Mijn hond heeft mijn andere hond doodgebeten

(vervolg)

Aan de andere kant betekent dit natuurlijk niet dat je twee honden niet om allerlei andere redenen met elkaar in de clinch konden gaan.

De hypotheses die mij het meest waarschijnlijk lijken, zijn:

- een strijd om een bepaalde 'resource' (hulpbron) te krijgen of te houden

- nagebootst jachtgedrag zonder controle over de beet (geen bijtrem)

- een agressieve impuls zonder aanwijsbare oorzaak

In dat laatste geval vertoont de hond geen normaal agressief gedrag (reactief), maar heeft hij eerder de neiging om zelf het initiatief tot het conflict te nemen (proactief), zonder dat er altijd een duidelijke reden te vinden is.

Alle honden hebben agressieve impulsen, in verschillende mate van frequentie en intensiteit. In zeldzame gevallen kan een hond echter pathologisch agressief zijn. Dit wordt dan gezien als een psychogene stoornis.

Maar nogmaals, dit zijn alleen maar hypotheses.

Hoi Mosse,

Op dit moment lijkt het me vrijwel onmogelijk om echt te verklaren wat er tussen je honden is gebeurd. In ieder geval niet met zo weinig informatie over de situatie en de honden zelf.

Natuurlijk kunnen we een heleboel aannames doen, maar we kunnen nooit met zekerheid zeggen of de ene verklaring echt beter is dan de andere.

Ik neem aan dat je 'alpha' bedoelde.

Hoewel het niet mogelijk is om precies te verklaren wat er gebeurd is, kunnen we wel een paar dingen uitsluiten. Het idee van een machtsovername om de 'alpha' te worden, is daar één van.

Die term 'alpha' betekent eigenlijk al niet veel als je het over wilde wolven hebt, en dat is toch waar het vandaan komt.

Zelfs David Mech, een wereldwijd erkende expert op het gebied van wolvenonderzoek, geeft toe dat de term 'alpha' misleidend is en te veel vooroordelen oproept over wat een roedel en de structuur ervan echt is: namelijk een familie. In plaats van 'alpha' spreekt hij liever over een vader en/of moeder om het individu of het paar aan te duiden dat verantwoordelijk is voor het overleven van de familie.

Voor meer info over dit onderwerp (in het Engels): http://www.davemech.org/news.html

Wat betreft diezelfde term toegepast op huishonden: dat heeft nog minder zin. Eigenlijk helemaal geen zin.

Daar wil ik nog aan toevoegen dat het overnemen van de plek van een gecastreerd dier — die dus helemaal niet meer de middelen heeft om dominant te zijn of die status te claimen — ook geen logische verklaring is. Alleen dieren die zich kunnen voortplanten, en dus een familie kunnen stichten, kunnen die rol vervullen.

En je moet een sterke persoonlijkheid ook niet verwarren met een dominant dier. Dat heeft niets met elkaar te maken.

@Tania28700, we hebben 5 jaar gewacht om alles over de TWH (Tsjechoslowaakse Wolfhond) te leren voordat we de stap durfden te zetten om er eentje in huis te nemen. De TWH is een fantastisch maatje, net als alle andere honden trouwens! Maar je moet er wel echt veel voor ze zijn. Het is geen hond zoals alle andere; de band die ze met hun baasje opbouwen is heel exclusief. Mijn hond was erg lief, maar ze had een sterk karakter (net als wel meer honden). En het spijt me om te zeggen, maar veel mensen nemen deze honden alleen vanwege hun prachtige uiterlijk en raken dan al snel overweldigd door hun nogal moeilijke en destructieve karakter (zeker als je ze alleen laat). Als we dit verhaal aan andere hondeneigenaren vertellen, is de reactie vaak: "Het zijn moordhonden!" Wat een onzin!!!! Als ik twee Jack Russells had gehad, had dit ook kunnen gebeuren... we hebben de voortekenen gewoon niet goed kunnen lezen. En het was absoluut niet de schuld van onze hond... maar we hebben er toch voor gekozen om haar te laten inslapen om de verschillende redenen die ik hierboven al noemde. Mijn man en ik hebben altijd honden gehad en zijn moeder werkt in een dierenkliniek. Ik ben hier gekomen omdat dit drama me blijft achtervolgen en ik een antwoord zoek voor haar gedrag dat me zo heeft verrast. Maar goed, we zullen het nooit weten, ik denk dat het helaas de natuur is!

Ja, ik generaliseer de TWH niet.

En ik ben het met je eens, die Jack was vast ook behoorlijk opgewonden. Je moet met het gedrag van allebei rekening houden.

ja, maar grote honden krijgen altijd overal de schuld van... maar die kleintjes weten ook heel goed hoe ze de boel moeten opstoken. natuurlijk komen de kaken van een TWH hard aan. je moet wolfhonden niet als moordenaars bestempelen. jachtinstinct, oké, dat hebben ze (kippen, katten... alles wat wegrent), maar ik heb zelden een TWH een andere hond zonder reden zien doden.

Je verhaal is echt verschrikkelijk.

De afloop was waarschijnlijk minder tragisch geweest als je hond een tegenstander van haar eigen formaat had gehad. En dan had je haar misschien ook minder wreed gevonden.

