Ik krijg dan wel wat krabben en happen, maar dat maakt niet uit. Na een paar dagen wordt het rustiger. Dat kitten werd uiteindelijk de grootste knuffelkont van het nest, terwijl ze eerst het minst sociaal was.

Mijn moeder vertelde dat de nieuwe die ze heeft opgevangen in het begin net een bezeten demon leek, maar sinds kort gedraagt ze zich als een echt hondje en loopt ze achter iedereen aan. Afhankelijk van hun karakter trekken sommigen naar andere katten, anderen willen vriendjes worden met honden voor bescherming bij gevaar, en weer anderen richten zich meer op mensen. Maar eigenlijk is er niet één echt wild gebleven.

De meest terughoudende kat die we hadden, werd een stuk zachter en rustiger toen hij gewond was en we hem ongeveer een maand lang moesten verzorgen. Om een dier te laten begrijpen dat er geen gevaar is, moet je soms het 'gevaar' opzoeken. Ik heb het niet over diepgewortelde angst of agressie van jaren oud, want dan moet je het anders aanpakken. Maar in dit geval is er technisch gezien geen gevaar bij je, dus zonder te bruusk te zijn, zou ik wat meer contact forceren.

Dat heb ik ook gedaan met straathonden, wat nog gevaarlijker was dan een kat. Als het dier na 3 of 4 dagen niet uit zichzelf komt, kom ik rustig dichterbij, maar ik kom wel dichterbij.

Hoi!

Bedankt voor jullie lieve reacties

Ik heb jullie advies opgevolgd

Vannacht heeft ze blijkbaar een beetje zitten miauwen en mijn tienerzoon heeft haar geaaid, wat ze gewoon toeliet

Vanochtend vond ik haar op een trede van een klein trapje in de kamer. Ze zat helemaal in een bolletje, maar rende niet weg. Ik heb haar wat natvoer uit de palm van mijn hand gegeven en ze heeft alles opgegeten!

Later heeft ze zich weer verstopt

Ze had onder de bank geplast. Ik heb haar alleen even opgepakt om haar op een andere plek te zetten zodat ik het kon schoonmaken, ik heb haar natuurlijk totaal niet op haar kop gegeven

We hebben haar om de beurt geaaid

Ze is bang, maar ze stuift niet meteen weg

Nu ligt ze weer te slapen op de traptrede

En ze is net in haar mandje gekropen

Volgens mij hoort ze mijn andere kat miauwen

Wat denken jullie ervan?

Ronnie 🙂

Nogmaals:

Een kat die 'zo blijft' en nooit meer uit haar schuilplaats komt, dat heb ik in mijn lange leven als kattenbaasje en mijn tijd als vrijwilliger bij stichtingen nog nooit meegemaakt. De adoptie is nog supervers en dit zegt helemaal niets over haar toekomstige gedrag. Het arme beestje is volledig in paniek en heeft gewoon wat tijd nodig.

Een tip die goed werkt: ga op de grond liggen en praat zachtjes tegen haar, zonder haar te proberen te pakken. Herhaal haar naam een paar keer en bied wat lekkers aan in de palm van je hand. Zo gaat ze jouw geur associëren met iets fijns.

Vergeet niet om vers water neer te zetten! Midden in de zomer ligt uitdroging op de loer, zeker bij kittens. Daarom is het verstandig om vooral natvoer te geven (bestaat voor 80% uit water), naast onbeperkt brokjes.

En mocht ze een ongelukje hebben buiten de kattenbak, word dan vooral niet boos. Dit soort ongelukjes gebeuren heel vaak bij bange kittens. Ze zou kunnen gaan denken dat 'je behoefte doen verboden is!', met alle gevolgen van dien voor haar blaas...

Houd je ons op de hoogte van hoe het de komende dagen gaat? We horen het graag!

Hoi allebei, bedankt voor jullie reacties.

Ze is gisteravond aangekomen, dus het is haar eerste dag bij ons. Ze zat in het asiel en ik heb haar daar geadopteerd.

Ik heb al een kat die ik uit ditzelfde asiel heb gehaald, maar zijn karakter is totaal anders; hij had niet eens een wenperiode nodig!

Maar nu is het precies het tegenovergestelde. Ze is totaal niet agressief en laat zich gewoon aaien, maar ze blijft in haar eigen hoekje zitten.

Ze heeft de hele dag verstopt gezeten op hele kleine plekjes. We laten haar met rust en hebben eten voor haar neergezet. Ze komt wel tevoorschijn om te eten en ze heeft haar eigen kattenbak, maar ze doet haar behoefte er nog niet op.

Ik heb haar nog niet voorgesteld aan mijn andere kat, omdat ik bang ben haar nog banger te maken. Dus als we bij haar in de kamer zijn, zijn we gewoon met onze eigen dingen bezig: computer, lezen, op onze telefoon kijken... We dwingen haar niet om tevoorschijn te komen, ik heb haar vandaag alleen even de kattenbak gewezen.

Ik zou het heel jammer vinden als ze zo blijft, dus een kat die nooit uit haar schuilplaats komt...

Bedankt voor jullie advies!

Hoi,

Je geeft niet aan hoe lang ze al bij je is?

Het kost veel geduld, liefde en tijd voordat een straatkittentje vertrouwen krijgt in haar nieuwe omgeving en haar nieuwe mens. Zorg dat ze alles wat ze nodig heeft in haar eigen kamer heeft (en zet de kattenbak altijd ver van het voer vandaan). Bespaar haar ook de kennismaking met de andere kat zolang ze jou nog niet volledig vertrouwt.

Laat haar zich zo lang verstoppen als ze zelf wil, forceer echt nooit iets. Hoe meer je haar angst respecteert, hoe sneller het zal gaan. Je hebt al een andere kat met wie je, vermoed ik, een liefdevolle band hebt; dat helpt je vast om geduldig te blijven met de kleine meid.

Dit soort straatkittens kunnen er wel een paar weken over doen om echt te 'ontdooien'. Het is ook mogelijk dat ze jou straks helemaal accepteert, maar bang blijft voor andere mensen. Dat is dan iets wat je zult moeten accepteren. Dit soort bange kittens kunnen juist ontzettend aanhankelijk worden naar hun eigen baasje, dat gebeurt best vaak.

Geduld, liefde en de tijd nemen doen wonderen!