Een lieve en sociale hond... die alleen de dierenarts bijt.

Hoi,

Ik weet niet of het dé oplossing is, maar misschien moet je eens voor doktertje (nou ja... voor dierenarts! 😁 ) spelen met hem. Dat wil zeggen: zet hem af en toe in een vergelijkbare situatie, bijvoorbeeld door hem hoog op een tafel te zetten, hem door 'vreemden' te laten aanraken, te doen alsof je hem een prikje geeft met een pen... en hem te belonen als het goed gaat (maar misschien doe je dat al buiten de dierenartspraktijk om? 🤷).

En natuurlijk moet je daarnaast, zoals al geopperd is, vaker even 'voor niks' bij de dierenarts langsgaan. De stress en de achtergebleven geurtjes van andere honden (die meestal ook gestrest zijn) kunnen een rol spelen (net als bij sommige mensen die de geur van een ziekenhuis niet trekken). Dus probeer er gewoon eens langs te gaan: loop naar binnen, en als hij niet agressief is, beloon je hem. Of je gaat in de wachtkamer zitten en wacht tot hij zich ontspant. Zodra hij rustig is, beloon je hem en ga je weer weg om hem uit die stressvolle situatie te verlossen... kijk ook of de dierenartsen en assistenten hem op dat moment een beetje aandacht kunnen geven. Als hij goed reageert, beloon je hem. Als hij de dierenarts op een gegeven moment accepteert, is dat een mooie basis voor de 'echte situaties'.

Als hij al onrustig is nog voordat je de praktijk binnenstapt, ga dan niet naar binnen. Blijf gewoon even buiten staan tot hij kalmeert en ga dan weer weg. Pas als hij rustig blijft bij het benaderen van de kliniek, probeer je naar binnen te gaan en herhaal je hetzelfde proces.

Ik weet niet of dit de gouden tip is, maar mijn advies voor nu is om te proberen zoveel mogelijk positieve ervaringen op te doen en deze zelf te creëren.

Bedankt voor al jullie reacties

Ja, sinds het incident waarbij ik gebeten ben, doe ik mijn hond een muilkorf om. Maar zoals mijn familie en de dierenartsen ook al merkten: zonder die muilkorf was de dierenarts echt de klos geweest.

Ik ben na dat trauma van die heftige prik bij nog twee andere dierenartsen geweest. De ene probeerde hem met geweld op de tafel te krijgen en de andere niet, maar hij beet sowieso.

Ik weet echt niet hoe ik me moet opstellen. Moet ik op een zelfverzekerde en "strenge" toon tegen hem zeggen dat het goed komt en dat hij niet bang hoeft te zijn, of moet ik hem juist aaien? Ik heb weleens gehoord dat aaien zijn angst alleen maar bevestigt...

Ik ga proberen een goede dierenarts te vinden... Maar dat lijkt me nog best lastig. Ik ken er nog wel een paar waar mijn kat is geweest, maar die vinden het allemaal een probleem en zeggen dat ik naar een hondentrainer moet. Maar ja, een hondentrainer gaat hem natuurlijk niet echt met de situatie bij de dierenarts confronteren. Ik weet het echt even niet meer.

Echt jammer dat het zo is gelopen.

Ik zou je aanraden om van dierenartspraktijk te wisselen. Vraag eens rond in je omgeving voor ervaringen met andere dierenartsen. Misschien kent iemand in je vriendenkring de volgende dierenarts of assistent wel persoonlijk. Neem dan contact met ze op en leg je probleem uit. Je zou kunnen vragen of je gewoon even kort mag langskomen voor niks, bijvoorbeeld alleen om even te wegen of een rondje door de wachtkamer te lopen. Beloon je hond en ga dan weer rustig weg zonder dat hij aangeraakt is. Na een paar van dit soort bezoekjes en wat aandacht van de assistent kan hij zijn vertrouwen weer terugkrijgen.

En ten slotte, zoals al eerder gezegd: stop met die onderzoeken op hoogte op die tafels. Die zijn vaak van rvs en daardoor hartstikke glad en onprettig voor de pootjes van je hond.

Hoi,

Helaas is de situatie een beetje bijzonder en kan het lastig zijn om dit probleem op te lossen. Alle dieren hebben wel stress bij de dierenarts, en de nare ervaring van je dier maakt het er natuurlijk niet makkelijker op. Zeker omdat bezoekjes nogal zeldzaam kunnen zijn als hij gezond is; vaak blijft het dan alleen bij de jaarlijkse inenting.

Ten eerste raad ik je aan om je hond een muilkorf om te doen tijdens het consult bij de dierenarts. Zo voorkom je dat hij jou of de dierenarts bezeert, wat de stress alleen maar erger zou maken. Ik geef toe dat het geen echte oplossing is, maar als de afspraak met een muilkorf soepel verloopt, is dat toch beter.

Heb je het probleem waar je dier mee zit al uitgebreid besproken met de dierenarts? Je moet er namelijk voor zorgen dat hij weer vertrouwen krijgt. De dierenarts moet dus begrip hebben voor hoe je dier zich voelt, en dat kan alleen als diegene weet wat er precies gebeurd is.

Je kunt hem natuurlijk ook belonen als een bezoekje goed is gegaan.

Hulp inschakelen van een hondentrainer kan nuttig zijn, maar het lastige blijft dat je dier niet vaak geconfronteerd wordt met de situatie waar hij stress van krijgt.

Ik denk dat je er vooral voor moet zorgen dat de consulten zo rustig mogelijk verlopen. Geef bij aankomst direct bij de assistent(e) aan dat je hond erg gestrest is. Dan kan de dierenarts maatregelen nemen zodat alles rustig en vlot verloopt.

Romane

Ja precies, je moet gewoon een dierenarts vinden die echt top is! Ik heb dat ook gehad met Genesys, mijn Tsjecho-Slowaakse wolfhond: we gingen eerst altijd naar een mannelijke dierenarts die haar aaide, tegen haar praatte... en toen ineens, oeps, kregen we een vrouwelijke dierenarts die een heel andere aanpak had... Daardoor werd het echt een drama voor een vaccinatie, ze lagen met z'n drieën bovenop m'n arme meid! Daarna was het zelfs bij die mannelijke arts klaar!

Uiteindelijk hebben we via-via een andere dierenarts gevonden in de stad, eentje "van de oude stempel". Ze kende het ras niet eens, maar sindsdien is er geen enkel probleem en gaat alles goed.

Vraag dus maar eens rond bij jou in de buurt 🙂

Hoi, ik heb een Zwitserse Witte Herder-teefje dat ik bij een "slechte" fokker heb gekocht toen ze 8 maanden oud was. Ze was mager en had een conditiegebrek, en ze heeft het nooit geaccepteerd als we haar vasthielden of zelfs maar gewoon een pootje pakten.

Bij de dierenarts laat ze zich niet echt behandelen en pakt ze de arm van mijn dierenarts vast, zonder te bijten, puur om te laten zien dat ze het niet wil.

Wat je met jouw lieverd zou kunnen doen, is allereerst een goede dierenarts zoeken die honden echt begrijpt wanneer je uitlegt wat er is gebeurd, en die hem niet als agressief ziet maar als getraumatiseerd. Probeer daarnaast, als je daar bent, de tijd te nemen om eerst even goed met je dierenarts te praten voordat hij met de hond aan de slag gaat. Je moet hem niet de hele tijd aaien en geruststellen, want dan denkt hij dat zijn angst terecht is. En tot slot denk ik dat het verstandig zou zijn om de vaccinaties en andere handelingen op de grond te doen in plaats van op de behandeltafel.