Ik wijk even af van het eigenlijke onderwerp en dat spijt me, maar ik wilde graag mijn mening delen over de discussie rond "dominantie". Zoals sommigen van jullie misschien weten, heb ik een Jack Russell-pup van 3 maanden. Het is mijn eerste hond, dus ik leer elke dag bij en ik zoek zoveel mogelijk informatie op, maar ik merk dat er twee heel verschillende visies zijn waardoor ik het even niet meer weet! Aan de ene kant heb je de 100% positieve opvoeding en aan de andere kant het "domineren" van de hond zodat hij zijn plek in het gezin begrijpt!
Ik neig zelf naar de positieve methode, maar ik vind toch dat er haken en ogen aan zitten. Even een voorbeeld: gisteravond begon Jack om de een of andere reden ineens tegen me te grommen, daarna te blaffen, zich in mijn broek vast te bijten tot die scheurde en vervolgens beet hij me in mijn kuit tot het bloedde. Ik probeerde te bevriezen, hem te negeren, hem af te leiden met een speeltje, maar niets hielp en uiteindelijk beet hij echt een gat in mijn kuit. Ik heb hem toen maar in de garage gezet om af te koelen nadat ik mijn stem had verheven.
Dus mijn vraag aan de aanhangers van 100% positief: wat doe je in zo’n situatie? Moet ik hem mijn kuit tot bloedens toe laten bijten en hem dan belonen als hij stopt? Dat lijkt me niet! En als dit nu was gebeurd bij mijn nichtje van 3, had ik het dan ook maar moeten laten gebeuren? Ik doe mijn best om de positieve methode te gebruiken, maar ik heb geen hond genomen om me te laten bijten onder het mom van "hij wil aandacht trekken", "hij wil spelen" of wat dan ook! Ik accepteer geen agressief gedrag van een mens, waarom zou ik dat dan wel van een hond moeten accepteren?
Ik heb vast signalen gemist, misschien wilde hij me iets duidelijk maken, maar ik vind niet dat dat rechtvaardigt dat hij een gat in mijn kuit bijt zonder dat ik er iets van mag zeggen!
Kan iemand me hier meer inzicht in geven?