Puppy die de hele nacht jankt en blaft

Ik vind dat je niet simpelweg bij ja of nee moet blijven hangen, maar op zoek moet gaan naar zoveel mogelijk uitleg.

Luister naar de mensen die ja zeggen en de mensen die nee zeggen, en vorm zo je eigen mening over het onderwerp.

Luister ook goed naar je hond. Als je ervan overtuigd bent dat jouw keuze de beste is, maar je pup reageert negatief, dan was het voor hem simpelweg niet wat bij hem paste :)

Maak je geen zorgen, onze pup komt geen liefde tekort. We brengen veel tijd met hem door, laten hem regelmatig uit en spelen met hem. Hij krijgt genoeg knuffels en affectie.

Ik begrijp je reactie, maar welk boek, welke site of welke fokker je ook bekijkt, je vindt altijd wel beweringen die elkaar tegenspreken. Moet je je pup laten huilen? De een zegt ja, de ander nee. Is een bench nodig? De een zegt ja, de ander nee. Moet je je pup 's nachts uitlaten? De een zegt ja, de ander nee. En zo heb ik mezelf wel vijftig van dit soort vragen gesteld. Alleen is er geen eenduidig antwoord. We proberen het zo goed mogelijk te doen en daarom heb ik onze situatie op het forum gezet, om fouten in de toekomst te voorkomen. Ik heb de eerdere reacties goed gelezen en we gaan ons best doen.

Overmatige aanhankelijkheid is lastig, maar een gebrek aan hechting zou nog veel erger zijn.

Je hebt dit kleintje weggehaald bij zijn natuurlijke familie, dus zijn adoptiegezin worden lijkt me wel het minste. Hij heeft recht op op z'n minst een beetje medeleven, als er al geen liefde is. Hoe kun je een levend wezen nou de hele nacht laten krijsen van angst, ellende en wanhoop??

Gooi die boeken toch weg en open je hart een beetje!

Oh ja, en over een paar daagjes alweer terug naar de slaapkamer.

Je kunt haar gewoon laten rondlopen, maar ruim wel alles goed op om verrassingen te voorkomen.

Wat betreft het geruststellen als ze piept: dat hangt ervan af. Als ze maar een klein beetje piept, hoef je niet echt iets te doen, behalve even rustig tegen haar praten. Als je merkt dat ze zich echt niet fijn voelt, kun je haar kalmeren door haar even te aaien. Houd het wel rustig, ga niet met haar spelen. Word ook nooit boos op haar.

Meestal komt het dan vrij snel goed.

Ik weet dat Samoa nog hartstikke jong is, maar qua zindelijkheid gaat ze echt heel hard vooruit. In het begin plaste ze nog in huis (terwijl we net 20 minuten met haar buiten waren geweest 😥), maar inmiddels heb ik al twee dagen niks meer hoeven opruimen. Sterker nog, ze begint nu zelf al voor de schuifpui te staan als ze naar buiten moet.

Vannacht is ze er maar één keer uit geweest om 4 uur, en ze had niks gedaan, niet op de puppypad en ook niet in haar mand.

Ik denk dat we vanavond gaan proberen om op de bank te slapen met de bench van Samoa open. Hebben jullie hier nog tips voor? Moet je haar dan telkens geruststellen of kun je haar beter even laten piepen? Moet je haar weer terug in haar mand leggen of haar gewoon door de woonkamer laten scharrelen? Vanaf wanneer kunnen we weer in onze eigen slaapkamer gaan slapen?

Hoi!

Het is heel normaal dat Samoa 's nachts piept, ten eerste omdat ze te vroeg bij haar moeder en het nestje is weggehaald. Je hebt haar nog niet zo lang, dus ze moet eerst wennen aan jou en aan je huis. In een doos is ze veel te alleen voor haar leeftijd.

Bovendien is het niet goed voor de zindelijkheid: als ze de hele nacht in die doos blijft, leert ze juist om haar behoefte te doen op de plek waar ze slaapt. Dat wordt later echt een gedoe om weer af te leren.

En zo'n puppypad (onderlegger) is ook geen goed idee; ze leert dan juist om haar behoefte te doen op tapijten en kleden.

Haar negeren is een advies dat je vaak leest, maar het is totaal niet geschikt voor een puppy, en ook later heb je er eigenlijk niks aan.

Ze heeft vooral geduld en vriendelijkheid nodig. Op deze leeftijd is de opvoeding nog niet urgent.

Helemaal eens met wat er hiervoor is gezegd: de eerste nachten bij je pup slapen kan echt geen kwaad, integendeel zelfs... Ik heb het ook zo gedaan met mijn hondje; ik sliep bij haar in de woonkamer en kon haar zo geruststellen als ze onrustig was of begon te piepen. Binnen een week was het geregeld: wij konden weer boven slapen en zij bleef gewoon alleen in de woonkamer beneden.

Ik kan je geruststellen: die ongelukjes 's nachts in de woonkamer zorgen er echt niet voor dat je pup niet zindelijk wordt.

Dat gepiep de eerste nachten is heel normaal. Hij weet nog niet goed waar hij is, hij is ineens alleen en misschien vindt hij die dichte doos wel eng.

Je moet een goede middenweg zien te vinden tussen een normale band en overmatige aanhankelijkheid.

Als je ervan uitgaat dat een pup zijn plas ongeveer een uur kan ophouden per maand dat hij oud is (3 maanden = ongeveer 3 uur, enzovoort), dan is het logisch dat het even duurt voordat hij het de hele nacht kan ophouden.

Om het hem te leren, kun je hem het beste mee naar buiten nemen op de momenten dat hij waarschijnlijk moet (na het eten, na een dutje, een tijdje na het drinken), direct bij het opstaan en 's avonds vlak voor het slapengaan. Ongelukjes moet je (naar mijn mening) niet zien als een terugval of een achterstand in de zindelijkheid.

Het punt is dat een pup op deze leeftijd zich moet kunnen hechten aan zijn baasje(s) om een band op te bouwen.

Natuurlijk moet je zelfstandigheid stimuleren, maar omdat hij pas 4 dagen bij je is en nog erg jong is, denk ik niet dat hem geruststellen met je aanwezigheid (zonder te overdrijven) zal leiden tot hyper-aanhankelijkheid :)