Sommige honden raken enorm opgewonden als ze kleine dieren zien spartelen. En hoe meer die bewegen, hoe enthousiaster de hond wordt. Die opwinding kan er dan voor zorgen dat de hond het dier in kwestie grijpt. Dat doet ze puur om alle opgebouwde spanning kwijt te raken en niet uit overlevingsinstinct, want zodra het arme beestje zijn laatste adem heeft uitgeblazen, zal de hond hem niet opeten.

Op basis daarvan zie ik dit gedragspatroon bij je hond: ze is heel snel overprikkeld.

Eenmaal thuis, toen je besloot om ze uit te laten, raakte je hond opgewonden en reageerde ze haar energie af op je Jack Russell. Precies hetzelfde als bij de kat die ze had gegrepen. En aangezien ze je lang niet had gezien en ze misschien niet veel beweging heeft gehad in het pension, had ze veel te veel energie opgebouwd en heeft ze dat op de Jack geprojecteerd.

Je moet niet te veel achterom kijken, want we kunnen niets meer aan dit drama veranderen, maar sommige honden zijn nu eenmaal lastiger dan andere. En soms moet je constant waakzaam zijn als ze samen leven. Vooral als er een grote en een kleine bij elkaar zijn.

Nee, ze had niet per se dezelfde houding aangenomen; een Tsjechoslowaakse Wolfhond is een bijzonder ras dat je door en door moet kennen. Waarom zou ze van baasje naar baasje zijn gegaan? Asiels en opvangcentra zijn tegenwoordig heel voorzichtig bij het herplaatsen van dit type honden. Het spijt me gewoon enorm, voor jullie en voor je honden. Je denkt altijd dat alles makkelijk zal gaan, maar nee, het leven is vaak ingewikkeld.

🙂

Poeh, wat een lastige situatie.

Ik begrijp je beslissing wel. Veel mensen zullen het er niet mee eens zijn, maar soms moet je dit soort keuzes maken voor de veiligheid van andere dieren en mensen.

Wat de rest betreft: dat komt waarschijnlijk inderdaad door het pension. Door gebeurtenissen daar en/of de moeite die de scheiding met zich meebracht.

Nogmaals bedankt voor al jullie berichtjes. Ja, ik zou inderdaad graag de mening van een professional willen horen. Ik wilde nog even verduidelijken dat we inderdaad de beslissing hebben genomen om Latika te laten inslapen om meerdere redenen. We weten dat ze niet vals was, verre van dat... maar haar herplaatsen bij een ander gezin zou lastig zijn geweest. Als ze het namelijk weer had gedaan, hadden we ons daar altijd schuldig over gevoeld en hadden we er op dat moment niets meer aan kunnen doen. Voor ons gevoel zou het toch onze verantwoordelijkheid zijn gebleven. De dierenartsen die haar hebben behandeld (mijn schoonmoeder werkt bij een dierenarts) zeiden dat ze in de toekomst waarschijnlijk grotere dieren zou hebben aangevallen... ze was een erg dominante hond en was niet bang om paarden, koeien of schapen aan te vallen. Ze had al meerdere kippen gedood en ook een kat die de tuin in was gekomen. En ik zeg het nogmaals: ze was echt een lieverd, maar ze had een heel sterk jachtinstinct. Toen Horus en Latika samen speelden, hebben we meerdere keren ingegrepen, omdat Latika hem vaak najoeg en hem dan bij zijn nek greep alsof ze hem wilde optillen; ze besefte gewoon totaal niet hoe sterk ze was. Natuurlijk nooit om hem pijn te doen, maar we hielden het liever in de gaten. Maar ja, dat heeft uiteindelijk dus niet mogen baten. Ik hoop dat jullie ons niet veroordelen omdat we onze hond hebben laten inslapen. Het was een ontzettend moeilijke beslissing, maar voor ons gevoel wel de enige juiste. Soms betekent verantwoordelijk zijn ook dat je dit soort keuzes moet maken. Hoeveel honden belanden er niet in het asiel na vergelijkbare situaties en gaan dan van baasje naar baasje? En toch willen we na de geboorte van ons kindje zo snel mogelijk weer een hond, want een leven zonder hond in huis is heel zwaar. Maar we zullen ze nooit kunnen vervangen.

Mosse39, ik leef enorm met je mee met dit enorme verlies, bovenop het onbeschrijfelijke trauma dat je hebt meegemaakt, en dat terwijl je zwanger bent.

Gevallen waarbij de ene hond de andere zomaar doodt, komen waarschijnlijk vaker voor dan we denken. Ik ben zelf pas 8 maanden een hondenbaasje en ik heb er helaas al eentje meegemaakt.

Helaas zou het me erg verbazen als er experts komen om antwoord te geven op je vragen; die hebben het te druk met het ontkennen van elke vorm van dominantie en hiërarchie bij de huishond.

Jouw hypothese en die van Tanya blijven wat mij betreft allebei mogelijk en ze klinken logisch. Maar ik heb een lichte voorkeur voor die van jou, ook al kan die van Tanya het probleem zeker hebben verergerd. Als die Jack Russell gewend was om de dienst uit te maken, is het niet onmogelijk dat de wolvin besloot dat het genoeg was geweest.